Sibel Edmonds heeft namen genoemd. Waarom publiceert de media niets over dit verhaal?
“Bega een misdaad die groot genoeg is, en het wordt te groot om er iets aan te doen…”
Door Brad Friedman
voor HUSTLER MAGAZINE – maart 2010
SIBEL EDMONDS, voormalig FBI vertaalster, claimt dat de volgende regeringsfunctionarissen verraad hebben gepleegd. Het zijn wetgevers Dennis Hastert, Bob Livingston, Dan Burton, Roy Blunt, Stephen Solarz en Tom Lantos, evenals de laatste drie leden van George W. Bush’s kring: Douglas Feith, Paul Wolfowitz en Marc Grossman. Maar is Sibel Edmonds geloofwaardig?
“Zij is absoluut geloofwaardig,” zei Senator Chuck Grassley (R-Iowa) tegen CBS’s 60 Minutes toen hij naar haar gevraagd werd in 2002. “De reden dat ik denk dat zij zeer geloofwaardig is, is dat mensen binnen de FBI veel van haar verhaal hebben bevestigd.” Edmonds opmerkelijke beschuldigingen van omkoping, chantage, infiltratie in de regering van de VS en de diefstal van nucleaire geheimen door zowel buitenlandse bondgenoten als vijanden deed de Bush-regering schudden. Het was zelfs zo dat Bush en zijn gezelschap in feite voorkwamen dat Edmonds het Amerikaanse publiek zou vertellen wat zij wist – tot nu.
John M. Cole, een oudgediende die 18 jaar bij de FBI op Contraveiligheidsdienst en Contraspionage afdelingen werkte, onthulde de paniek van hooggeplaatste ambtenaren toen Edmonds begon te praten in 2002. Cole zegt dat een bestuursassistent in de FBI hem toentertijd vertelde: “Nu, het Bureau moet gaan proberen iets met Sibel uit te werken, want zij willen niet dat dit uitkomt en publiek bekend wordt”.
Maar het leek erop dat “ze niets konden uitwerken met Sibel”, omdat zij er niet op uit was om een deal te maken. Edmonds zegt dat zij wilde blootleggen wat zij geloofde dat de smerige waarheid was over de infiltratie in de regering van de VS door buitenlandse spionnen. Zij werden ingeschakeld, claimt Edmonds, door hooggeplaatste VS ambtenaren en insider mollen die waren gestationeerd op nucleaire wapeninstallaties door heel de natie.
“Iedereen op hoofdkwartierniveau op het Bureau wist dat wat zij zei extreem accuraat was,” zei Cole recentelijk. “Zij probeerden manieren uit te zoeken om deze hele zaak stil te houden omdat zij niet wilden dat Sibel hiermee naar buiten kwam.”
Haar getuigenis onder ede voor de Verkiezingscommissie in Ohio, gegeven via een recent op video opgenomen verklaring [zie onderaan dit artikel], is zowel schokkend als angstaanjagend. (Edmonds was de kroongetuige voor Congreskandidaat David Krikorian in verband met een formele klacht die was geïnitieerd door Afgevaardigde Jean Schmidt [R-Ohio]. Haar uitdagend in 2008, werd Schmidt via een flyer van Krikorian beschuldigd van het aannemen van “bloedgeld” uit Turkse belangen om te helpen bij het blokkeren van een wetsvoorstel van het Huis van Afgevaardigden waarin de genocide op Armeniërs in 1915 werd erkend.) De verklaring mocht doorgaan van de Obama regering, die ervoor kozen zich niet te beroepen op het draconische en weinig bekende “Staatsgeheimen Privilege” om haar monddood te maken, zoals de vorige regering had gedaan, twee keer.
Edmonds getuigde dat Congreslid Dennis Hastert (R-Illinois), voormalig Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, betrokken was bij “verschillende vormen” van corruptie ten behoeve van Turkse agenten, volgens informatie die zij claimt te hebben gehoord terwijl ze FBI contra-veiligheids afluistertapes vertaalde en analyseerde die opgenomen waren van 1996 tot in 2002. Zij noemde zijn “acceptatie van grote sommen smeergeld in de vorm van contanten of witgewassen contanten” gekoppeld met de mogelijkheid “om bepaalde gunsten te verlenen… sommige dingen te laten gebeuren voor … [het] Turkse regeringsbelang.”
