Eindelijk! Na 3,5 jaar onschuldig in het Utah State Hospital te hebben vast gezeten, is Paul Pantone op 12 mei 2009 vrij gekomen. Dankzij diverse donaties uit binnen- en buitenland zijn we in staat geweest om 7500 dollar in te zamelen en een advocaat in te huren die de zaak Pantone op zich heeft genomen. Binnen enkele weken had de advocaat Paul vrij. Paul is na zijn vrijlating op 12 mei direct uit Utah vertrokken naar een goede vriend waar hij momenteel verblijft.

De afgelopen twee weken heeft Paul gebruikt om op krachten te komen. En dat was te merken. Gisteravond 27 mei was ik in de gelegenheid om enige tijd met Paul en David te praten. Paul klonk goed en zit vol energie. Wat een verschil met de gesprekken die vanuit het USH gevoerd werden. Die waren meestal vrij rustig en je kon merken dat Paul zijn woorden zeer precies formuleerde omdat de gesprekken afgeluisterd werden. Nu kan hij weer vrijuit praten en plannen maken voor de toekomst. Een toekomst waarin hij kan rekenen op een wereldwijde steun van mensen die Paul Pantone en de GEET Fuel Processor een warm hart toedragen. De vrijlating van Paul Pantone laat zien dat we SAMEN het onmogelijk geachte waar kunnen maken.

Paul Pantone tussen 2 vrienden

De afgelopen 2 weken sinds Paul’s vrijlating waren weken waarin de medewerkers van Eco Lodge(ic) Technologies bijna hun tong af moesten bijten om niet direct het goede nieuws van de daken af te schreeuwen. PAUL PANTONE IS VRIJ! Voordat we dit prachtige nieuws naar buiten mochten brengen was het wachten op het moment dat Paul voldoende hersteld was en het groene licht gaf om zijn vrijlating naar buiten te brengen. Paul is vrij, maar we zijn er nog niet. Dit getuige de verklaring van Paul’s zoon David dit hieronder vermeld staat.

Robert Boerman
Eco Lodge(ic) Technologies
Dutch European GEET Office

Bron en meer informatie over GEET: GEET.nl

Engelse wetenschappers hebben een batterij ontwikkeld die veel meer energie kan opslaan dan huidige lithium-ionbatterijen. Het geheim schuilt in een aanpassing aan een van de electrodes.

Wetenschappers van de Schotse University of St. Andrews hebben een mogelijkheid gevonden om zuurstof de rol te laten spelen van het nu veel toegepaste kobalt in de anode van een batterij. Daarvoor hebben ze een speciaal geconstrueerde poreuze ‘houder’ van koolstof ontwikkeld waarbinnen lithiumionen en elektronen kunnen reageren met zuurstof uit de lucht. Die vervangt het lithiumkobaltoxide dat nu wordt toegepast.

Bij eerste proeven bleek het mogelijk op deze manier acht maal zoveel energie op te slaan dan bij gebruik van lithiumkobaltoxide in de anode. Belangrijk voordeel is ook dat de koolstofhouder veel goedkoper te maken is dan een anode van lithiumkobaltoxide, en dat men één van de chemicaliën in de batterij uit de lucht kan halen en dus niet meer mee hoeft te sjouwen.

De wetenschappers zijn nu halverwege het onderzoeksproject. Uiteindelijk zal dat resulteren in een oplaadbare batterij met 5 tot 10 maal de capaciteit van huidige lithium-ionbatterijen. Het productierijp maken van hun vinding zal echter nog wel een jaar of 5 kosten, verwachten ze.

bron: Automatiseringsgids

Key to US lunar mission mystery lies under thick layer of lunar dust
There is something wrong with US mission to the Moon. The legendary space mission is still shrouded in mystery. Mankind still has a number of reasons to cast doubt on the miracle of inter-planetary flights. Many people still say that US astronauts have never landed on the Moon.

