De zeebeving nabij Sendai in 2011 was een zware zeebeving die zich voordeed op 11 maart 2011 voor de noordoostkust van het Japanse eiland Honshu. Het epicentrum van de beving, die een kracht van 9,0 op de momentmagnitudeschaal had, bevond zich voor de kust van de prefectuur Miyagi op circa 370 km ten noordoosten van de Japanse hoofdstad Tokio en circa 130 km ten oosten van de stad Sendai.

De zeebeving deed zich voor om 14:46:23 uur lokale tijd (05:46:23 UTC) en bevond zich op ongeveer 130 kilometer ten oosten van Sendai, op zo’n 10 kilometer diepte. De beving werd veroorzaakt door de Pacifische Plaat die onder de Noord-Amerikaanse Plaat en de Filipijnse Plaat schuift, waardoor onder meer de Marianentrog gevormd wordt.

Als gevolg van de tsunami die volgde op de aardbeving zijn complete dorpen verwoest aan de Japanse oostkust. Minamisanriku is een gemeente met 17.393 inwoners, 9.500 mensen zijn daar nog vermist. Ook het stadje Kamaishi is hevig beschadigd.

Lokale media spraken op 11 maart over ‘vele gewonden’. Het persbureau Kyodo meldde op 11 maart dat bij de stad Sendai alleen al 200 tot 300 lichamen aangespoeld zijn na de tsunami. In Minamisanriku werden er zelfs 9.500 mensen vermist. Dat is ongeveer de helft van de inwoners van die stad. De prefectuur Miyagi lijkt het ergst getroffen zijn. Alleen al in dat gebied zijn er 10.000 doden of vermisten (bron: RTL Nieuws).

Het Internationaal Atoomenergie Agentschap in Wenen meldde dat de vier kerncentrales in Miyagi en Fukushima die het dichtst bij het epicentrum van de aardbeving liggen allemaal op veilige wijze waren stilgelegd. Het betrof de kerncentrales van Onagawa, Tokai en Fukushima I (Dai-ichi) en Fukushima II (Daini). Vanwege problemen bij de laatste twee centrales werd de nucleaire noodtoestand uitgeroepen.Meer dan 200.000 mensen moesten worden geëvacueerd. In zes prefecturen zat de bevolking zonder elektriciteit.

Nu, 9 maanden later heeft de internationale gemeenschap vele miljoenen aan steungeld geschonken aan Japan en op dit moment koerst de Japanse walvisvloot zuidwaarts om duizenden majestueuze walvissen te gaan vangen, onder bescherming van een particuliere beveiligingsmacht waarvan de kosten van 30 miljoen dollar worden betaald uit het rampenfonds voor hulp na de tsunami!

Anti-walvisvaartactivisten hielden de Japanse walvisvaart met succes tegen — en juist daarom besloot de Japanse regering om geld uit de hulpfondsen te gebruiken om de activisten op een afstand te houden als de walvisvaarders hun wrede slachtpartij beginnen.

Als het ons lukt om de bewaking van de walvisvaart te stoppen en het hulpgeld terug te krijgen waar het hoort, bij wanhopige Japanse burgers die nog altijd wegkwijnen in stralingsgebieden, dan is de walvisjacht voor dit jaar voorbij. De Japanse premier Noda staat al onder enorme druk omdat er schandalig weinig is gedaan om de slachtoffers van de kernramp tegemoet te komen. Een grote wereldwijde oproep kan de verontwaardiging in Japan en daarbuiten doen ontvlammen en Noda dwingen om de kostbare noodfondsen te gebruiken om mensen te redden, niet om walvissen te doden.

Het is schreeuwend duur om de kwijnende walvisindustrie in Japan overeind te houden – het kost jaarlijks 35.000 dollar aan overheidssteun om een enkele walvis te doden! Als deze subsidies worden stopgezet, gaat de walvisjacht over de kop. Maar nu gaat de premier ook nog 30 miljoen dollar verkwisten om particuliere beveiliging voor de walvisdoders te betalen zodat ze niet meer lastig gevallen kunnen worden door milieuactivisten in volle zee. Met die extra steun hoopt Japan dit jaar meer dan 1000 Minke-walvissen te doden voor de commerciële vleesverkoop.

