Door Daan de Wit

Nederland heeft een lopend contract met Solvay Pharmaceuticals in Weesp voor het maken van vaccins zonder toevoegingen. Met het oog op de Mexicaanse griep vraagt minister Klink aan de Gezondheidsraad of het belangrijk is te streven naar zulke vaccins voor zwangere vrouwen. Hij krijgt geen antwoord op zijn vraag. Toch verbreekt hij, met alle financiële gevolgen vandien, het contract met Solvay. Hij ondertekent nieuwe, geheime contracten met GlaxoSmithKline en Novartis die vaccins maken mèt toevoegingen, de zogenoemde adjuvants. In Nederland krijgt iedereen – jong of oud, zwanger of niet – hetzelfde geadjuveerde vaccin. Wat is er gebeurd dat Klink deze beslissing heeft gemaakt?

‘Minister Hoogervorst (Volksgezondheid, VVD) heeft met het farmaceutisch bedrijf Solvay een contract getekend voor het leveren van een vaccin voor zestien miljoen Nederlanders wanneer er een wereldwijde griepepidemie uitbreekt’, schrijft NRC Handelsblad in 2006. Om snel een pandemisch griepvaccin te kunnen leveren ‘zal in een nieuwe celkweekfabriek van Solvay worden geproduceerd op basis van celkweek in plaats van op eieren’. Drie jaar later schrijft de Volkskrant: ‘Virologen geven inmiddels de voorkeur aan pandemische vaccins met een zogeheten immuunversterker, een stof die brede bescherming creëert tegen circulerende griepvirussen. Solvay beschikt echter nog niet over een geschikte versterkende stof’. Wie zijn die virologen en welke invloed hebben ze op de besluitvorming van Klink?

Ab Osterhaus
Het besluit  te kiezen voor de geadjuveerde vaccins wordt genomen door minister Klink. Ondanks dat hij geen antwoord van de Gezondheidsraad heeft gekregen op zijn vraag of het met het oog op zwangeren belangrijk is te streven naar vaccins zonder adjuvants. En ondanks dat lopende contracten moesten worden afgebroken. Op basis waarvan heeft de minister zijn besluit genomen? Door het uitblijven van het advies van de Gezondheidsraad zal hij hebben moeten handelen op een ander advies. Een van zijn belangrijkste adviseurs is een man die goed bekend is met de werking van adjuvantia. Hij test deze toevoegingen voor het Erasmus Medisch Centrum en voor Novartis en GlaxoSmithKline. En voor Isconova, een bedrijf dat adjuvantia produceert. Osterhaus weet veel over het onderwerp, hij spreekt er bijvoorbeeld over op internationale symposia: ‘The Role of Adjuvants in Pandemic Preparedness’. Osterhaus oordeelt positief over adjuvantia. Het voordeel van de stoffen is dat ze de werking van het vaccin vergroten en besparen op de entstof, dus het serum met het inactieve virus. ‘The key message is we need to go with adjuvants’, zegt Osterhaus.

Belangenverstrengelingen
Zou Osterhaus een belangrijke rol kunnen hebben gespeeld bij de totstandkoming van de besluitvorming van minister Klink? Hoe invloedrijk is Ab Osterhaus en voor wie wendt hij die invloed aan? Een vraag die in het verlengde hiervan ligt, is of er belangenverstrengelingen zijn. De Telegraaf interviewt Osterhaus: ‘Licht geprikkeld nu: “Alsof ik belang zou hebben bij een griepepidemie en mijn aandelen daardoor in waarde zouden stijgen. Onzin”.’ Maar later blijkt dat hij een aandeel heeft van 3% in het eerder genoemde Isconova. En daar blijft het niet bij, door een onthulling van VPRO-radioprogramma Argos: Osterhaus heeft een belang van bijna 10% in ViroClinics. Het is een bedrijf van de Erasmusuniversiteit, opgericht door Osterhaus. ViroClinics deed onderzoek naar het vogelgriepvirus in opdracht van GlaxoSmithKline, een van de twee latere producenten van het Nederlandse vaccin tegen de Mexicaanse griep. Ook voor die andere producent, Novartis, zette Osterhaus zich in, als adviseur. Maar hier houdt de verstrengeling van belangen niet op. Het web van belangen wordt geweven door enkele grote spinnen. Een ervan is ESWI.