Edmonds voerde, op de openbare bestanden, ook het gebruik door Hastert aan van een “herenhuis dat niet zijn woonhuis was, voor bepaald niet moreel geaccepteerde activiteiten” en zei dat “buitenlandse entiteiten hiervan wisten. Het was zelfs zo dat zij soms deelnamen aan sommige van deze…. activiteiten in dat bepaalde herenhuis.”
De beschuldigingen aan het adres van Hastert omvatten ook het aannemen van ongeveer een half miljoen dollar aan smeergeld. Terwijl diverse FBI bronnen Edmonds verklaring hebben bevestigd, was het beste dat Hasterts advocaten konden doen het aanbieden van een “non-denial denial” [dit is een ontkenning die in eerste instantie direct en ondubbelzinnig lijkt, maar als je er zorgvuldig naar luistert blijkt het geen ontkenning te zijn en is dus niet onwaar] tegen de aantijgingen. Maar het bewijs, zou, zoals ze zeggen, in de na-congressionele pudding kunnen zitten. Zoals Edmonds een jaar eerder voorspelde, verdient Hastert – die het Congres verliet in 2007 – nu 35.000 dollar per maand met het lobbyen bij zijn voormalige collega’s als geregistreerd agent van de Turkse regering.
Voormalig Congreslid Bob Livingston (R-Louisiana), die was voorbestemd om Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden te worden vóór Hastert, totdat bewijs van een seksuele affaire werd onthuld door Larry Flint, werd beschreven in Edmonds verklaring als deelnemer in “niet erg legale activiteiten ten behoeve van buitenlandse belangen” voordat hij wegging in 1999.
Naderhand, vertelde zij, handelde Livingston “als kanaal voor… andere buitenlandse belangen, zowel openlijk als heimelijk,” en werd ook lobbyist evenals “agent” die Turkse belangen behartigde.
Volgens Edmonds was Afgevaardigde Roy Blunt (R-Missouri) — die waarschijnlijk voor een Senaatszetel van de VS zou gaan in 2010 – “de ontvanger van zowel legaal en illegaal ingezamelde… campagnedonaties van… Turkse entiteiten.” Edmonds claimde ook dat de extreem rechtse Afgevaardigde Dan Burton (R-Indiana), die betrokken was bij de afzettingsprocedure van President Bill Clinton, “extreem illegale activiteiten” uitvoerde en geheime operaties die “tegen inwoners van de Verenigde Staten” waren gericht en “tegen de belangen van de Verenigde Staten.”
Edmonds noemde ook vermoedelijke verraders onder de Democraten. Ze zei dat voormalig New York Congreslid Stephen Solarz, nu ook lobbyist, “als kanaal functioneerde voor het leveren of witwassen van bijdragen en ander smeergeld [-en waaronder chantage] aan verschillende leden van het Congres.” En, volgens Edmonds, van het inmiddels overleden Congreslid Tom Lantos (D-California) werd gezegd dat hij betrokken was bij “niet alleen…. omkoping, maar ook… de onthulling van [de] op het hoogste niveau beschermde inlichtingeninformatie en informatie over wapentechnologie zowel aan Israël als aan Turkije [en] andere zeer serieuze criminele kanalen.”
De meest openlijk smeuïge van de beschuldigingen betreft Afgevaardigde Jan Schakowsky (D-Illinois), die “getrouwd is… met volwassen kinderen, maar zij is biseksueel,” volgens Edmonds. De FBI klokkenluider beschreef hoe Schakowsky werd “gevangen” door Turkse agenten tijdens het hebben van een lesbische “seksuele relatie met een van hun spionnen,” en “de gehele episodes van hun seksuele gedrag werden gefilmd omdat het gehele huis… werd afgeluisterd… En ze te gebruiken voor bepaalde dingen die wij wilden eisen.”
Edmonds merkte echter op, dat zij niet “wist of zij [Schakowsky] later iets illegaals heeft gedaan” omdat Edmonds door de FBI ontslagen werd voordat ze kon uitvinden wat er uit die specifieke opzet kwam. De Turken, zei zij, hadden de intentie om Schakowsky’s echtgenoot te pakken, lobbyist Robert Creamer, die in april 2006 voor vijf maanden de gevangenis in ging (en 11 maanden huisarrest) voor vervalsing van cheques en het ingebreke blijven bij belastingbetaling.
