Koningin Beatrix vindt dat we zorgeloos omspringen met onze kostbare planeet en dat wat zij ons geeft slecht verdeeld wordt.
Ook vindt ze dat zelfzucht en de hang naar overdaad blind maken voor de schade aan onze natuurlijke omgeving en gemeenschapszin ondermijnen. Dat zei de vorstin tijdens haar jaarlijkse kersttoespraak.
De koningin vindt dat mensen niet alleen gericht moeten zijn op eigen gewin en voegde toe dat geldzucht en zich verrijken het doel van de economie vervormen. Ze meent juist dat in elke besluitvorming de kwaliteit van de toekomst moet meetellen.
Beatrix noemt het wel bemoedigend dat er vele initiatieven zijn gestart om bewust om te gaan met de Aarde. Ze vindt echter dat deze ondergesneeuwd raken door de constante focus op economische groei. De vorstin roept mensen op zich in te zetten voor de natuur en de leefomgeving.
De koningin citeerde de Indiase onafhankelijkheidsstrijder Mahatma Gandhi die eens zei dat de Aarde wel genoeg heeft voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.
Verschillende Kamerleden reageerden op twitter met instemming op de tekst van de koningin. “Precies de juiste boodschap van onze Koningin: “Meer laten gelden dan geld alleen…” Duurzaamheid als centraal thema. #kersttoespraak,” twitterde GroenLinks-Kamerlid Liesbeth van Tongeren.
Diederik Samsom (PvdA) twitterde: “De Koningin laat even onomwonden weten wat ze van 130-km-per-uur-weg-met-de-natuur vindt. Hele Kerstboodschap over milieu en natuur #mooi.”
Ook vanuit de regeringspartijen kwam goedkeuring. “Kerstboodschap koningin: oproep tot duurzaamheid. Niet als bijzin, maar als centraal thema. Indrukwekkend,” stelde CDA-Kamerlid Marieke van der Werf.
Dat Beatrix een lans brak voor duurzaamheid en milieu viel niet goed bij de PVV. Geert Wilders maakte zich opnieuw kwaad over de kersttoespraak en twitterde zondag “Mijn hemel is de Majesteit stiekum lid geworden van GroenLinks?”. In september presenteerde hij nog een wetsvoorstel waarin hij pleit voor het beperken van de bestuurlijke taken van het staatshoofd. Dat zou hij willen doen door in de grondwet vast te laten leggen dat de koningin uit de regering stapt.
Een Zweedse academicus is in Noorwegen in opspraak geraakt nadat hij een artikel publiceerde waarin wordt gesuggereerd dat Israël een rol speelde bij de aanslagen die op 22 juli jongstleden werden gepleegd door Anders Behring Breivik.
De in Zweden geboren Ola Tunander is sinds hij in 1989 afstudeerde aan de Universiteit van Linköping professor aan het Peace Research Institute Oslo (PRIO).
Directeur Kristian Berg Harpviken van PRIO heeft zich echter gedistantieerd van de uitspraken van Tunander. Tegenover het Noorse tijdschrift Minerva zei hij dat het gepubliceerde artikel hem een ‘ongemakkelijk gevoel’ gaf.
Chronologie
Ook het Noorse wetenschappelijke tijdschrift Nytt Norsk Tidsskrift publiceerde de inhoud van het artikel in haar nieuwste editie. In zijn artikel concludeert Tunander dat terroristische aanslagen van dergelijke omvang vrijwel niet mogelijk zijn zonder de betrokkenheid van staatstroepen en dat dergelijke hulp ‘in dit geval ook niet kan worden uitgesloten’.
Te midden van een web van alternatieve theorieën wijst Tunander op een simpele chronologie in het licht van de diplomatieke betrekkingen tussen Noorwegen en Israël in de maanden voorafgaande aan het incident, toen Oslo aangaf de Palestijnse staat te willen erkennen.
22 juli
Tunander gaat terug naar het jaar 1973 toen leden van de Israëlische spionagedienst Mossad op 22 juli werden gearresteerd na een operatie op Noorse bodem. Hij verwijst ook naar het bombardement op het King David Hotel in Jeruzalem op 22 juli 1946 door de zionistische paramilitaire beweging Irgun.
