Ron Paul discusses rising energy costs and Iran.

Onderstaande foto’s zijn van de enterprise in de nieuwe Startrek XI film.

Klik op de foto voor een groter formaat.

Een Nederlandse bank, die failliet gaat, dat gebeurt niet zo snel. En als het al gebeurt, denken velen meteen aan hun spaargeld, maar wat betekent een failliete bank voor spaargeld en lening? Depositogarantiestelsel Kleinere spaarbanken zijn er vaak als de kippen bij, om te melden dat ze vallen onder het depositogarantiestelsel van de Nederlandsche Bank. Denk aan nieuwe prijsvechters als de Anadolubank, Yapi Kredi en zo verder. Spaarbanken met een relatief hoge rente, die spaarders over de streep willen trekken door op de garantiestelling van de Nederlandse bank te wijzen. Kortweg betekent de garantie, dat per persoon, per bank, bij faillissement van een spaarbank door de Nederlandsche Bank 20.000 euro wordt volledig vergoed, en van de 20.000 euro daarboven nog eens 90%. Het is dus zeker de moeite waard, om goed na te gaan of een bank wel onder het Nederlandsche depositogarantiestelsel valt. De Belgische Argenta Bank, bekend om zijn goedkope betaalrekening, valt bijvoorbeeld onder Belgisch recht. Bij Argenta is daarom maximaal 20.000 euro verzekerd, de rest dus niet. Bovendien zijn anonieme rekeningen uitgesloten.
Spaardeposito bij spaarbank

Ten aanzien van de spaardeposito geldt, dat die gelijk is geschakeld met een spaarrekening, tenzij het een achtergestelde spaardeposito betreft. In dat geval loopt u twee extra risico’s:

• achtergestelde deposito’s vallen niet onder het depositogarantiestelsel,
• achtergestelde deposito’s staan bij een failliete bank volledig achter in de rij, om eventueel uitbetaald te worden.
  Ze heten niet voor niets achtergesteld. Niet voor niets ook zijn de rentevergoedingen op achtergestelde deposito’s aanmerkelijk hoger dan op gewone spaardeposito’s

Bank failliet, en dan

Dat een bank failliet gaat blijft natuurlijk nooit onopgemerkt. Media en pers zullen meteen op het item springen en de Nederlandsche bank zal advertenties plaatsen. Zodra de Nederlandsche Bank zijn advertenties heeft geplaatst is het oppassen geblazen: u heeft dan vijf maanden de tijd om bij DNB een schadeformulier op te vragen en deze zo spoedig mogelijk in te vullen. Vooral als u in het buitenland vertoeft kan dit nog wel eens tricky zijn.
Een lening

Eenmaal failliet zal per aanvrager de situatie worden bekeken. Normaliter zullen schulden en spaartegoeden eerst worden gesaldeerd. Als er een positief spaarsaldo overblijft, geldt daarvoor het depositogarantiestelsel. Is de lening groter dan het spaarbedrag, dan zal door de curator worden bekeken hoe de rest van de lening bij een andere bank kan worden geplaatst.
Tips

Enkele tips zijn er wel te geven:

• plaats nooit al uw spaargeld bij één bank, maar spreidt uw geld over enkele banken,
• vraag u af of het wel verstandig is om zowel de lening als uw spaargeld bij dezelfde bank te hebben. Hebt u uw lening bij bank Y en het spaargeld bij bank Z dan zal bij faillissement van Y of Z niet worden gesaldeerd. Heeft u alles bij een failliete bank, dan worden lening en spaartegoed wel gesaldeerd, voordat het eventueel tot een vergoeding komt,
• maak gebruik van een en/of rekening wanneer u met zijn tweeën bent. De vergoeding is dan maximaal het dubbele,
• open eventueel ook rekeningen op naam van uw kinderen. Ook die hebben recht op uitkering volgens het depositogarantiestelsel,
• let er op of banknamen niet onder hetzelfde moederbedrijf vallen, want die worden dan als één bank gezien. Stel banken X en Y vallen onder moederbank Z, die failliet gaat. Dan worden de saldi van X en Y samengeteld, en geldt het depositogarantiestelsel dus slechts eenmaal. Interessante voorbeelden zijn Fortis en ABN AMRO, na de overname ABN AMRO, en de ING en de Postbank.

Slot

Niemand hoeft, ook in onzekere tijden echt in paniek te raken waar het liquidaties van banken betreft. Maar zeg nooit nooit, en be prepared. Dat laatste is namelijk zeer eenvoudig.