Schakowsky’s kantoor heeft zich heftig verzet tegen de aantijgingen. Als hoofd van de Subcommissie Toezicht en Onderzoek van de Veiligheidscommissie van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, mocht worden verwacht dat Schakowsky verhoren zou gelasten over elk van de voormalige onthullingen van de voormalige FBI medewerkster, maar dat heeft zij niet gedaan. Zij heeft ook Edmonds uitdaging geweigerd om een leugendetectortest te doen en heeft haar nog niet aangeklaagd voor smaad, zoals de klokkenluidster haar had uitgedaagd te doen.
Edmonds meest verontrustende aantijgingen, echter, konden wel eens die zijn tegen hooggeplaatste benoemde ambtenaren in de Bush Regering. Voortbordurend op haar getuigenis in haar verklaring onder ede, vertelde Edmonds aan American Conservative tijdschriftenjournalist Phil Giraldi – die 17 jaar CIA contra-terrorisme officier was geweest – zeer specifieke details over vermeende verraderlijke regelingen waaraan is deelgenomen door de top van Staats- en Defensieambtenaren. Zoals al opgemerkt, zijn onder hen Douglas Feith, Paul Wolfowitz en, misschien het meest opmerkelijk, voormalig Plaatsvervangend Onderminister van Staat Marc Grossman, de op drie na hoogstgeplaatste ambtenaar in het Bush Ministerie.
Edmonds zei dat Feith en Wolfowitz betrokken waren bij plannen om Irak op te breken in protectoraten van de VS en Groot Brittannië maanden voorafgaand aan 9 september 2001. Zij claimde ook dat het duo informatie deelde met Grossman over hoe verschillende ambtenaren te chanteren en dat Grossman geld had geaccepteerd om te helpen bij het verstrekken en verkopen van nucleaire wapentechnologie aan Israël en Turkije – en, van daar uit, naar de buitenlandse zwarte markt. Daar zou de technologie worden aangeschaft door de hoogste bieder, zoals Pakistan, Iran, Libië, Noord Korea of zelfs misschien al-Qaeda.
Ter aanvulling, claimde Edmonds dat Grossman, die Ambassadeur voor de Verenigde Staten in Turkije was voordat hij zijn Ministerspost aanvaarde, Turkse diplomaten had getipt over de ware identiteit van undercover CIA agent Valerie Plame Wilson’s schaduwbedrijf, Brewster Jennings & Associates, ruim drie jaar voordat zij publiekelijk ontmaskerd werden door columnist Robert Novak. Dat zou op zichzelf, aldus George H.W. Bush, verraad zijn dat gepleegd is door “de meest arglistige verraders.”
Voormalig CIA contra-terrorisme officier Giraldi vatte Edmonds onthullingen voor mij samen in niet mis te verstane bewoordingen: “Dit was een gigantische gecoördineerde spionagepoging gericht tegen de nucleaire geheimen van de Verenigde Staten die werd opgezet door buitenlandse agenten die succesvol hogere regeringsambtenaren en wetgevers in ons Congres corrumpeerde. Zo simpel is het.”
Volgens een vrijgegeven versie van een rapport uit 2005 van de Inspecteur-generaal van het Ministerie van Justitie, zijn de aantijgingen van Sibel Edmonds “betrouwbaar”, “serieus” en “rechtvaardigen een grondig en zorgvuldig heronderzoek door de FBI.”
Misschien meer vernietigend, was de recente bevestiging van een sleutelelement in Edmonds claims van John Cole van de FBI toen hij het bestaan onthulde van “het decennialange onderzoek van de FBI” naar Grossman van het Ministerie. Edmonds claimde dat Grossman misschien wel de leider was van de gehele buitenlandse spionage regeling. Het verhaal, voegde Cole toe “werd uiteindelijk begraven en afgedekt.”
Cole, die nu als beveiligings-onderaannemer werkt voor de Luchtmacht, vindt Edmonds niet alleen “zeer betrouwbaar”, maar bevestigd ook de “doorlopende en gedetailleerde poging van Turkije om invloed te ontwikkelen in de Verenigde Staten” via een aantal illegale manieren.
“Turkse individuen vragen dan om gunsten – weet je wel, ‘Jij helpt mij en dan help ik jou’ – en wat er dan in feite gebeurt is dat de gekozen ambtenaar geld ontvangt of een soort cadeau,” legt Cole uit. “Of, als het een regeringsmedewerker is, ik heb het gezien nadat zij met pensioen gingen, krijgen ze van die zeer lucratieve betrekkingen bij een Turkse onderneming, of van welk land dan ook.”