Japan’s Kaguya lunar orbiter took several pictures of the site, where Apollo 15 and Apollo 17 supposedly landed in 1971 and 1972. If the astronauts had ever landed there, they should have left a lot of equipment on the site, including the rovers, on which they traveled on the surface of the Earth’s satellite. The pictures, which the Japanese rover took, showed not even the slightest hint of the US presence on the Moon.

There was only a spot of dust seen on the photograph of the site, from which Apollo-15 blasted off on its journey back to Earth. The spot, NASA said, was a firm evidence of Apollo’s presence on the Moon.

It is an open secret that the Moon’s entire surface is all covered with a thick layer of dust. US astronauts took many pictures of their shoeprints on the Moon’s surface. Joseph Skipper, a researcher of lunar and Martian anomalies, has many questions about the evidence, which the lunar dust provides. A number of images, made by the US astronauts showed their lunar rover standing at a distance from the landing module. There can be no wheel tracks seen on the pictures – as if the rover had flown from the lander to the site where it was photographed.

One may assume that the lunar ground was too hard for the wheel tracks to appear in it. However, there are many shoeprints in the dust around the rover. They can be seen even underneath the rover, although there are no wheel tracks on the ground at all.

Many people say that the US astronauts have never landed on the moon and that the entire mission is a fake. Others say that the missions took place, although the astronauts did not land on the Moon every time they traveled there. They could probably exaggerate their success to baffle the USA ’s major rival in the space race – the USSR.

It is not ruled out, though, that the discovered anomalies can be explained. They can be probably connected with certain peculiarities of the lunar dust and its interaction with electrostatic charges. However, serious scientists prefer not to throw too much light on the subject.

Source: Pravda.ru

Globaal gezien is een kennisland een land met een goed opgeleide, sociaal mobiele beroepsbevolking. Met vele technologische vernieuwingen. En met overheden en bedrijven die beide combineren en de ruimte bieden om dingen anders en slimmer te doen.

Dan zit je in Nederland eerst al met de innovatieparadox van wel veel uitvinden, maar er zelf te weinig van profiteren. En met organisaties die te weinig sociaal innovatief zijn. En dan ook nog eens keer met een beroepsbevolking die steeds minder de kennis en competenties heeft om met innovaties aan de slag te gaan. Zo’n groep haakt op een gegeven moment af. En als die groep die afhaakt groeit, haken dus steeds meer mensen in ons land af. Die hebben een bordje om ‘Wij doen niet mee met de kenniseconomie.’ Wie zichzelf ontwikkelt, komt in beweging en zoekt zijn eigen richting. Maar, als je voelt dat je niet toegerust bent voor de reis, waarom zou je dan een stap verzetten?

Kijk buiten om je heen en je ziet jonge Slovenen, Tsjechen, Slowaken, Polen en Balten met hun kenniskoffers op stap gaan. Dan doe je de luiken maar weer dicht en gaat onderling verder bakkeleien of het nou de schuld is van de islam, van Europa of van beide dat het met ons land niet goed gaat. Met die discussie schiet uiteindelijk niemand iets mee op, maar als we er allemaal met de rug naar het raam aan meedoen, dan lijkt dat zo lekker belangrijk. Dan vervang je je bord door ‘Kenniseconomie? Mij niet gezien.’ Als je niets aan je tekortkomingen doet, dan kun je er altijd nog trots op worden. Zo’n onderzoek als Wie sozial ist Europa? laat zien dat onze kennislandpijlers langzaam minder worden. We bakkeleien op een bodem die aan het verzakken is.

Hoe lang mag Nederland zich dan nog kennisland noemen? Worden we een land dat de zwakken wel beschermt, maar ze nooit sterker maakt? En wat doe je dan wanneer het aandeel zwakken groeit? Sociale innovatie is het antwoord om ons land slimmer te maken, maar dan moet je we voldoende mensen hebben die de vraag kunnen stellen.

bron: socialeinnovatie.com

Elk crisisnadeel heeft zijn voordeel. Een onderzoek van marktonderzoeksbureau Harrison Group voor American Express, gepubliceerd in de Wall Street Journal, geeft aan dat de Amerikaanse consument zich inhoudt met winkelen en daar ook nog gelukkiger van wordt.