Beambten beweren dat deze steun ten goede komt aan kustdorpen die door de tsunami zijn getroffen — terwijl Japan het walvisvlees moet opslaan omdat nog maar weinig mensen het willen eten. Intussen negeert de overheid het feit dat er nog altijd mensen vastzitten op plekken waar de straling hoog is, terwijl de weinigen die steun ontvangen het moeten doen met een schrale 1000 dollar.

Laten we premier Noda oproepen om niet langer zijn oren naar de walvisvaartlobby te laten hangen, en het hulpgeld te gebruiken voor de mensen die het het hardste nodig hebben: de slachtoffers!

Vorig jaar bereikte onze internetgemeenschap recordaantallen en wonnen we de strijd om een wereldwijd verbod op walvisvaart in stand te houden. En in de afgelopen maand hebben 130.000 Japanse Avaaz-leden druk op hun regering uitgeoefend om hulpfondsen in te zetten om kinderen uit gebieden met hoge nucleaire straling te evacueren. Telkens weer zien we hoe machtige lobby’s zoals de Japanse walvisvaartlobby winsten belangrijker vinden dan mens en milieu. En telkens weer lukt het ons om hen te stoppen.

Laten we dat opnieuw doen en teken de petitie: http://www.avaaz.org/nl/japan_disaster_funds_whaling_b/?vl

This weekend DolphinProject.org/Earth Island Institute’s Ric O’Barry and THE COVE director Louie Psihoyos lit up the Empire State Building to raise awareness for THE COVE!

The color red symbolizes the blood red waters of the cove in Taiji, Japan, where thousands of dolphins are brutally killed each year. Their meat, which contains toxic levels of mercury, is sold as food even though it’s unfit for human consumption. Most people in Japan don’t know this is happening.

“This ceremony is about reaching the people of Japan,” said Ric. “Its a plea for their help in shutting down the cove. Lighting the iconic Empire State Building in New York, the “World’s Most Famous Office Building”, is just one of the many ways we are trying to reach them. We believe that the Japanese people love dolphins and that once they know what’s happening, they will take action to stop it. It’s really up to them.”

Louie added, “This lighting also honors the millions of people around the world – most especially those in Japan – who have joined us in our effort to raise awareness about the slaughters, as well as the issues of global pollution and the overall health of our oceans worldwide.”

The owner of the Empire State Building was inspired to get involved after seeing THE COVE, which shines a blinding light on all these issues and more. Ric and Louie were joined at the ceremony by THE COVE producer Fisher Stevens, Actor John Leguizamo, and Race Car Driver and DolphinProject.org volunteer Leilani Munter, who is half Japanese and has traveled with Ric to Taiji on several occasions.

“I believe, as do so many of my fellow Americans, that the wild horse is an irreplaceable national treasure. It would be a tragic mistake to allow this noble creature to disappear from our western landscape.” —Robert Redford

In 1971, an unprecedented public outcry moved Congress to unanimously pass the Wild Free-Roaming Horse and Burro Act, granting federal protection to America’s wild horses and burros as “living symbols of the historic and pioneer spirit of the West […] that […] contribute to the diversity of life forms within the Nation and enrich the lives of the American people.”

From over 2 million in the 1800s, America’s wild horse population has dwindled to fewer than 33,000. There are now more wild horses in government holding pens than remain in the wild, with many of the remaining herds managed at population levels that do not guarantee their long-term survival. Still, the round-ups continue.

Over the past forty years, federal law enacted by the people on behalf of their wild horses has been ignored. No strategic plan to keep viable herds of wild horses on public lands was ever developed.

The American Wild Horse Preservation Campaign is dedicated to preserving the American wild horse in viable free-roaming herds for generations to come, as part of our national heritage. Its grassroots efforts are supported by a coalition of over forty organizations.