“We hebben het rechtsextremistische en joods-christelijke aspect van Breivik’s netwerk bediscussieerd alsmede de intentie van Israël om Noorwegen discipline bij te brengen en het feit dat het land de bomaanslagen vierde. In dit opzicht lijken Breivik’s aanvallen exact in lijn te zijn met de aanval op het King David Hotel op 22 juli,” schrijft hij.
“Insinueert hij dat Israël achter 22 juli zat of er op de één of andere manier bij betrokken was? Het antwoord is helaas ja,” zei de Noorse schrijver Øyvind Strømmen in Minerva. “Waarom hij het artikel op deze manier wil interpreteren moet hij zichzelf afvragen,” legde Tunander tegenover het Noorse persbureau NTB uit. Hij vindt het oneerlijk dat Strømmen een dergelijke conclusie trok naar aanleiding van zijn artikel.
Vrijmetselaars
Ola Tunander is niet de eerste Scandinavische academicus die verbanden legt tussen gebeurtenissen op het wereldtoneel en Israël. Begin oktober concludeerde de spraakmakende Noorse hoogleraar Johan Galtung naar aanleiding van de aanslagen van Breivik dat ‘de wereld wordt bestuurd door joden en vrijmetselaars’.
Socioloog Galtung zorgde met zijn lezing aan de Universiteit van Oslo voor behoorlijk wat beroering in eigen land. Zo zei hij onder meer dat de vrijmetselaars nauw samenwerken met internationale geheime diensten, zo meldde het Noorse Dagbladet. Volgens Galtung’s bronnen worden vergaderingen belegd door invloedrijke vrijmetselaars die niets liever willen dan over de wereld heersen en daarvoor de politiek, media en het bankwezen naar hun hand zetten.
De nieuwe Amerikaanse beschuldigingen in de richting van Iran dat het land betrokken zou zijn geweest bij de aanslagen op 9/11 zijn tekenend voor de retoriek waarmee Washington de inval van Irak in 2003 inleidde, zo zei een politiek analist.
We zijn in feite getuige van een herhaling van wat er in 2001, 2002 en 2003 gebeurde voor de oorlog in Irak, voegde hij toe in een interview met Press TV.
“Dezelfde mensen die de Irakoorlog orkestreerden of ondersteunden laten zich opnieuw zien, dit maal tegen Iran,” zei professor Foad Izadi van de Universiteit van Teheran. “Het probleem is dat de Amerikaanse regering de traditie kent om dergelijke bedreigingen in de wereld te helpen om vervolgens landen aan te vallen op basis van dubieuze aantijgingen.”
Vonnis
Izadi refereerde naar het vonnis van een federale rechter op donderdag in Manhattan dat Iran samen met de Taliban en Al-Qaida betrokken zou zijn geweest bij de aanslagen op 9/11. De rechtbank verwijderde intussen Saoedi-Arabië als geheel uit de 10 jaar oude zaak, alhoewel 15 van de 19 verdachten Saoedisch staatsburger waren.
De Soenni Taliban en de Shi’a regering van Iran gaan niet samen, dus mogen er vraagtekens bij het vonnis worden geplaatst. Tijdens zijn toespraak voor de Verenigde Naties in september dit jaar zei de Iraanse president Ahmadinejad, tevens ingenieur, dat het officiële verhaal over 9/11 onjuist is, met name het deel waar vliegtuigen de torens omlaag haalden.
Teheran deed de recente Amerikaanse beschuldigingen af als amateuristisch en ongegrond. Izadi verwees naar de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Irak en merkte op dat ‘ze een nieuwe oorlog willen beginnen’.
Washington beweerde dat militaire actie in Irak noodzakelijk was om massavernietigingswapens te lokaliseren en te vernietigen. Die werden echter nooit gevonden terwijl de oorlog onverminderd doorging.
De analist stelde dat Iran heel anders is dan Irak omdat de Islamitische Republiek goed in staat is zichzelf te beschermen en de Verenigde Staten daar reeds voor heeft gewaarschuwd. Onderzoeksorganisatie Project Censored in Californië berekende dat de Amerikaanse invasie en bezetting het leven hebben gekost aan meer dan een miljoen Irakezen.
Mythe
De uitspraken door Izadi kunnen rekenen op bijval van professor emeritus James Fetzer van de University of Minnesota Duluth en tevens oprichter van Scholars for 9/11 Truth en Joshua Blakeney van de juist genoemde beweging die vier jaar intensief onderzoek heeft gedaan naar 9/11.