76% van de geïnterviewden geeft aan dat zij trots zijn om nee zeggen tegen hun tot voor kort ongebreidelde kooplust en 65% vindt zichzelf een slimmere shopper geworden. Sinds de afgelopen kerst zijn het vooral vrouwen geweest die bewustere aankoopkeuzes maken en wat vaker artikelen in de schappen laten liggen. Terughoudendheid bij aankopen en spaarzaamheid zijn opkomende deugden in de VS.

Een en ander heeft ertoe geleid dat nu voor het eerst in dit onderzoek, dat in 2007 startte, de geluksscore gestegen is. Alhoewel de Amerikanen maar voor minder dan de helft optimistisch zijn over de toekomst, zegt 66% erg gelukkig te zijn. Het behoud van je baan en genieten van wat je hebt zijn belangrijkere zaken geworden dan kooplust.

bron: socialeinnovatie.com

De minister van LNV heeft vandaag eindelijk een brief gestuurd aan de 2^e kamer m.b.t. de bijensterfte. Hieronder een korte samenvatting.

In Nederland zijn nog onvoldoende gegevens over bijenhouderij en bijensterfte. Meer onderzoek naar bijenziekten, goede data, en het in kaart brengen van de Nederlandse imkerij is nodig voor het vinden van oplossingen voor bijensterfte.

Daarom is er budget vrijgemaakt van ongeveer één miljoen euro uit voor monitoring en onderzoek. Dit onderzoek moet ongeveer drie jaar duren.

Het doel van de monitoring is het jaarlijks vaststellen van de situatie van de bijenstand in ons land en factoren die invloed hierop hebben. Op die manier kan de minister een mogelijke negatieve ontwikkeling snel opmerken, mogelijke oorzaken analyseren, en op basis van deze gegevens maatregelen nemen. Het is de bedoeling dat dit zoveel mogelijk op Europees niveau plaatsvindt.

Op basis van het WUR onderzoek is de minister van mening dat ziekten en parasieten, waaronder de varroa-mijt en nosema, bedreiging nummer één vormen. Een andere oorzaak is de achteruitgang van foerageermogelijkheden door intensivering van landbouw, achteruitgang van natuur en toename van menselijke bevolking.

Ze onderkent ook de sterke vergrijzing en het hobbymatige karakter van de imkerij.  Een belangrijke stimulans voor de toekomst van de imkerij is het feit dat de minister van mening is dat voor bestuiving een reële vergoeding noodzakelijk is.

Tot slot meldt ze nog dat ook het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, bijdragen aan de  achteruitgang van de honingbij.

Lees het volledige bericht op: honingbijen.wordpress.com

Did a UFO deliberately crash into a meteor to save Earth 100 years ago? That’s what one Russian scientist is claiming.

Dr. Yuri Labvin, president of the Tunguska Spatial Phenomenon Foundation, insists that an alien spacecraft sacrificed itself to prevent a gigantic meteor from slamming into the planet above Siberia on June 30, 1908.

The result was was the Tunguska event, a massive blast estimated at 15 megatons that downed 80 million trees over nearly 100 square miles. Eyewitnesses reported a bright light and a huge shock wave, but the area was so sparsely populated no one was killed.

Most scientists think the blast was caused by a meteorite exploding several miles above the surface. But Labvin thinks quartz slabs with strange markings found at the site are remnants of an alien control panel, which fell to the ground after the UFO slammed into the giant rock.

“We don’t have any technologies that can print such kind of drawings on crystals,” Labvin told the Macedonian International News Agency. “We also found ferrum silicate that can not be produced anywhere, except in space.”

Source: www.foxnews.com