Bron: www.huizenmarkt-zeepbel.nl

Toen minister Van der Hoeven het voorstel opperde een debat te organiseren over het ontstaan van de wereld, bleek daar weinig animo voor onder geleerden. Bekende evolutionistische wetenschappers wilden de discussie niet eens aangaan. Wat was de reden hiervoor? Een debat zou niet moeilijk hoeven te zijn, aangezien de schoolboeken beweren dat de evolutietheorie zo goed als volledig bewezen is. In Amerika echter hebben wetenschappers die evolutie verwerpen in bijna alle gevallen de debatten gewonnen. De Amerikaanse wetenschapper dr. Kent Hovind heeft jaren geleden zelfs een prijs uitgeloofd van $250.000 voor de persoon die het bewijs kan leveren dat het leven en alle organismen uit een micro-organisme zijn voortgekomen. Niemand kwam tot op de dag van vandaag met iets wat ook maar leek op een bewijs.

De vraag die dit bij ons op zou moeten roepen is: als evolutie bewezen is, waarom is er onder zoveel wetenschappers dan zo’n huiver om eens eerlijk te debatteren? Als de bewijzen voor evolutie overweldigend zijn, zoals populaire magazines soms koppen, waarom dan niet eens de discussie aangaan met wetenschappers die er anders over denken?

Een Amerikaanse wetenschapper, namelijk de moleculair bioloog Michael Denton besloot niet zomaar naïef te geloven wat de schoolboekjes zeggen. In plaats van aan te nemen dat het allemaal wel zal kloppen, is hij op wetenschappelijk niveau gaan onderzoeken welke bewijzen de theorie van Darwin nou werkelijk ondersteunen. Hij kwam in zijn boek Evolution, a theory in crisis tot de schokkende conclusie:

“Nooit is Darwins evolutietheorie ook maar één keer bevestigd door ook maar één ontdekking of wetenschappelijke vooruitgang sinds 1859.” Dat is nogal een uitspraak. En dat schrijft iemand die géén christen is en volkomen objectief naar de feiten gekeken heeft. Denton erkende eerlijk dat voor het darwinisme elke grond ontbreekt.

Lees verder op: http://www.verzwegenwetenschap.nl/

Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things (2002) is de titel van het boek van William McDonough en Michael Braungart, waarin ze een nieuwe visie op duurzaam ontwerpen geven. Duurzame ontwikkeling is in 1987 door de Bruntland-commissie gedefinieerd als de ontwikkeling waarbij de huidige generatie in haar noden voorziet, zonder de mogelijkheden daartoe voor de volgende generatie te beperken. Het streven van de cradle to cradle (C2C) visie gaat verder; het voorzien in onze eigen noden en de toekomstige generaties van meer mogelijkheden voorzien. Probeer in plaats van minder slecht, goed te zijn.

Cradle to cradle
De huidige methoden voor duurzame productontwikkeling, zoals Levens cyclus analyse (LCA), richten zicht op het beperken van de schadelijkheid van het product. Het product wordt hier gezien als de keten van ontstaan (winning van grondstoffen, productie), gebruik (energieverbruik en verbruik van hulpstoffen zoals waspoeder en benzine) en afdanking (hergebruik en stort). Het “minder slecht maken” van het product bestaat uit het kiezen van schonere grondstoffen, het zuiniger maken van het product in gebruik, en het optimaliseren voor recycling. Dit kan, ondanks wat de term recycling doet vermoeden, gezien worden als ontwerpen van wieg tot graf. De centrale gedachte van de cradle to cradle (wieg tot wieg) filosofie, is dat alle gebruikte materialen na hun leven in het ene product, nuttig kunnen worden ingezet in een ander product. Het eerste verschil met conventioneel hergebruik is dat er geen kwaliteitsverlies is, en geen restproducten die alsnog gestort worden. Deze kringloop wordt bedoeld met het motto: Waste equals food.

Waste equals food
(Afval is voedsel.) In het boek wordt de kersenboom als metafoor gebruikt om de ideale hergebruikcyclus te beschrijven. Het doel van de kersenboom is voorzien in zijn eigen onderhoud en voedingsstoffen en het maken van nakomelingen. De mens doet dit sinds de industrialisatie door bedreigingen vanuit de natuur te verdringen, de grond en fauna uit te putten voor consumptie en het produceren van schadelijke bijproducten. De kersenboom bied daarentegen habitat en voeding voor insecten en vogels, voedt de grond en zuivert de lucht. Om in onze behoeften te voorzien hebben we technische grondstoffen nodig zoals metalen, verdunners en andere stoffen die inherent niet in zo’n biologische cyclus terecht mogen komen. Enerzijds omdat het de biologische processen beschadigd, anderzijds omdat biologisch materiaal de kwaliteit van de technische grondstof verminderd. Om waste equals food te laten werken, moeten biologische en technische voedingsstoffen te scheiden zijn, en elk in een eigen cyclus worden herverwerkt.