Web van belangen
Een spin in het web is de European Scientific Working Group on Influenza, ESWI. Deze ‘multidisciplinary group of key opinion leaders in influenza’ is zeer actief en neemt zichzelf uiterst serieus, iets dat duidelijk wordt in bijvoorbeeld het ‘revised 2006-2010 policy plan‘, een aanvullende PowerPoint over het policy plan, het voorstel voor een Influenza Task Force, een drukke evenementenkalender en bijvoorbeeld het boek 101 Questions and Answers on Influenza, met Ab Osterhaus als een van de twee auteurs. Vrij Nederland schrijft over ESWI: ‘Dit gezelschap van naar eigen zeggen ‘onafhankelijke wetenschappers’ spant zich al jaren in om de wereld te doordringen van het gevaar van een griepepidemie’. Voorzitter van de ESWI: Ab Osterhaus.

Gefinancierd door de farmaceutische industrie
De missie van ESWI is: ‘To reduce the impact of epidemic and pandemic influenza in the European population by identifying and communicating with stakeholders and by facilitating interactions between them’. Het gaat dan om ‘government representatives, the European Union, opinion leaders in public health, health care workers, international organizations and the pharmaceutical industry’. Maar het woord ‘stakeholders’ heeft hier een bijsmaak. Want ESWI wordt gefinancierd door de industrie, door tien farmaceutische producenten. Daarover is de organisatie overigens heel transparant. In een kleurige folder staat: ‘ESWI is financed by pharmaceutical companies actively involved in the influenza field’. Dat betekent dat ESWI wordt betaald uit de winsten die worden gegenereerd als gevolg van de adviezen die het uitbrengt aan de overheden. Twee van de tien farmaceutische producenten die ESWI financieren zijn GSK en Novartis, de bedrijven die geheime contracten hebben getekend met minister Klink ter waarde van zo’n 700 miljoen euro om de vaccins te maken tegen de Mexicaanse griep. Toch houdt het verhaal over de invloed van Osterhaus en de belangenverstrengelingen hier niet op.

Volgend deel
In een volgend deel van deze serie keert Osterhaus weer terug. Dan zal het ook gaan over de Wereldgezondheidsorganisatie WHO, voor wie Osterhaus adviseur is. De WHO en ESWI werken op dezelfde manier. Volgens ESWI. Opmerkelijk, gezien de rol van de farmaceutische industrie bij ESWI.

Bron: deepjournal.com

Door Wybe Fraanje

Op Brennels Buiten in Kraggenburg komt proefopstelling voor ‘PowerPlane’

Kraggenburg – Op het terrein van Brennels Buiten in Kraggenburg wekt vanaf komende maand een vliegtuigje aan een kabel energie op.

Wubbo Ockels

Een groeimarkt dus, die Airborn Wind Energy. ,,Het is de bedoeling dat we die over een aantal jaar op grote schaal aan het Nederlandse elektriciteitsnet leveren.”

Bron: Frieschdagblad.nl

Earth’s north magnetic pole is racing toward Russia at almost 40 miles (64 kilometers) a year due to magnetic changes in the planet’s core, new research says.

The core is too deep for scientists to directly detect its magnetic field. But researchers can infer the field’s movements by tracking how Earth’s magnetic field has been changing at the surface and in space

Now, newly analyzed data suggest that there’s a region of rapidly changing magnetism on the core’s surface, possibly being created by a mysterious “plume” of magnetism arising from deeper in the core.

And it’s this region that could be pulling the magnetic pole away from its long-time location in northern Canada, said Arnaud Chulliat, a geophysicist at the Institut de Physique du Globe de Paris in France.

Finding North

Magnetic north, which is the place where compass needles actually point, is near but not exactly in the same place as the geographic North Pole. Right now, magnetic north is close to Canada’s Ellesmere Island.

Navigators have used magnetic north for centuries to orient themselves when they’re far from recognizable landmarks.

Although global positioning systems have largely replaced such traditional techniques, many people still find compasses useful for getting around underwater and underground where GPS satellites can’t communicate.

The magnetic north pole had moved little from the time scientists first located it in 1831. Then in 1904, the pole began shifting northeastward at a steady pace of about 9 miles (15 kilometers) a year.

In 1989 it sped up again, and in 2007 scientists confirmed that the pole is now galloping toward Siberia at 34 to 37 miles (55 to 60 kilometers) a year.

A rapidly shifting magnetic pole means that magnetic-field maps need to be updated more often to allow compass users to make the crucial adjustment from magnetic north to true North.

Wandering Pole

Geologists think Earth has a magnetic field because the core is made up of a solid iron center surrounded by rapidly spinning liquid rock. This creates a “dynamo” that drives our magnetic field. (Get more facts about Earth’s insides.) Scientists had long suspected that, since the molten core is constantly moving, changes in its magnetism might be affecting the surface location of magnetic north.

