Stuntende spreeuwen boven de Shannon rivier in Ierland. Begint op 0:25. Blijf kijken.

De Russische Academie van Wetenschappen heeft laten weten dat Bigfoot hoogstwaarschijnlijk bestaat. Dat meldt Russia Today.

Experts kwamen tot die conclusie nadat ze haren uit de Siberische regio Kuzbass hadden geanalyseerd die naar verluidt toebehoren aan de Yeti.

Begin oktober trokken ‘yetiologen’ uit de Verenigde Staten, Canada, Zweden, Estland en Rusland naar het gebied om naar bewijs voor het bestaan van Bigfoot te zoeken. In de Azass-grot vonden de onderzoekers voetafdrukken die klaarblijkelijk toebehoren aan de Yeti.

De haren werden aangetroffen in een grote voetafdruk. Professoren van de universiteiten van Moskou, Sint-Petersburg en Idaho namen monsters van de haren mee voor verder onderzoek. Eén van de haren bleek identiek te zijn aan de exemplaren die toebehoren aan een Californische Yeti. Een andere haar behoorde toe aan een variant uit het Russische Oeralgebergte en een derde aan een soort uit het gebied rond Sint-Petersburg, zo schrijft Komsomolskaya Pravda.

De eerste ontdekking werd gedaan door professor Valentin Sapunov van de New York Academy en de Technische Universiteit van Sint-Petersburg. Hij is geneticus en biofysicus.

“In Sint-Petersburg werden de haren onderzocht met behulp van een speciale microscoop,” zei Sapunov. “Het is een ingewikkelde maar zeer efficiënte methode. De haren werden besproeid met een chemische verbinding waarna ze konden worden ontleed. Op deze manier konden we ze vergelijken met haren van andere biologische soorten.”

De haren uit Californië, de Azass-grot, de Oeral en Sint-Petersburg bleken allen toe te behoren aan dezelfde soort. Het Amerikaanse onderzoek kwam met dezelfde conclusie, aldus een bevlogen Sapunov.

“Er is meer dan 95 procent kans dat de Yeti bestaat,” legde de biofysicus uit. “De laatste 20 jaar heb ik geprobeerd zo veel mogelijk bewijs over hem te verzamelen.” De volgende stap in het onderzoek zal zijn om de genetische code van de haren te onderzoeken en interpreteren.

Het Zoölogisch Instituut van de Academie van Wetenschappen te Sint-Petersburg is hier reeds mee begonnen.

Bron: RT.com

Vertaling: niburu.nl

Een groep walvissen voert een show op voor de kust van Santa Cruz in de Amerikaanse staat Californië. Het spektakel trekt veel bekijks en mensen varen in hun kajak naar de dieren toe.

Ze worden naar deze 40 ton zware vriendelijke reuzen toegetrokken die zich momenteel tegoed doen aan voedsel in de warme wateren van Monterey Bay.

De Amerikaanse kustwacht adviseert mensen echter een afstand van 100 meter te bewaren. Doen ze dat niet dan riskeren ze een boete van minimaal $2.500. De kustwacht wil schepen inzetten in het gebied om mensen op een afstand te houden van de walvissen.

De groep walvissen migreert elk jaar naar Mexico waar de dieren tijdens de wintermaanden hun jongen krijgen. Ze komen elk jaar langs de kust van Californië om een voorraad ansjovis, sardines en krill op te slaan maar blijven normaal gesproken verder op zee.

Afgelopen week kregen de walvissen wereldwijde aandacht nadat een lokale fotograaf een foto had gemaakt van een kajakker die op slechts enkele meters afstand werd verrast door een tweetal walvissen.

Volgens bioloog Don Croll van de Universiteit van Californië in Santa Cruz kunnen walvissen erg goed bepalen waar mensen zich bevinden, zelfs wanneer ze zich voeden. Hij voegde toe dat alle aandacht geen invloed heeft op de fysieke of psychologische gesteldheid van de dieren.

