VN:F [1.9.17_1161]
VN:F [1.9.17_1161]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
De zeebeving nabij Sendai in 2011 was een zware zeebeving die zich voordeed op 11 maart 2011 voor de noordoostkust van het Japanse eiland Honshu. Het epicentrum van de beving, die een kracht van 9,0 op de momentmagnitudeschaal had, bevond zich voor de kust van de prefectuur Miyagi op circa 370 km ten noordoosten van de Japanse hoofdstad Tokio en circa 130 km ten oosten van de stad Sendai.
De zeebeving deed zich voor om 14:46:23 uur lokale tijd (05:46:23 UTC) en bevond zich op ongeveer 130 kilometer ten oosten van Sendai, op zo’n 10 kilometer diepte. De beving werd veroorzaakt door de Pacifische Plaat die onder de Noord-Amerikaanse Plaat en de Filipijnse Plaat schuift, waardoor onder meer de Marianentrog gevormd wordt.
Als gevolg van de tsunami die volgde op de aardbeving zijn complete dorpen verwoest aan de Japanse oostkust. Minamisanriku is een gemeente met 17.393 inwoners, 9.500 mensen zijn daar nog vermist. Ook het stadje Kamaishi is hevig beschadigd.
Lokale media spraken op 11 maart over ‘vele gewonden’. Het persbureau Kyodo meldde op 11 maart dat bij de stad Sendai alleen al 200 tot 300 lichamen aangespoeld zijn na de tsunami. In Minamisanriku werden er zelfs 9.500 mensen vermist. Dat is ongeveer de helft van de inwoners van die stad. De prefectuur Miyagi lijkt het ergst getroffen zijn. Alleen al in dat gebied zijn er 10.000 doden of vermisten (bron: RTL Nieuws).
Het Internationaal Atoomenergie Agentschap in Wenen meldde dat de vier kerncentrales in Miyagi en Fukushima die het dichtst bij het epicentrum van de aardbeving liggen allemaal op veilige wijze waren stilgelegd. Het betrof de kerncentrales van Onagawa, Tokai en Fukushima I (Dai-ichi) en Fukushima II (Daini). Vanwege problemen bij de laatste twee centrales werd de nucleaire noodtoestand uitgeroepen.Meer dan 200.000 mensen moesten worden geëvacueerd. In zes prefecturen zat de bevolking zonder elektriciteit.
Nu, 9 maanden later heeft de internationale gemeenschap vele miljoenen aan steungeld geschonken aan Japan en op dit moment koerst de Japanse walvisvloot zuidwaarts om duizenden majestueuze walvissen te gaan vangen, onder bescherming van een particuliere beveiligingsmacht waarvan de kosten van 30 miljoen dollar worden betaald uit het rampenfonds voor hulp na de tsunami!
Anti-walvisvaartactivisten hielden de Japanse walvisvaart met succes tegen — en juist daarom besloot de Japanse regering om geld uit de hulpfondsen te gebruiken om de activisten op een afstand te houden als de walvisvaarders hun wrede slachtpartij beginnen.
Als het ons lukt om de bewaking van de walvisvaart te stoppen en het hulpgeld terug te krijgen waar het hoort, bij wanhopige Japanse burgers die nog altijd wegkwijnen in stralingsgebieden, dan is de walvisjacht voor dit jaar voorbij. De Japanse premier Noda staat al onder enorme druk omdat er schandalig weinig is gedaan om de slachtoffers van de kernramp tegemoet te komen. Een grote wereldwijde oproep kan de verontwaardiging in Japan en daarbuiten doen ontvlammen en Noda dwingen om de kostbare noodfondsen te gebruiken om mensen te redden, niet om walvissen te doden.
Het is schreeuwend duur om de kwijnende walvisindustrie in Japan overeind te houden – het kost jaarlijks 35.000 dollar aan overheidssteun om een enkele walvis te doden! Als deze subsidies worden stopgezet, gaat de walvisjacht over de kop. Maar nu gaat de premier ook nog 30 miljoen dollar verkwisten om particuliere beveiliging voor de walvisdoders te betalen zodat ze niet meer lastig gevallen kunnen worden door milieuactivisten in volle zee. Met die extra steun hoopt Japan dit jaar meer dan 1000 Minke-walvissen te doden voor de commerciële vleesverkoop.
Beambten beweren dat deze steun ten goede komt aan kustdorpen die door de tsunami zijn getroffen — terwijl Japan het walvisvlees moet opslaan omdat nog maar weinig mensen het willen eten. Intussen negeert de overheid het feit dat er nog altijd mensen vastzitten op plekken waar de straling hoog is, terwijl de weinigen die steun ontvangen het moeten doen met een schrale 1000 dollar.
Laten we premier Noda oproepen om niet langer zijn oren naar de walvisvaartlobby te laten hangen, en het hulpgeld te gebruiken voor de mensen die het het hardste nodig hebben: de slachtoffers!
Vorig jaar bereikte onze internetgemeenschap recordaantallen en wonnen we de strijd om een wereldwijd verbod op walvisvaart in stand te houden. En in de afgelopen maand hebben 130.000 Japanse Avaaz-leden druk op hun regering uitgeoefend om hulpfondsen in te zetten om kinderen uit gebieden met hoge nucleaire straling te evacueren. Telkens weer zien we hoe machtige lobby’s zoals de Japanse walvisvaartlobby winsten belangrijker vinden dan mens en milieu. En telkens weer lukt het ons om hen te stoppen.
Laten we dat opnieuw doen en teken de petitie: http://www.avaaz.org/nl/japan_disaster_funds_whaling_b/?vl