Zij concluderen op basis van hun onderzoek dat de officiële verklaring voor 9/11 onjuist is. “Het rapport van de 9/11-commissie is gebaseerd op leugens en bedrog,” zei Blakeney. “Voormalig voorzitter van de commissie Philip Zelikow is een neoconservatief en daarom niet geïnteresseerd in dergelijk onderzoek. Zijn expertise was blijkbaar de creatie van mythes.”
Sabotage
Oud-redacteur van de Japan Times Weekly Yoishi Shimatsu beweert dat Israël wist van het plutonium in reactor 3 van kerncentrale Fukushima Dai’ichi. Op basis van zijn onderzoek concludeerde hij dat het Israëlische inlichtingenapparaat de reactor saboteerde omdat Japan bereid was de onafhankelijke staat Palestina te erkennen.
Bovendien melddeYnetnews op 24 februari 2010 dat Japan bereid was Iran te ondersteunen bij de ontwikkeling van kernenergie. Vier maanden na de publicatie van het artikel sloot het Israëlische beveiligingsbedrijf Magna BSP een contract met elektriciteitsbedrijf Tepco voor de beveiliging van kernreactor 3. Toeval of zorgvuldig uitgedacht?
‘UFO’s bestaan wat mij betreft met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid.’ Dat zei lucht- en ruimtevaartdeskundige Coen Vermeeren (TU Delft) woensdag in het radio-1
‘Verscheidene piloten, astronauten en andere experts hebben lichtballen, ruimteschepen en aliens gezien. Het klinkt als een hollywoodfilm en in elk dossier wordt een hoop onzin verkocht. Je moet daarom kijken naar betrouwbare getuigen, en die zijn er genoeg.’
Helaas blijven wetenschappelijke publicaties achterwege volgens Coen Vermeeren: ‘De wetenschap is zeer kritisch over nieuw materiaal, zodra het over de rand is kun je het niet publiceren.’
Speculatie
Volgens Coen Vermeeren kunnen we alleen maar speculeren over wie er in de UFO’s zitten en waar ze vandaan komen. ‘Als we kijken naar onze eigen technologie kunnen ze nergens vandaan komen, de afstanden zijn te groot. Onze eigen ruimtevaart is in feite niet meer dan een grote cilinder volstoppen met kruid, aansteken en dan hopen dat het goed gaat. De buitenaardsen hebben waarschijnlijk een veel betere technologie en een snellere manier van ruimtereizen.’
De zeebeving nabij Sendai in 2011 was een zware zeebeving die zich voordeed op 11 maart 2011 voor de noordoostkust van het Japanse eiland Honshu. Het epicentrum van de beving, die een kracht van 9,0 op de momentmagnitudeschaal had, bevond zich voor de kust van de prefectuur Miyagi op circa 370 km ten noordoosten van de Japanse hoofdstad Tokio en circa 130 km ten oosten van de stad Sendai.
De zeebeving deed zich voor om 14:46:23 uur lokale tijd (05:46:23 UTC) en bevond zich op ongeveer 130 kilometer ten oosten van Sendai, op zo’n 10 kilometer diepte. De beving werd veroorzaakt door de Pacifische Plaat die onder de Noord-Amerikaanse Plaat en de Filipijnse Plaat schuift, waardoor onder meer de Marianentrog gevormd wordt.
Als gevolg van de tsunami die volgde op de aardbeving zijn complete dorpen verwoest aan de Japanse oostkust. Minamisanriku is een gemeente met 17.393 inwoners, 9.500 mensen zijn daar nog vermist. Ook het stadje Kamaishi is hevig beschadigd.
Lokale media spraken op 11 maart over ‘vele gewonden’. Het persbureau Kyodo meldde op 11 maart dat bij de stad Sendai alleen al 200 tot 300 lichamen aangespoeld zijn na de tsunami. In Minamisanriku werden er zelfs 9.500 mensen vermist. Dat is ongeveer de helft van de inwoners van die stad. De prefectuur Miyagi lijkt het ergst getroffen zijn. Alleen al in dat gebied zijn er 10.000 doden of vermisten (bron: RTL Nieuws).
Het Internationaal Atoomenergie Agentschap in Wenen meldde dat de vier kerncentrales in Miyagi en Fukushima die het dichtst bij het epicentrum van de aardbeving liggen allemaal op veilige wijze waren stilgelegd. Het betrof de kerncentrales van Onagawa, Tokai en Fukushima I (Dai-ichi) en Fukushima II (Daini). Vanwege problemen bij de laatste twee centrales werd de nucleaire noodtoestand uitgeroepen.Meer dan 200.000 mensen moesten worden geëvacueerd. In zes prefecturen zat de bevolking zonder elektriciteit.