Blauwe vinvis

In onderstaande video is te zien hoe kajakker Rick Coleman in het gebied oog in oog stond met een gigantische blauwe vinvis. Hij legde zijn spectaculaire ontmoeting op camera vast. Het enorme zoogdier hapte op een paar meter van zijn bootje naar adem.

Bang was de Amerikaan niet. Hij omschrijft zijn ontmoeting als ‘vredig’ en ‘relaxt’. Hij sprong nog even in het water om het dier van nog dichterbij te bekijken.

Bron: Sfgate.com

Uit recent onderzoek blijkt dat vriendschap goed is voor de gezondheid. Tijd doorbrengen met je beste vriendinnen heeft een fysiek effect op je – je maakt namelijk serotonine aan, een neurotransmitter die ervoor zorgt dat je depressies kunt bedwingen en waardoor je goed in je vel zit. Tijd doorbrengen met vrienden is volgens dr. Alan Schatzberg – hoogleraar psychiatrie aan de Stanford Universiteit – even belangrijk voor je algemene gezondheid als sporten. Volgens de Amerikaanse dokter is het zelfs zo belangrijk om te investeren in vriendschappen, dat als je dit niet doet – het even slecht voor je is als roken. Een goede vriendschap maakt je gezonder, minder gestrest en dat heeft weer tot gevolg dat je langer leeft.

Vriendschap tussen mens en dier kan je ook gelukkig maken. Dat de band tussen mens en dier enorm sterk kan zijn blijkt wel uit het feit dat in we in Nederland 3,3 miljoen katten, 1,8 miljoen honden, 4,5 miljoen siervogels en duiven, 1,7 miljoen konijn- en knaagdieren en  19 (!) miljoen aquarium- en vijvervissen houden. We zijn dol op dieren. In Nederland verzorgen we de dieren niet alleen goed, we strijden voor hun rechten en plaatsen updates van ze op Facebook. Wie het heeft meegemaakt weet het – een dier in je huis kan een echt gezinslid worden waar je zielsveel van houdt. Deze bijzondere band van vriendschap en liefde tussen mens en dier is ook vanaf 18 augustus op het witte doek te zien in het indrukwekkende Rise of the Planet of the Apes. Deze film vertelt het verhaal van Caesar (Andy Serkis), een chimpansee die in gevangenschap wordt geboren en liefdevol wordt opgevangen en opgevoed door Wil Rodman (James Franco) en zijn vader (John Lithgow).

Al met al reden te meer om de meest ontroerende verhalen over de sterke vriendschap tussen mens en dier met je te delen.

Christian de Leeuw

In 1969 werd Christian, een leeuwenwelpje,  door John Rendall en Anthony Bourke gekocht in het Britse warenhuis Harrods. Het warenhuis was opgelucht toen de welp werd verkocht aan de twee Australiers omdat hij ’s nachts al eens was uitgebroken en daarbij de vloerbedekking van de afdeling vernield had. De twee mannen verzorgden samen met hun vriendinnen de welp in hun huis in Londen. Maar op zijn eerste verjaardag was Christian te groot, en verplaatsten ze hem naar de kelder van hun meubelzaak waar hij genoeg ruimte had om te spelen. Rendall en Bourke zorgden goed voor Christian en regelde met een lokale pastoor dat hij op de plaatselijke begraafplaats buiten mocht rennen en dollen. Ook namen ze hem mee op tripjes naar de kust. Christian de welp werd langzamerhand een leeuw en Rendall en Bourke zagen in dat ze niet langer voor hem konden zorgen. Ze schakelden de hulp in van Kenia expert George Adamson, om hem opnieuw te introduceren in het wild. Het was een succes. Christian went snel in de vrije natuur en in 1971 besluiten de twee mannen om de leeuw op te zoeken. Van deze ontmoeting wordt een documentaire gemaakt -  Christian, The Lion at World’s End (in de V.S. uitgegeven als Christian the Lion). Adamson waarschuwde Rendall en Bourke dat er een grote kans was dat Christian hen niet meer zou herkennen. Niets was minder waar.

