Dr.Steven Jones analyzes dust samples from the World Trade Center. The samples conclusively show evidence of controlled demolition of the World Trade Center with Thermite.

Afgelopen vrijdag is in het noordwesten van Moskou een bronzen beeld van de straathond Laika, onthuld. Laika was het eerste levende wezen in de ruimte en heeft de weg vrij gemaakt voor de bemande ruimtevluchten van nu. Het monument stelt een 6,5 meter hoge Russische raket voor met de hond daar trots bovenop en is een dag voor de viering van de Cosmonautics Day op 12 april onthuld.
Het drie jaar oude mormel heette officieel Kudryavka of ‘kleine krullenbol’ en werd uit het asiel gehaald om als eerste levende passagier met een Soyuz ruimtevaartuig, Sputnik 2 genoemd, in de ruimte te reizen.

Laika werd op 3 november 1957 gelanceerd en stierf een paar uur later aan oververhitting, maar volgens de officiële verklaring aan zuurstof gebrek. Pas in oktober 2002 werd de werkelijke doodsoorzaak van Laika bekend gemaakt.

Het experiment, dat vorig jaar haar vijftig jarige jubileum beleefde, maakte de weg vrij voor bemande ruimtevluchten en bewees dat levende organisme zich aan de ruimte kunnen aanpassen.

Tijdens de onthulling van het monument zei het hoofd van het Russische Institute of military medicine, Igor Ushakov, “Ik kijk naar het monument en herken Laika. Ze kijkt uit op het gebouw waar de voorbereidingen voor de vlucht hebben plaatsgevonden en waar ze haar training heeft gehad.”

Drie jaar na het overlijden van Laika zijn haar opvolgers, Belka en Strelka, die aanboord een Sputnik 5 in de ruimte zijn geweest, weer veilig op aarde teruggekeerd.

Rusland vierde afgelopen 12 april Cosmonautics Day ter ere van Yuri Gagarin eerste bemande ruimtevlucht in 1961.

Hieronder een filmpje van een vliegende helikopter met stilstaande rotor, how kén dah?

Vertel in een reactie hoe dat je denkt dat dit mogelijk is.

Stroom uit de grond. Gewoon uit de bodem. Het kan. Dankzij bacteriën. Biotechnologen voorspellen deze techniek een gouden toekomst.

De Gentse hoogleraar bio-engineering Willy Verstraete publiceerde vorige maand in het vakblad Environmental Science and Technology een artikel over hoe je stroom kunt winnen uit de grond. Gewoon direct uit de grond. In een rijstveld. Het geheim: de miljarden en miljarden bacteriën die leven van de organische stoffen die het rijstplantje in de bodem uitscheidt. Die kun je omtoveren in microscopisch kleine, nooit leeg rakende batterijtjes. De rijstplantjes hebben niets te lijden, en de eindproducten van deze vorm van elektriciteitsproductie zijn water en koolzuurgas. Verstraete en zijn team van LabMED berekenden dat ze 330 Watt konden halen uit een hectare rijst. Dat lijkt dun gezaaide stroom, maar het is het begin van wat een zeer veelbelovende ontwikkeling lijkt te zijn.

Bacteriën produceren elektriciteit. Dat is al heel lang bekend. Die stroom is een ‘afvalproduct’ van hun normale stofwisseling, waarbij ze organische verbindingen omzetten in water, CO2 en energie. Het gaat de bacteriën om die energie; maar bij dat proces komt ook een proton vrij, en een elektron. Onder normale omstandigheden kunnen de bacteriën die twee langs chemische weg ‘opruimen’. Maar je kunt ze die mogelijkheid ontnemen, of dat heel lastig maken, en de bacteriën ‘verleiden’ om hun elektronen en protonen af te staan; de eerste aan een positief geladen anode, een stukje vaste stof dat deze elektronen afvoert, en de (positief geladen) protonen aan een (negatieve) kathode – en als je die twee verbindt (zet er gerust een lampje tussen) dan is het elektrische circuit rond. Stroom uit leven. Een ‘microbiële brandstofcel’, oftewel Microbial Fuel Cell (MFC).