Decycling
Dit is de term die Braungart en McDonough gebruiken voor de meeste voorbeelden van recycling. Een krant is bijvoorbeeld hergebruikt papier, maar er kan niet worden gesproken van een cyclus waar het papier nog eens doorheen gaat. De krant is van grijzig papier dat snel slijt. Het grijzige is inkt die eerder op wit papier zat. Het witte papier is gebleekt met chloor en de inkt is gekleurd met zware metalen. Door het slijten van het krantenpapier komen deeltjes met chloor en zware metalen in de lucht. Na als krant te zijn verwerkt is het papier te vuil en giftig om nog eens als papier dienst te doen. Het is beter voor het milieu om het te storten en een nieuwe boom te vellen. Een ander voorbeeld is het reflectorpaaltje langs de weg, afwisselend gemaakt van oude petflessen of autobanden. De materialen waren op weg naar de stort, maar krijgen een tweede leven. Klinkt goed, maar in dat leven sijpelen zwavel en andere schadelijke stoffen de bodem in. Door de snelle degradatie van het laagwaardige materiaal onder UV-licht wordt het paaltje bros en vaal. Na enige tijd moet het paaltje worden vervangen en alsnog gestort. Het resultaat is dus niet de terugwinning van nuttig materiaal, maar de verspreiding van gifstoffen en het onbruikbaar maken van hoogwaardig materiaal. Een paaltje van hoogwaardige, hernieuwbare grondstoffen bestaat. Het lekt geen gif maar voedt de grond. Na gebruik hoeft het niet te worden opgehaald, het kan als voedsel worden ontleed door de berm. Dit paaltje is van hout.

Voorbeelden van cradle to cradle projecten
Op de website van William McDonough zijn meer voorbeelden van de geslaagde toepassing van C2C design, maar hieronder enkele opvallende cases.

• Het boek ‘Cradle to cradle’ is niet van papier maar van een biologisch afbreekbaar kunststof dat na een eenvoudig proces opnieuw als glossy, helderwit papier kan worden gebruikt. Ook de inkt wordt gescheiden en kan opnieuw als inkt dienstdoen.

• De River Rouge autofabriek van Ford moest verlaten worden omdat de grond de ernstig vervuild was. Op deze plek hebben Braungart en McDonough een nieuwe fabriek neergezet die de grond en de rivier zuivert, habitat voor vogels creëert en toch auto’s maakt.

• Een auto die daar gemaakt zou kunnen worden is de Ford Model U. Alle materialen in deze auto zijn biologisch afbreekbaar of zonder kwaliteitsverlies herbruikbaar in technische producten. De banden trekken schadelijke deeltjes aan op de weg, en geven bij slijtage voeding af voor de berm. Uit de uitlaat komt schoon water.

Ik ben er van overtuigd dat dit de toekomst is, McDonough is geen dromer maar een visionair. Hij komt met concrete plannen waarvan er al enkele op grote schaal zijn uitgevoerd. Ook in China is men bezig met het uitvoeren van zijn visie, en als de westerse wereld niet oppast, gaat China ons niet alleen economisch maar ook ecologisch voorbij. China heeft een economische ommekeer gebracht. Door de economische groei is de druk op beschikbaarheid van grondstoffen gigantisch opgevoerd. Misschien dat dit de uitvoering van McDonough’s visie in een stroomversnelling gaat brengen, immers in zijn visie bestaat er geen afval meer en kan alles hergebruikt worden. Iedereen wordt er beter van zelfs het milieu.

Cradle to cradle ontwerpmethode
Op de website van McDonough is een stappenplan voor het maken van betere producten te vinden. Via de C2C community kunnen ontwerpers elkaar helpen deze methode in de praktijk te brengen. Voor materialen die aan het paradigma van cradle to cradle voldoen, is het C2C keurmerk in het leven geroepen.

Documentaire Tegenlicht
De VPRO zond oktober 2006 een documentaire uit waarin voorbeelden van C2C projecten en de ideologie uiteen worden gezet.

Links:
VPRO Tegenlicht, Cradle to Cradle
De documentaire Cradle to Cradle

William McDonough: The wisdom of designing Cradle to Cradle

The most complex, “mind-boggling” crop circle ever to be seen in Britain has been discovered in a barley field in Wiltshire. The formation, measuring 150ft in diameter, is apparently a coded image representing the first 10 digits, 3.141592654, of pi. It is has appeared in a field near Barbury Castle, an iron-age hill fort above Wroughton, Wilts, and has been described by astrophysicists as “mind-boggling”.

Michael Reed, an astrophysicist, said: “The tenth digit has even been correctly rounded up. The little dot near the centre is the decimal point. “The code is based on 10 angular segments with the radial jumps being the indicator of each segment.

“Starting at the centre and counting the number of one-tenth segments in each section contained by the change in radius clearly shows the values of the first 10 digits in the value of pi.”

Lucy Pringle, a researcher of crop formations, said: “This is an astounding development – it is a seminal event.”

Mathematics codes and geometric patterns have long been an important factor in crop circle formations. One of the best known formations showed the image of a highly complex set of shapes known as The Julia Set, 12 years ago.

Source: the telegraph

Video recording from the chopper