Kwibi de Gorilla

Damian Aspignall werd geboren als oudste in een gezin met drie kinderen. Zijn vader dacht dat hij dom was, besteedde zo min mogelijk aandacht aan hem en stopte hem weg in een internaat. Damian is echter helemaal niet dom en jaren later stelt hij zich als eigenaar van het Howletts Wilde Dieren Park in Engeland tot doel om gorilla’s te fokken en daarna weer uit te zetten in de vrije natuur. Dit park was de eerste vijf jaar dan ook het thuis van Kwibi. Damian en Kwibi hechtten zich intens aan elkaar. Vriendschap, liefde en respect verbindt hen tot in het diepste van hun ziel. Na vijf jaar werd Kwibi volgens het plan, vrijgelaten in de bossen van Gabon, in een natuurreservaat in West-Afrika. Dit was een onderdeel van het programma en Damian wist dat op het moment dat hij voor het eerst Kwibi in de ogen keek het moment van afscheid zou komen. Opnieuw vijf jaar later besluit Damian dat hij zijn vriend Kwibi gaat opzoeken in de bossen van Afrika. De ondertussen tien jaar oude gorilla is een stuk groter geworden en er is geen garantie dat Kwibi Damian herkent, laat staan verwelkomt op zijn territorium. Maar niets is minder waar. Er volgt een intens ontroerende ontmoeting.

Caesar de Chimpansee

Het verhaal van Christian de leeuw en Kwibi de gorilla geven feilloos weer hoe bijzonder en intens een vriendschap tussen mens en dier kan zijn. Deze verhalen hebben zich in het ‘echt’ afgespeeld maar ook in de film kunnen we getuigen zijn van hoe bijzonder de vriendschapsband tussen mens en dier kan zijn. Zo kunnen we vanaf 18 augustus zien in Rise of the Planet of the Apes hoe Caesar de chimpansee, het dier dat genetisch gezien het dichtste bij de mens staat – wordt geboren in een onderzoekscentrum. Will Rodman (James Franco) neemt hem onder zijn hoede en verzorgt de jonge chimpansee in zijn eigen huis samen met zijn vader. Al snel zijn de drie onafscheidelijk en zien we een hartverwarmende vriendschap tussen Caesar, Will en zijn vader ontstaan. Caesar is echter geen ‘gewone’ chimpansee en al snel blijkt dat hij erg intelligent is en in staat om gevoelens te delen en uiten op een menselijke manier. Rise of the Planet of the Apes is mede gecreëerd door de mensen die ons ook de intrigerende werelden van Avatar en Lord of the Rings hebben gegeven. Je verwachtingen omtrent Caesar mogen dan ook hoog zijn. Ook in Rise of the Planet of the Apes breekt het moment aan dat de band tussen mens en (wild) dier onhoudbaar wordt en zien we hoe Caesar zich afvraagt of een mensen huis wel zijn thuis kan zijn. Laat je meeslepen in dit actie avontuur waarin vriendschap, liefde en respect voor mens en dier centraal staan. We moeten nog twee weken wachten maar neem hier onder alvast een kijkje in de wereld van deze bijzondere vriendschap en ga samen met je vriendinnen vanaf 18 augustus naar de bioscoop – want het is wetenschappelijk bewezen: van tijd doorbrengen met je vrienden word je gelukkig!

Burgers hebben het nakijken
De spanning op het Brabantse platteland is om te snijden. De burger in het buitengebied knokt voor een gezond leefklimaat, tegen de stank en de ongezonde lucht. Maar de boeren naast hem bouwen steeds grotere varkensstallen. Het is een ongelijke strijd. En ook al is er een discussie op gang gekomen over de megastallen en zegt staatssecretaris Bleker van Landbouw de grootschalige ontwikkelingen te willen stoppen, de boeren gaan gewoon door. In gemeenten als Oirschot en Reusel-de Mierden hebben ze op strategische plekken al gronden en oude bedrijven gekocht om te kunnen uitbreiden. ZEMBLA  onderzoekt waarom burgers steeds het nakijken hebben bij deze ontwikkelingen en welke politieke spelletjes er gespeeld worden.