The AWHPC Coalition is calling on Congress to reform the government’s wild horse management program and organizing a grassroots campaign in support of:

• A suspension of roundups in all but verifiable emergency situations while the entire BLM wild horse program undergoes objective and scientific review;
• Higher Appropriate Management Levels (AML) for wild horses on those rangelands designated for them;
• Implementation of in-the-wild management, which would keep wild horses on the range and save taxpayers millions annually by avoiding the mass removal and stockpiling wild horses in government holding facilities.

File photo: Japanese Coast Guard personnel hurl flash bang grenades during Operation Migaloo in 2008

Thirty million dollars buys a great deal of influence and can exert immense pressure when defending an illegal activity.

In an act of desperation, the Japanese whalers armed with a war chest of some $US30 million allocated by the Japanese government from the tsunami earthquake relief fund are throwing a great deal of muscle into their efforts to stop the Sea Shepherd ships from saving whales this season.

The latest move has the Japanese whalers filing a lawsuit in a U.S. Court to prohibit Sea Shepherd from intervening against illegal Japanese whaling operations. Sea Shepherd dismisses this suit as frivolous and nothing more than the whalers attempting to use litigation as a weapon against Sea Shepherd.

“We have won this round already,” said Captain Paul Watson. “Last season we defeated the whalers and sent them home in humiliation after they were only able to kill 17% of their quota. This year will be more challenging. Thirty million dollars buys a great deal of influence and we are expecting a full onslaught of harassment and bureaucratic obstacles from Japan and from the governments, courts and media they are able to influence.

“It will be a challenging season and the most dangerous campaign to date as we head down for our eighth year of interventions against the whale poachers of the Southern Ocean Whale Sanctuary.”

Sea Shepherd is undeterred by this latest attempt to stop us in the U.S. Courts.

“This seems like a frivolous lawsuit to me,” said Captain Watson. “We have the images of the Japanese whalers destroying one of our ships, ramming our ships, running over our crew, firing upon us, throwing concussion grenades, deploying acoustical weapons, hitting us with water cannons and bamboo spears and they are suing us because they are accusing us of violence towards them. We have not rammed them and we have not caused a single injury nor have we been charged with a crime or even reprimanded by anyone for our actions. We have cooperated with every inquiry. They have not. This is simply a case of using the courts to harass us. I don’t believe they have a case and I doubt a U.S. court would take this seriously. Unlike Japan, the courts in the United States don’t automatically do what the government demands that they do.”

Sea Shepherd has more important issues to address than being distracted by lawsuits. “Our entire focus for the next three months will be on preventing the ruthless and illegal slaughter of whales in the Southern Ocean Whale Sanctuary,“ said Captain Watson. “We will not be deterred by force, by lawsuits, by bureaucrats, by critics or by any government. We act non-violently within the boundaries of the law and we save whales from a criminal operation in a whale sanctuary.”

All this muscle is simply the last gasp of a dying, ecologically destructive and ruthless industry. Sea Shepherd will never abandon the whales of the Southern Ocean no matter how heavy handed the Japanese whalers become. The only way they will stop us is to kill us and they may be just desperate enough to do just that.”

Source: Sea Shepherd

De Japanse vloot walvisjagers is opnieuw vertrokken richting Antarctica. De schepen verlieten eerder vandaag de haven van Shimonoseki in het zuidwesten van Japan. De meldt de Australische krant The Herald Sun.

Drie schepen, geleid door de Yushin Maru van 720 ton, zijn uit de haven van Shimonoseki in het zuidwesten van Japan vertrokken. Ze varen richting Antarctica, waar ze tegen maart 2012 900 dwergvinvissen en gewone vinvissen willen vangen en doden. Dat doet het Aziatische land al jaren onder het mom van wetenschappelijk onderzoek.

Veel is er niet geweten over de exacte koers van de vloot. “Omwille van de veiligheid kunnen we de exacte timing, koers en operationele plannen niet bekend maken”, zei Shinji Hiruma, een verantwoordelijke van het landelijke agentschap voor de visserij.