Zoals opgemerkt, werkt Hastert nu voor Turkije, en Grossman werkt nu voor een Turks bedrijf als lobbyist – ongetwijfeld een mooie cent binnenharkend door beiden. Hastert en Grossman negeerden herhaaldelijke aanvragen om op deze aantijgingen te reageren.
De massamedia in de VS, echter, lijken ongeïnteresseerd te blijven en ook maar iets hiervan te onderzoeken. Zelfs niet nadat Cole zelf opriep tot een “Speciale Rechtbank” om dit te onderzoeken en vervolgen. Dus wat is hier in vredesnaam aan de hand?
Giraldi gelooft dat, nu bedrijven als AIG and GM “te groot worden om om te vallen”, de grootte en het succes van dit gigantische nationale-veiligheids-spionage-schandaal simpelweg te groot is geworden om te kraken.
Hij vertelde mij, “Je moet naar Marc Grossman kijken als onderdeel van een veel grotere operatie in termen van de Israëlische en de Turkse geheime diensten die invloed vergaren over onze wetgevers en over een aantal hogere regeringsfunctionarissen in het Pentagon en het Ministerie. Omdat deze zaak zo groot was, en het zowel de Democraten als de Republikeinen aanging, denk ik dat de regering van de VS doodsbang was voor het openen van deze Doos van Pandora.”
Giraldi voegde toe, “De mensen in het Congres en bij het Ministerie van Justitie zouden dit moeten onderzoeken…. en ook in de media – omdat de media met handen en voeten gebonden is door de regering – weet je, dit is allemaal onderdeel van één grote samenzwering als je er zo naar wilt kijken. En dit is in essentie een een verhaal dat zij niet willen laten uitkomen.”
Dus wat is precies de reden dat de media niet over Sibel Edmonds bericht, die door de ACLU eens beschreven werd als “de meest monddood gemaakte persoon in de geschiedenis van de VS,” nu zij eindelijk haar verhaal kan vertellen? Het is tenslotte een verhaal dat de legendarische klokkenluider in de 70-er jaren Daniel Essberg “veel explosiever heeft achtte dan de Pentagon Kranten.”
“Als wij een effectieve massamedia hadden die achter dit verhaal aan zou gaan, dan zou het uitkomen,” merkt Giraldi op. “Maar wij hebben geen effectieve media.” Daarna verwees hij naar meer redenen voor de tegenzin van de media om in dit verhaal te duiken: “Volgens Sibel, schepte Grossman zelfs op dat hij van de Turken de informatie zou krijgen dat zij in een artikel wilden verschijnen. Hij zou het schrijven, en het naar de New York Times faxen, en die zouden het printen zoals hij het geschreven had onder iemands anders ondertitel.”
Ik denk dat we niet hoeven wachten op enige berichtgeving over dit schandaal door de New York Times, “de goedgekeurde krant,” in de nabije toekomst. En als een verhaal niet wordt belicht door de Times, en daarna wordt opgepikt door iemand anders, zou het dan echt hebben plaatsgevonden? Gegeven de medeplichtigheid van de media waar het Sibel Edmonds betreft, lijkt het dat de regering in eerste instantie zelfs het “Staatsgeheimen Privilege” nooit had hoeven afkondigen.
Met ingang van dit schrijven, is HUSTLER het grootste, meest “zakelijke” verkooppunt waarin deze verrassende, nu publieke, gepubliceerde onthullingen zijn bericht. De moraal: Bega een misdaad die groot genoeg is, en het wordt te groot om er iets aan te doen.
Hier kun je de video vinden van de verklaring en hier het transcript.
Bron: Galacticroundtable.com
The Ministry of Defence will destroy all future UFO reports it receives so it does not have to make them public, a previously secret memo reveals.
Staatsschuld
De lachende derde
It takes two to tango
Collins discovered another group of stars in the constellation Cygnus that matched with the same perfection that was the trademark of the Egyptians. By superimposing the stars of Cygnus over the three pyramids he could see that one star, Deneb, was not aligned. Looking where something should be — a pyramid or temple — there was nothing. Perhaps time had destroyed it? Perhaps it was buried? Or perhaps it was a sign that something else was under the plateau, waiting to be discovered.
The system is called Cygnus X-1, indicating it was the first source of X-rays discovered in the constellation Cygnus. Discovered by the Uhuru X-ray satellite in the early 1970s, it was also one of the first suspected black holes.
But photographs don’t lie. Collins says, “Those at Giza are natural, and penetrate the bedrock for many hundreds of metres, perhaps following the course of local geological faulting.”
Artikelen (RSS)