Procederen tegen je eigen familie
Henk en Ria Kroot wonen al 31 jaar aan de Heiakkerweg in Middelbeers en hebben hun uitzicht dramatisch zien veranderen. Kroot vertelt dat varkensboer Van Kerkhof aan de overzijde nu al zijn zevende stal wil bouwen. Henk Kroot: ‘Het is voor mij een groot schandaal…Als mijn kinderen langskomen zeggen ze: Pa, wat stinkt het hier, ik snap niet hoe je het vol kan houden.’ Maar de overlast komt ook van zijn eigen zwager Timmermans met zijn varkensbedrijf. Kroot ziet het er nog van komen dat hij tegen zijn eigen familie moet gaan procederen. ‘De sfeer onder mekaar wordt er niet beter op,’ verzucht hij.

Informatie lekken
Boeren hebben vaak warme banden met de bestuurders en ambtenaren op het platteland en daar maken ze handig gebruik van. Zo vertelt Ted van de Loo, oud-wethouder van Oirschot over een ambtenaar die vertrouwelijke informatie lekte: ‘Het viel mij op dat een aantal zaken die wij intern besproken hadden, dat die voordat ik thuis was al op straat lagen.’ Zo konden boeren op strategische locaties gronden opkopen voor nieuwe stallen.

Bouwen zonder vergunning
En wat te denken van de nieuwe varkensstal van boer Claassen in Oirschot. Hij bouwt de stal zonder de benodigde vergunning. Daarna stopt hij er 2000 varkens in, ook zonder vergunning. De gemeente geeft toe dat dit een illegale situatie betreft en dat er in principe tegen moet worden opgetreden, maar gaat dit in het belang van de boer zo snel mogelijk legaliseren. Wethouder Machielsen van Oirschot zegt hierover: ‘Dit verdient inderdaad niet de schoonheidsprijs. Ik had het ook graag in een andere volgorde willen zien.’

Informatie aan burgers onder de maat
Door deze innige relaties van de boeren met de lokale bestuurders en een goede lobby van de boerenorganisatie ZLTO, hebben de burgers bij het vaststellen van de reconstructieplannen en de komst van megastallen nauwelijks inspraak gehad. Wethouders geven toe dat de informatie naar de burgers onder de maat is geweest. Jan van de Sande, oud-wethouder in Reusel-de Mierden, zegt hierover: ‘Het is een beladen dossier geworden, omdat bewoners onvoldoende actief zijn geïnformeerd door provincie en gemeenten…Achteraf hebben die zich overvallen gevoeld.’

Research: Hans van Dijk
Regie & samenstelling: Ton van der Ham
Eindredactie: Kees Driehuis

Lees de transcriptie van de uitzending hier.
Lees de reacties in het ZEMBLA forum

Marianne Thieme (Partij voor de Dieren) kan goed leven met de aanvulling van PvdA, VVD, D66 en GroenLinks op haar wetsvoorstel om een einde te maken aan het onverdoofd ritueel slachten van dieren. De aanvulling kwam tot stand tijdens een tot diep in de nacht durend Kamerdebat. De Kamer stemt dinsdag over het verbod op onverdoofde slacht, maar Thiemes voorstel kan op een meerderheid rekenen.

De vier partijen denken het voorstel van Thieme te kunnen verbeteren door de mogelijkheid te bieden om rituele slacht via een ontheffing toe te staan. Maar wel op voorwaarde dat zo wordt geslacht, dat het dier niet meer lijdt dan bij de gewone verdoofde slacht. Thieme vindt de aanvulling geen probleem, maar eigenlijk overbodig, omdat er altijd ruimte is om een wet aan te passen bij nieuwe, betere inzichten.

Marianne Thieme twitterde na afloop:

Moe maar voldaan, er komt een einde aan de onverdoofde slacht in Nederland, 3 jaar hard aan gewerkt met z’n allen, nu brede steun!