Vorig jaar moest de vloot al in februari terugkeren naar het Japanse vasteland. De dierenorganisatie Sea Shepherd deed namelijk al het mogelijke om de walvisjagers te dwarsbomen. Ook dit jaar zijn ze dat van plan. Paul Watson, de leider van Sea Shepherd, stuurde dit bericht de wereld in: “De Nisshin Maru zet koers naar het Zuiden. De Cetecean Death Star (Nisshin Maru, nvdr.) en een klein leger van private ‘storm troopers’ en van de Japanse Kustwacht zijn begonnen met hun missie om beschermde walvissoorten te terroriseren. Sea Shepherd zal hen opwachten.

Bron: hln.be

Burgers hebben het nakijken
De spanning op het Brabantse platteland is om te snijden. De burger in het buitengebied knokt voor een gezond leefklimaat, tegen de stank en de ongezonde lucht. Maar de boeren naast hem bouwen steeds grotere varkensstallen. Het is een ongelijke strijd. En ook al is er een discussie op gang gekomen over de megastallen en zegt staatssecretaris Bleker van Landbouw de grootschalige ontwikkelingen te willen stoppen, de boeren gaan gewoon door. In gemeenten als Oirschot en Reusel-de Mierden hebben ze op strategische plekken al gronden en oude bedrijven gekocht om te kunnen uitbreiden. ZEMBLA  onderzoekt waarom burgers steeds het nakijken hebben bij deze ontwikkelingen en welke politieke spelletjes er gespeeld worden.

Procederen tegen je eigen familie
Henk en Ria Kroot wonen al 31 jaar aan de Heiakkerweg in Middelbeers en hebben hun uitzicht dramatisch zien veranderen. Kroot vertelt dat varkensboer Van Kerkhof aan de overzijde nu al zijn zevende stal wil bouwen. Henk Kroot: ‘Het is voor mij een groot schandaal…Als mijn kinderen langskomen zeggen ze: Pa, wat stinkt het hier, ik snap niet hoe je het vol kan houden.’ Maar de overlast komt ook van zijn eigen zwager Timmermans met zijn varkensbedrijf. Kroot ziet het er nog van komen dat hij tegen zijn eigen familie moet gaan procederen. ‘De sfeer onder mekaar wordt er niet beter op,’ verzucht hij.

Informatie lekken
Boeren hebben vaak warme banden met de bestuurders en ambtenaren op het platteland en daar maken ze handig gebruik van. Zo vertelt Ted van de Loo, oud-wethouder van Oirschot over een ambtenaar die vertrouwelijke informatie lekte: ‘Het viel mij op dat een aantal zaken die wij intern besproken hadden, dat die voordat ik thuis was al op straat lagen.’ Zo konden boeren op strategische locaties gronden opkopen voor nieuwe stallen.

Bouwen zonder vergunning
En wat te denken van de nieuwe varkensstal van boer Claassen in Oirschot. Hij bouwt de stal zonder de benodigde vergunning. Daarna stopt hij er 2000 varkens in, ook zonder vergunning. De gemeente geeft toe dat dit een illegale situatie betreft en dat er in principe tegen moet worden opgetreden, maar gaat dit in het belang van de boer zo snel mogelijk legaliseren. Wethouder Machielsen van Oirschot zegt hierover: ‘Dit verdient inderdaad niet de schoonheidsprijs. Ik had het ook graag in een andere volgorde willen zien.’

Informatie aan burgers onder de maat
Door deze innige relaties van de boeren met de lokale bestuurders en een goede lobby van de boerenorganisatie ZLTO, hebben de burgers bij het vaststellen van de reconstructieplannen en de komst van megastallen nauwelijks inspraak gehad. Wethouders geven toe dat de informatie naar de burgers onder de maat is geweest. Jan van de Sande, oud-wethouder in Reusel-de Mierden, zegt hierover: ‘Het is een beladen dossier geworden, omdat bewoners onvoldoende actief zijn geïnformeerd door provincie en gemeenten…Achteraf hebben die zich overvallen gevoeld.’

Research: Hans van Dijk
Regie & samenstelling: Ton van der Ham
Eindredactie: Kees Driehuis

Lees de transcriptie van de uitzending hier.
Lees de reacties in het ZEMBLA forum