Het enige dat erin gaat is organische stof, en wat eruit komt is stroom. Die organische stof, dat kan van alles zijn. Suikers, cellulose, huishoudelijk afval: alles wat bacteriën kunnen verteren – en dat is heel veel. Biotechnologen zijn tegenwoordig is staat bacteriën te maken die de gevaarlijkste organische stoffen verteren. MFC’s leveren dus niet alleen schone stroom, ze kunnen ook nog chemisch afval onschadelijk maken. Of denk aan de enorme hoeveelheden residu (vooral stro) die de landbouw produceert. Je kunt het verstoken en stroom opwekken. Maar MFC’s beloven iets veel beters. Wie die restanten langs de gebruikelijke weg omzet (verbranden, stoom maken, turbines laten draaien), mag blij zijn met een rendement van dertig à veertig procent. MFC’s zullen in principe in staat zijn rendementen te leveren van zeventig, tachtig procent.

MFC’s zijn hot. Naast het Belgische LabMED hebben tientallen laboratoria verspreid over de hele wereld zich op dit onderwerp gestort. Een van de voornaamste onderzoekers, Derek Lovely van de Universiteit van Massachusetts, heeft miljoenen weten weg te halen bij de Amerikaanse ministeries van Energie en Defensie, de Amerikaanse marine en automaker Toyota. Hij experimenteert met de bacteriefamilie geobacter, die ijzeroxiden (zeg maar roest) verteren. De Amerikaanse marine gebruikt al sensoren op open zee die door deze ijzervreters van stroom worden voorzien.

De bekendste profeet van de MFC-revolutie is Peter Girguis, hoogleraar microbiologie aan de universiteit van Harvard. Ook Girguis heeft een MFC ontwikkeld op basis van doodgewone bacteriën. Eigenlijk is die bacteriestroom ondergrondse zonne-energie, aldus Girguis. De zon strooit gigantische hoeveelheden energie op de aarde, en die verdwijnen voor het grootste deel in de grond, in de vorm van organische verbindingen. Bacteriën maken daar stroom. Zijn bedrijf, Living Power Systems, heeft de ‘lichtemmer’ in de aanbieding: zet hem op de grond en hij levert jarenlang genoeg energie voor een LED-lampje of om je gsm op te laden. Girguis’ bodembacteriën kunnen niet meer leveren dan een halve Watt per dag per vierkante meter. Maar die bescheiden stroomproductie kan voor ontwikkelingslanden interessant zijn. En bedenk, het is niet meer dan een prototype: Living Power Systems zegt dat nieuwe modellen (nu alleen nog in het lab) tien keer zo veel stroom produceren.

Girguis voorspelt dat MFC’s straks met gemak 15 tot 20 procent van onze (huishoudelijke) stroombehoefte kunnen verzorgen. Daar zijn dan hoogstwaarschijnlijk wel ‘verbeterde’ bacteriën voor nodig – en ook daar wordt aan gewerkt. J. Craig Venter, de bioloog/ondernemer die met zijn bedrijf Celera Genomics een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het ontrafelen van het menselijk genoom, heeft zich ook op de bacteriestroom gestort. Hij heeft een ander bedrijf opgericht, Synthetic Genomics, dat zich bezighoudt met de synthetische biologie: het manipuleren van bestaand DNA, of het maken van kunstmatig DNA, om daarmee compleet nieuwe levensvormen te scheppen. Levensvormen die precies doen wat de onderzoeker wil. En een van de concrete doelen van Synthetic Genomics is een superbacterie die huishoudelijk afval snel en efficiënt omzet in water, CO2 en stroom. Venter droomt van een wereld waarin onze groeiende energiebehoefte opgelost wordt vanuit onze groeiende afvalbergen. Kort gezegd: Je laat de juiste bacteriemix los in een afvalberg, steekt stroomdraden erbij, en sluit de boel aan op het lichtnet. Na vele jaren gratis energie is het afval verteert.

Dat aansluiten van die bacteriën is de uitdaging. De huidige MFC’s moeten het hebben van bacteriën die zij aan de anode en kathode hechten. Een medewerker van Venter, Yuri Gorby, wil bacteriën ‘leren’ om gigantische ondergrondse netwerken te vormen, ‘electrical communities’, die hun stroom aan elkaar doorgeven en uiteindelijk overdragen aan de anode en kathode, zodat grote stukken van de bodem veranderen in, zoals Gorby het formuleert, ‘een geologische batterij’. Of het ooit zover komt, is een van de grote vragen tijdens de eerste internationale conferentie gewijd aan MFC’s die eind mei wordt gehouden aan de Pennsylvania State Universiteit. Maar dat de MFC’s er komen, staat buiten kijf. Zeer efficiënt. Brandschoon. En ze vreten alles.