Although the new research seems to back up this idea, Chulliat is not ready to say whether magnetic north will eventually cross into Russia.

“It’s too difficult to forecast,” Chulliat said.

Also, nobody knows when another change in the core might pop up elsewhere, sending magnetic north wandering in a new direction.

Source: NGC

Het is onderzoekers gelukt om psoriasis patiënten (psoriasis is een chronische huidziekte) met succes te behandelen, terwijl ze maar een kwart tot de helft van de normale gebruikelijke dosis steroïde medicatie kregen. De patiënten kregen een placebo medicijn dat slechts gedeeltelijk de normale medicatie bevatte. Hiermee willen de onderzoekers aantonen dat het placebo effect in de geneeskunde te gebruiken is.

Door een behandelmethode te ontwerpen die bestaat uit deels de echte medicatie en deels een placebo hopen de onderzoekers de voordelen van drugs te optimaliseren, bijwerkingen te verminderen, het aantal mensen dat hun medicijn neemt te vergroten, en het gevaar van drugsverslaving of vergiftiging te verkleinen. Bovendien zou het gebruik van slechts een deel van de normale medicatiedosis met hetzelfde effect een vermindering in kosten voor de gezondheidszorg kunnen opleveren.

Dit onderzoek is een product van tientallen jaren studie in het opkomende wetenschapsgebied “psychoneuroimmunologie”. Dit gebied gaat er van uit dat het menselijke immuunsysteem nauw verbonden is met de menselijke geest. Gedachten en stemmingen zijn het gevolg van neurochemicaliën die ervoor zorgen dat hormonen worden vrijgelaten in het lichaam die op hun beurt communiceren met ziektebestrijdingscellen.

Ondanks dat placebo’s (neppillen) die op zichzelf geen effect hebben als behandelwijze toch ook vandaag de dag regelmatig worden voorgeschreven door artsen, hebben ze een negatieve reputatie in de geneeskunde. Het is alsof een pil waar geen medicatie in zit niet echt is, deels magie, deels misleiding.

Het onderzoek, echter, onderkent het effect van een placebo. Het effect is te vergelijken met de Pavlov reactie, oftewel de geconditioneerde reactie. De negentiende eeuwse fysioloog Pavlov was de eerste die het fenomeen conditionering bestudeerde. Hij liet telkens een bel horen wanneer hij eten ging geven aan honden. Na verloop van tijd begonnen de honden al speeksel aan te maken wanneer hij alleen de bel liet horen en terwijl het eten nog niet werd uitgedeeld. De bel is een geconditioneerde stimulus, het voedsel is een ongeconditioneerde stimulus. Dat de honden speeksel gingen aanmaken als ze alleen al de bel hoorden is een geconditioneerde reactie.

In het onderzoek wilden de wetenschappers bestuderen of een therapeutisch effect van drugs opgewekt kon worden door bepaalde associaties met de drugs, zoals vorm, kleur, geur en verpakking van de medicijnen, en ook het feit dat de drugs werd uitgedeeld door een autoritair persoon in een laboratoriumjas. Deze herhaaldelijke associaties veroorzaakten geconditioneerde reacties die, volgens de onderzoekers, een therapeutisch effect hadden dat niet alleen werd veroorzaakt door de aanwezige actieve drugs, maar ook door de stimuli geassocieerd met de effecten van die drugs.

De wetenschappers kozen voor hun onderzoek patiënten met de ziekte psoriasis. Tijdens de studie werden patiënten doseringen van medicatie gegeven die normaal gesproken te weinig zouden zijn. De rest van de dosering werd aangevuld met een placebo. Uit de resultaten blijkt dat het placebo effect wel degelijk helpt.

Er moet wel vermeld worden dat deze behandelmethode niet werkt bij mensen die bewusteloos zijn. Ook als het gaat om stoffen die het lichaam niet in staat is zelf aan te maken werkt de behandelmethode niet. De behandelmethode gaat er namelijk van uit dat het lichaam onder invloed van het placebo door de opgewekte neurochemicaliën lichaamseigen antistoffen gaat aanmaken.

Ofschoon de resultaten nieuw zijn en nader onderzocht moeten worden, geloven de wetenschappers dat de medische wereld de reactie van de menselijke geest moet erkennen als een belangrijk deel van veel van de medicatie effecten en dat ze hier gebruik van moeten maken. De farmaceutische industrie kan ervoor kiezen het psychologische effect van medicijninname te negeren. Aan de andere kant kunnen ze er ook voor kiezen te proberen het effect uit te buiten. Deze behandelmethode is veiliger voor het lichaam en de productiekosten zullen lager zijn.

Bron: Science Daily en tiouw.com