Nu, 9 maanden later heeft de internationale gemeenschap vele miljoenen aan steungeld geschonken aan Japan en op dit moment koerst de Japanse walvisvloot zuidwaarts om duizenden majestueuze walvissen te gaan vangen, onder bescherming van een particuliere beveiligingsmacht waarvan de kosten van 30 miljoen dollar worden betaald uit het rampenfonds voor hulp na de tsunami!
Anti-walvisvaartactivisten hielden de Japanse walvisvaart met succes tegen — en juist daarom besloot de Japanse regering om geld uit de hulpfondsen te gebruiken om de activisten op een afstand te houden als de walvisvaarders hun wrede slachtpartij beginnen.
Als het ons lukt om de bewaking van de walvisvaart te stoppen en het hulpgeld terug te krijgen waar het hoort, bij wanhopige Japanse burgers die nog altijd wegkwijnen in stralingsgebieden, dan is de walvisjacht voor dit jaar voorbij. De Japanse premier Noda staat al onder enorme druk omdat er schandalig weinig is gedaan om de slachtoffers van de kernramp tegemoet te komen. Een grote wereldwijde oproep kan de verontwaardiging in Japan en daarbuiten doen ontvlammen en Noda dwingen om de kostbare noodfondsen te gebruiken om mensen te redden, niet om walvissen te doden.
Het is schreeuwend duur om de kwijnende walvisindustrie in Japan overeind te houden – het kost jaarlijks 35.000 dollar aan overheidssteun om een enkele walvis te doden! Als deze subsidies worden stopgezet, gaat de walvisjacht over de kop. Maar nu gaat de premier ook nog 30 miljoen dollar verkwisten om particuliere beveiliging voor de walvisdoders te betalen zodat ze niet meer lastig gevallen kunnen worden door milieuactivisten in volle zee. Met die extra steun hoopt Japan dit jaar meer dan 1000 Minke-walvissen te doden voor de commerciële vleesverkoop.
Beambten beweren dat deze steun ten goede komt aan kustdorpen die door de tsunami zijn getroffen — terwijl Japan het walvisvlees moet opslaan omdat nog maar weinig mensen het willen eten. Intussen negeert de overheid het feit dat er nog altijd mensen vastzitten op plekken waar de straling hoog is, terwijl de weinigen die steun ontvangen het moeten doen met een schrale 1000 dollar.
Laten we premier Noda oproepen om niet langer zijn oren naar de walvisvaartlobby te laten hangen, en het hulpgeld te gebruiken voor de mensen die het het hardste nodig hebben: de slachtoffers!
Vorig jaar bereikte onze internetgemeenschap recordaantallen en wonnen we de strijd om een wereldwijd verbod op walvisvaart in stand te houden. En in de afgelopen maand hebben 130.000 Japanse Avaaz-leden druk op hun regering uitgeoefend om hulpfondsen in te zetten om kinderen uit gebieden met hoge nucleaire straling te evacueren. Telkens weer zien we hoe machtige lobby’s zoals de Japanse walvisvaartlobby winsten belangrijker vinden dan mens en milieu. En telkens weer lukt het ons om hen te stoppen.
Minister de Jager is op zoek. Bondskanselier Merkel is op zoek. President Sarkozy is op zoek. Zo’n beetje alle Europese ministers en regeringsleiders zijn op zoek. Ze zijn wat verloren, ze zijn wat kwijt. Wat zijn ze kwijt? Geld zijn ze kwijt, een heleboel geld. Hoeveel geld zijn ze kwijt? 10.000 miljard euro, om ‘globaal’ precies te zijn, dat zijn ze kwijt.