Vrijwel niemand weet ervan, geen enkel journaal, krant of andere mainstream media hebben er over gesproken. Wij schrijven de datum 12-12 2007, de locatie, Strassbourg, het Europese Parlement. Die bewuste dag werd het “Vernieuwde “ Europese Verdrag, eigenlijk een kopie van de eerdere Grondwet, bekrachtigd door het Europese parlement. Veel mensen denken dat elke politicus in dat parlement larie heeft aan wat de burgers denken en willen maar niks is minder waar.

Niet alleen de inhoud van die grondwet is een blauwdruk voor een nieuw “ Derde Rijk � maar ook de manier waarop deze tot stand gekomen is. Na het overduidelijk NEEN van Nederland en Frankrijk leek de grondwet een dood geboren kindje maar de belanghebbende machthebbers wisten er een haast als vanzelfsprekend een illuminatische draai aan te geven. Wie kent de beelden nog waar Balkenende triomfantelijk te zien was met een grondwet nieuwe stijl. Volgens Balkenende hadden de Nederlanders grote moeite met een andere vlag en een ander volkslied en net die punten wist hij te melden had hij weten te schrappen uit het wat nu een Europees Verdrag heet. Tevens werd het verdrag nu een “ MINIVERDRAG “ waarbij ik wil kanttekenen dat mini enkel slaat op de grootte van de letters. Er kwamen enkele tientallen pagina’s bij maar het lettertype werd verkleind. Mini slaat dus op het formaat van de letters maar zeker niet op de hoeveelheid pagina’s van het verdrag.

Lees verder

Project van Yvette Dorrepaal, student aan de de school voor de journalistiek, met Prof. dr. van de Sande en Arjan Meutgeert.

Al gedurende een lange tijd zijn er een aantal mensen die beweren dat Nasa de kleuren van de Mars foto’s aangepast zou hebben. Er zijn zelfs geruchten dat er gebruik gemaakt word van airbrush technieken en dat bepaalde foto’s helemaal niet worden vrijgegeven.

Laten we eens kijken ahv een aantal NASA foto’s of we wat kunnen ontdekken.
Hieronder zie je een foto van de Lander die Spirit naar Mars bracht.

Bijna iedereen kent deze foto wel. Laten we nu eens naar dezelfde lander kijken toen deze nog op Aarde was.

Er lijkt een verschil te zijn, laten we eens verder kijken.

De markeringen geven het verglijkingsgebied aan. Vergeet niet, deze foto’s zijn van dezelfde lander.

Laten we de kleur van de foto’s met de lander op mars eens aanpassen zodat de kabel in het vergelijkingsgebied dezelfde kleur krijgt.

De kabel heeft nu ongeveer dezelfde kleur, maar kijk nu eens naar de rest van de foto. Een blauwe lucht op Mars? De grond is nu ook een stuk bekender en lang niet zo rood meer. Vreemd of niet?
Laten we nu eens kijken naar een foto van een NASA persconferentie. Kijk naar de foto achter de NASA mensen.

Deze foto is echt niet zo veel anders dan de foto waarvan we de kleur hadden aangepast.
De foto hieronder, is dezelfde foto die 2 dagen na de perscoferentie werd vrijgegeven en ineens een stuk roder.

Zou er dan toch iets waar zijn van de geruchten???

Foto’s eigendom van NASA.

Met dank aan www.ufodigest.com

Link naar resulaten van een officieel onderzoek.

Voor de “conspiracy” denkers: de kleur is aangepast zodat het lijkt dat de landers op Mars zijn, in werkelijkheid zijn ze gewoon ergens in een Amerikaanse woestijn.

NASA scientists have determined that both Pioneer 10 and 11 are off course by more than a hundred thousand kilometers. Mission specialists admitted that they had no explanation for the navigational deviation so many speculations were announced to the press about what “mysterious� forces could be acting on the tiny probes.

As long ago as September 1998, however, the same enigmatic forces were also reported to be acting on the Ulysses spacecraft that is currently in a high orbit through the Solar System. In that case Ulysses demonstrated a sunward acceleration when radio signals from Earth bounced off a transponder onboard the solar observatory and indicated a Doppler shift in the frequency of the return transmission. The induced frequency shift was greater than could be affected by any known mechanism and no one in the conventional science community can yet account for it.

More space probes are now being added to the mix. After examining telemetry from NEAR-Shoemaker (now resting on the surface of Asteroid Eros), the Galileo mission to Jupiter, Cassini-Huygens (one part each orbiting Saturn and the other resting on the surface of Titan), the Rosetta cometary probe and the MESSENGER mission to Mercury, a similar discrepancy has been detected.

Continue Reading