De inmiddels 50-jarige journalist annex activist Paul Kraaijer blijkt jarenlang voor de AIVD te hebben gewerkt. De antifascistische strijd en het dierenactivisme genoten zijn speciale aandacht.
Paul Kraaijer, momenteel woonachtig in Paramaribo, doet zijn opvallende relaas in De Telegraaf, die zaterdag uitpakt met deel een van een tweedelige reportage. De infiltrant wist in de jaren ’90 door te dringen tot de Antifascistische Aktie (AFA), waar hij woordvoerder werd. Het afgelopen decennium drong hij door tot de harde kern van het dierenactivisme.
Kraaijer raakte volgens De Telegraaf op verzoek van de AIVD nauw bevriend met onder meer vegan streaker Peter J. en Robert M., campagneleider van de dierenrechtenorganisatie Anti Dierproeven Coalitie. Peter J. zou op afstand permanent in de gaten zijn gehouden door de geheime dienst via een geprepareerde laptop, waarmee de AIVD rechtstreeks ’meekeek’ bij letterlijk alles wat hij uitspookte.
Peter J. werd in 2009, samen met twee medeverdachten, aangehouden wegens betrokkenheid bij een bevrijdingsactie van nertsen in Stavenisse. Hiervoor kreeg J. vorig jaar van de Rotterdamse rechtbank een celstraf van 265 dagen opgelegd, waarvan 180 voorwaardelijk. Een medeverdachte werd wegens gebrek aan bewijs vrijgesproken. De derde verdachte was al eerder vrijgekomen.
Volgens De Telegraaf woonde Kraaijer de laatste vier jaar van zijn verblijf in Nederland in een appartement in Almere dat door de Regionale Inlichtingen Dienst (RID) zou zijn betaald. De AIVD gaf hem maandelijks een financiële vergoeding voor zijn levensonderhoud, alsmede voor gemaakte reiskosten. In de herfst van 2010 maakte Kraaijer aan zijn activistische vrienden bekend dat hij naar Suriname verhuisde met zijn vrouw.
Naar eigen zeggen raakte Paul Kraaijer al begin jaren ’80, woonachtig in Zwolle, betrokken bij het maatschappelijke verzet. Als dienstplichtige nam hij deel aan de blokkadeacties in Woensdrecht, werd respectievelijk lid van de Communistische Partij en GroenLinks, het Chili Komitee en organiseerde acties rond de Golfoorlog. Naast beroepsactivist raakte Kraaijer bedreven in de journalistiek,
In 1994, ruim een jaar na de officiële oprichting van AFA (Antifascistische Aktie) richtte Kraaijer een lokale Zwolse afdeling van AFA op. CP’86 deel zou gaan nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Zwolle. “Met AFA had ik een ingang om iets te kunnen ondernemen, want in Zwolle gebeurt er vrijwel niets op het terrein van acties tegen extreem-rechts”, vertelt hij in een interview met actieblad Ravage.
Zijn gedrevenheid, gekoppeld aan zijn organisatietalent en journalistieke kwaliteiten, bleven niet lang ongemerkt in het land. Kraaijer raakte betrokken bij de landelijke organisatie van AFA. In 1997 stond hij samen met AFA-activist Jeroen B. aan de wieg van Alert, ‘vakblad voor iedereen die beroepsmatig of uit interesse met extreem-rechts te maken heeft’.
Gedurende zijn actieve jaren voor AFA viel het op dat Kraaijer er zeer op gebrand was dat betogingen tegen extreem-rechts niet uit de hand zouden lopen. Hij streefde breed verzet na, had een broertje dood aan militante activisten. “Anti-fascisme is niet voorbehouden aan pubers met Palestina-sjaals en zwarte bivakmutsen”, schreef hij in 2003 naar aanleiding van schermutselingen bij een betoging in Apeldoorn. Het plaatst zijn werk voor de AIVD in een merkwaardig daglicht.
In 1996 bracht hij in eigen beheer Een antifa vertelt uit, waarin Kraaijer op gepassioneerde wijze zijn belevenissen als zijnde beroepsactivist in Zwolle uiteen zet. Hij beschrijft onder meer de treitercampagnes aan zijn adres, gevoerd door onbekende extreem-rechtse types. Kraaijer was een dankbaar doelwit omdat de man met open vizier de strijd aanbond met de neonazi’s in zijn woonplaats, en in een later stadium landelijk.
Midden jaren ’90 pleitte Kraaijer voor een demonstratieverbod van extreem-rechts. Als woordvoerder van AFA voerde hij in 1996 samen met Rene Danen van Nederland Bekent Kleur in Den Haag een gesprek met vertegenwoordigers van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Aan de orde kwamen onder meer het demonstratierecht van extreem-rechts, en de middelen die justitie heeft om deze te beteugelen. Tot een demonstratieverbod voor extreem-rechts kwam het niet.
In 2001 nam Kraaijer kortstondig deel aan de achtergrondredactie van Ravage. Voor een gesubsidieerde baan kwam hij echter niet in aanmerking. Die heeft hij wel verkregen bij Wise, een organisatie voor duurzame energie. Sindsdien heeft hij op onregelmatige basis artikelen voor Ravage geschreven, over wisselende onderwerpen. Hij was in de jaren ’0 woonachtig in Almere, schreef in opdracht voor een Surinaamse krant en werkte onder andere bij een internetredactie.
De afgelopen vijf jaar had Kraaijer zijn aandachtsgebied vooral gericht op het dierenactivisme. Hij hield een weblog bij die hij dagelijks ververste met nationale en internationale publicaties over dierenleed en –activisme. Kennelijk vanwege zijn verdiensten in het verleden sloot hij vrij eenvoudig contact met hardliners binnen het dierenactivisme. Een van zijn laatste publicaties was een interview met de vegan streaker.
Bron: blik op het nieuws
Het is tijd om samen een grens te trekken! 
Artikelen (RSS)