Ik heb dit zo eens uit zitten rekenen. Een miljoen euro in biljetten van 100 behelst een massa van ongeveer 10 kilo (circa 1 gram per briefje). De oplettende lezer zal mij nu terstond terugfluiten met het gegeven dat het ‘netto’ gewicht een stuk lager zal uitpakken wanneer ik, in plaats van 100 euro briefjes, valuta van 250 en zelfs van 500 euro zou hanteren. Doch ook zeker op de Europese departementen van met name financiën zijn de hoofdrolspelers, gelijk mijzelf, zich er terdege van bewust en doordrongen dat deze biljetten bijna nergens meer worden geaccepteerd en het dus zinloos zou zijn deze te gebruiken. Nu is 10.000 miljard gelijk aan 10 miljoen maal 1 miljoen en da’s dan omgerekend weer 100 miljoen kilo oftewel 100.000 ton, grof gelijkwaardig aan 100.000 (honderdduizend!) compactklasse gezinsauto’s. En dat gewicht aan geld zijn ze dus kwijtgeraakt?!, dat kunnen ze derhalve niet meer terugvinden?! Om in termen van mijzelf te verblijven, ‘dan zou ik nog maar eens heel goed gaan zoeken!’ Tuurlijk, wij zijn allemaal wel eens de knip verloren maar veel meer dan een half weeksalaris kan ons dat niet gekost hebben. En het leuke is dat wanneer jij iets kwijtraakt iemand anders weer iets terugvindt want jouw verloren portemonnee verdwijnt echt niet zomaar van de aardbodem doch eerder in de achterzak van de (on)eerlijke vinder. En dat is exact wat er nu op Europese en wereldwijde schaal aan de hand is. Geld verdwijnt niet en geld kan ook niet verdwijnen, geld wisselt alleen maar van eigenaar. Gaat u, heren politici, maar ‘ns kijken in de ‘zwarte’ kluizen van belastingparadijzen als Zwitserland, Luxemburg, Monaco, Liechtenstein, Andorra, Bahama’s, Bermuda, Maagdeneilanden etc. Daar zijn de (uw, mijn) centjes gebleven. Volgens kritische experts een hoeveelheid min of meer gelijk aan het monsterbedrag welk nu op ‘mysterieuze wijze is verdwenen’. En tussen u en mij, daar zijn ze zichzelf, denk ik, ook wel van bewust. Ik ben een leek op eurogebied, en als ik al weet waar al dat geld gebleven is dan kan ik mij moeilijk voorstellen dat zij dat niet beseffen. Dit kan dus maar één ding betekenen, de veroorzakers en de bestrijders van deze kapitalistische crisis zijn één en dezelfde. De politici als niets anders dan de slaafse hoertjes van een door en door corrupt systeem dat willens en wetens in stand wordt gehouden. Symptomen en consequenties worden met belastinggeld bestreden terwijl de daadwerkelijke aanleidingen en oorzaken ongemoeid blijven. Er verandert in principe helemaal niets en zal de ene crisis de ander blijven opvolgen.
Nu u dit dus weet, nu u zich realiseert hoe de waarheid eruit ziet. Nu kijk ik uit het raam en zullen de straten gevuld zijn met mensen zoals u en ik. Zij die dit niet langer tolereren en accepteren en drastische maatregelen eisen om het misdadige gedrag van onze vertegenwoordigers te bestraffen en in de toekomst te verhinderen. Wanneer u mij gastvrij verwelkomt in uw huis, wanneer u mij respecteert en vertrouwt. Wanneer u, direct na het vertrek van mij, uw portefeuille mist en na kort zelfberaad concludeert dat één en één nog altijd twee is. Na deze mentale teleurstelling zult u mij nimmer meer vertrouwen, en groot gelijk heeft u. Maar waarom past u deze filosofie niet op een iets ruimere schaal toe? Waarom blijft u passief toekijken hoe uw ‘huis wordt leeggeroofd’ door hen die in eerste instantie uw vertrouwen mochten begroeten? De corrupte banken met hun meedogenloze marketingstrategieën, de multinationals, de pensioenfondsen, de grootbeleggers, de verzekeringsmaatschappijen, de hefboomfondsen (Hedgefunds) en natuurlijk de overheid zelf. Normloze organisaties primair in dienst van zichzelf en nog eens primair in dienst van hun al even verdorven achterban. Bonussen, provisies, topsalarissen, premies en zelfverrijking. In 2010 op Wallstreet meer geld aan commissie uitbetaald dan dat er wereldwijd aan ontwikkelingssteun werd gespendeerd. De totale wereldeconomie in handen van een handvol hebzuchtige, nerveuze, onzekere en labiele zenuwelijers. Bij het minste of geringste slaat de paniek toe en moet de sukkel in de straat de boel weer lijmen. Als ik met u het ‘gezelschapsspel’ Monopoly speel en ik weiger pertinent om ‘vergaard vermogen’ terug in de roulatie te brengen dan ben ik na een uurtje steenrijk en ú welzeker (dorps)straatarm en ligt onze mini-economie op zijn gat. Dit noemen ze nu kredietcrisis en het spelletje is gebeurd. Tenzij u, net als de ECB en de Amerikaanse Centrale Bank dat doen, op de deskjetprinter een beetje speelgeld bijdrukt, dan lukt het ons de avond nog enigszins te rekken. Blijft overeind dat het beginsel van het spel aan alle kanten rammelt. Gebaseerd op ‘de één heeft straks alles en de ander helemaal niets’. Net als in de echte wereld!
Dan heb ik hier de oplossing. Een consoliderend systeem in plaats van een ‘alsmaar moeten groeien’ model. Als geld de markt niet verlaat dan zal er ook nooit een tekort ontstaan. ‘Elkaar kapotconcurreren’ wordt vervangen door samenwerking. Herinvesteren als verplicht alternatief voor het nu zo populaire wegsluizen en verduisteren. Dat er in deze nieuwe structuur geen ruimte zal zijn voor het gespuis die nu de touwtjes in handen heeft moge natuurlijk duidelijk zijn, laat hen nu maar eens achter de lopende band plaatsnemen.
Ikzelf hoopte en rekende eigenlijk op een vreedzame revolutie na de onthullingen van Assange (Wikileaks). Bim bam, eindelijk iemand met het lef om zonder vrees de waarheid te openbaren met als ingecalculeerd resultaat opdat de algehele leugenachtige conjunctuur zich tegen hem zou keren. Mijn grenzeloze bewondering en eeuwige waardering voor hen die nadrukkelijk weigeren de principes in de verkoop te gooien. Mag ie dan misschien een meid op d’r kont slaan?, van mij wel!
De klokkenluiders. Nu wordt de kwalijke realiteit voor een ieder duidelijk zichtbaar. Geen doofpotten, schijnvertoningen, maskerades en kutsmoesjes meer van hen die al decennia lang het volk belazeren. De, tot nu toe, ignorante burger kan zich niet langer verbergen achter argeloze onwetendheid en een gebrek aan kennis van de keiharde feiten. Deze grove misstanden kunnen en zullen toch zeker niet zonder gevolgen blijven? Zeker en vast staat er een rigoureuze ommekeer te gebeuren…
‘Ja tuurlijk Cobi!, slaap kindje slaap, droom maar lekker verder knul’. Met stip binnen in mijn top 5 aller ontgoochelingen, ‘het onverschillige gedrag van mijn medemens’. Kent u Bradley Mannings of wellicht Paul van Buitenen? Even blijft het stil…, of bent u toch zeker een langere periode zwijgzaam dan wanneer ik u gevraagd zou hebben naar de namen van de finalisten van ‘The voice of Holland’. Dat bedoel ik nu, waarom de arm (nek) uitsteken als er geen hond is die het stokje wil overnemen? De éénmansoptocht, de demonstratie van één enkel individu, de roepende in de woestijn. Wij staan erbij en wij kijken ernaar en kom ik tot de mistroostige slotsom dat de rijken definitief gewonnen hebben en mijn cartridge niet meer voor navulling in aanmerking komt.
‘Eerlijk delen’ heeft mijn moeder mij als kind geleerd, met in de kleine lettertjes ‘dit direct weer te herzien wanneer de volwassenheid zou worden bereikt’.
Koningin Beatrix vindt dat we zorgeloos omspringen met onze kostbare planeet en dat wat zij ons geeft slecht verdeeld wordt. 
Een Zweedse academicus is in Noorwegen in opspraak geraakt nadat hij een artikel publiceerde waarin wordt gesuggereerd dat Israël een rol speelde bij de aanslagen die op 22 juli jongstleden werden gepleegd door Anders Behring Breivik. 
De zeebeving nabij Sendai in 2011 was een zware zeebeving die zich voordeed op 11 maart 2011 voor de noordoostkust van het Japanse eiland Honshu. Het epicentrum van de beving, die een kracht van 9,0 op de momentmagnitudeschaal had, bevond zich voor de kust van de prefectuur Miyagi op circa 370 km ten noordoosten van de Japanse hoofdstad Tokio en circa 130 km ten oosten van de stad Sendai.
Artikelen (RSS)