Joris Demmink, the current Secretary General of the Dutch Ministry of Justice has consistently been linked to the sexual assault and trafficking of young boys, both in the Netherlands and abroad.

In the fall of 1998, an investigation conducted into an Amsterdam brothel linked senior politicians and justice officials to the sexual abuse and trafficking of young boys. Demmink was specifically identified by one of the young boys as an individual involved in the abuses. According to a former senior official at the Ministry of Justice, this investigation was foiled through the direct intervention of and obstruction by Demmink.

Door Sarah Morton

Als schrijver en columnist ken ik de kracht van woorden. In deze maatschappij lijken woorden de belangrijkste en sturende manier van communicatie. Het kenmerkt ons sociale structuur, we kunnen gevoelens en ideeën delen. Hoewel non-verbale taal het grootste deel van onze communicatie uitmaakt, kennen we daar minder waarde aan toe.

De taal van deskundigen en andere ‘autoriteiten’ kan zich uiten in verdeel-en-heers, doordat men alleen nog binnen de kaders van een bepaalde leer elkaar bekijkt. Tot zover iemands bewustzijnsruimte afhankelijk is van woorden.

Het karakter van iemand verdrinkt in al die rapporten, diagnoses en prognoses.

Vaktaal kan de essentie vernietigen en mensen in voorwerpen of medische objecten veranderen. Door niet meer van ‘personen’ of ‘mensen’ te spreken, maar van ziektebeelden of ‘geval’, lijkt de buitenwereld niet meer geschokt door wat er met ‘patiënten’ gebeurt. Het gaat immers niet over mensen, maar over ‘gevallen’. Zij zijn kansloos gemaakt, doordat de maatschappij hen niet meer als volwaardig ziet.

Prognoses lijken een script die de toekomst in grote lijnen plannen. Een voorspelling die zichzelf waarmaakt. De ‘patiënt’ heeft geen recht van spreken, want die heeft geen ziekte-inzicht.
Met woorden als ‘wilsonbekwaam’, ‘onhandelbaar’ of ‘een gevaar voor zichzelf en zijn omgeving’, kunnen des-kundigen iemand afschrijven en treft henzelf geen blaam. Zij lijken de volmacht te hebben om iemand te beoordelen volgens hun aangeleerde denkwijze en met verregaande conclusies. Ze denken binnen de kaders van hun eigen leer of vak, wat daarbuiten ligt, negeren, ontkennen of weren ze.

Men denkt in problemen, gedrag, nummers, symptomen en ziektebeelden, in plaats van gevoelens, ervaringen, iemands wensen, verhaal en de mens zelf. Je wordt het zwijgen opgelegd, laat staan dat je in een gesprek van mens tot mens je gevoelens kan uiten en je verhaal kan vertellen en men aan de slag gaat met je wensen.

De psychiatrie heeft een wetenschappelijke status en kan naar believen (met instemming van een rechter) iemand jarenlang opsluiten en ziek maken met chemische middelen, eenzame opsluiting en hersenspoeling, zonder dat de behandelaars in gewetensnood hoeven te komen. Het ‘behandeling’, ‘zorg’, of zelfs ‘therapie’ noemen, laat het legitiem klinken. Met andere woorden (letterlijk) kun je de betekenis verhullen.

Voor psychiatrische ziekten is nagenoeg geen medisch bewijs. Het is een interpretatie van gedrag. Zo was homoseksualiteit tot in de jaren 70 ook een psychiatrische diagnose. Het is de cultuur en tijdsgeest die voorschrijft wat ‘normaal’ en wat ziek of gestoord is. Wat iemand waard is. Mensen die anders zijn, denken of voelen, is volgens de heersende visie al snel onbetrouwbaar of zelfs gevaarlijk.

Taal is politiek.
Dat veel mensen en groepen als minderwaardig worden gezien, is een understatement. Fascisme gaat veel verder dan dat. De nazi’s zagen joden niet als mensen en spraken over ‘figuren’, ‘marionetten, ‘koopwaar’, ‘vodden’ of ‘ongedierte’. Zo hoefde niemand bij het vervolgen van joden, een morele wet te overtreden.
Ving iemand toch een glimp op van de mens achter zijn slachtoffer, herkende hij bijvoorbeeld het weerloze, mishandelde, vernederde kind in zichzelf, moest hij dat des te fanatieker bestrijden.
Door de moeite die ze deden om hun slachtoffers te vernederen en martelen, geven ze overigens indirect juist toe wat ze probeerden te ontkennen: hun slachtoffer kan denken en voelen.

Baby’s die nog niet kunnen praten, kunnen als een pakketje worden behandeld. Hun huilen kun je naar believen interpreteren. De opvoeding die je vroeger kreeg, het heersende beeld van kinderen en zelfs de emotionele stemming.

Door baby’s en peuters bij voorbaat ‘brulkikkers’ of ‘directeurtjes’ te noemen, kan iemand hun gevoelens en behoeften afserveren en er een leuke anekdote van maken: “Het luchtalarm gaat af!”
Leidsters van een kinderdagverblijf, kunnen onder het verschonen of voeden van baby’s staan keuvelen en lachen met elkaar. Hun aandacht is bij privézaken, anekdotes, vakanties. Alles behalve bij de kinderen. Alsof de leidsters vlees aan het bereiden zijn of hun koffiepauze houden.

Groeien kinderen op, is de kans groot dat ze hun ervaringen doorgeven aan hun eigen kinderen. Ze geloven dat het leven zo in elkaar zit.
Het lijkt hoe groter de woordenschat van een kind, hoe makkelijker het iets voor elkaar krijgt. Ouders maken ‘afspraken’ met hun kinderen. Kinderen kunnen vrijheden verwerven met argumenten. Wie zich duidelijk kan uitdrukken, loopt zonder twijfel voor op de anderen.

Vele boeken en artikeltjes over opvoeden zijn puur praktisch van aard, zonder het kind een stem te geven en zonder zich in de beleving en behoeften van een kind te verdiepen. Een soort Doe-het-zelf handleiding, voor een defect apparaat.

Ik ken enkele auteurs die meevoelen met kinderen en vanuit inzicht schrijven over hun ontwikkeling en aard en welke invloed de opvoeding en omgeving daarop heeft. Die de positie en de noodsituatie van vele kinderen erkennen.

Er zijn ook ouders en andere verzorgers die een kind erkennen als mens en respect hebben voor z’n persoon, beleving, noden en interesses.  Die het kind ook kind laten, het de ruimte geven te onderzoeken, leren en spelen (wat bij kinderen hand in hand gaat) en het toch de veiligheid van grenzen biedt. Niet alleen grenzen aangeven náár het kind toe, maar ook die ván het kind bewaken als iemand daar overheen gaat. Ook een kind heeft behoefte aan integriteit.

Taal kan ook helen.
Tijdens een donkere en eenzame periode in mijn leven waren muziek en boeken mijn klankwoord. Sommige woorden en zinnen, daar herkende ik me in, het leek mijn verhaal te vertellen of dat van mensen om wie ik gaf.

Een goed gesprek kon ook iets helen en me helpen bepaalde gebeurtenissen te verwerken. Ik kon mijn gevoelens uiten. Dan volgde er opluchting en was er weer ruimte voor iets anders. Met veertien jaar was ik ‘depressief’ (ook een label). Thuis voelde ik me ongewenst en op school werd ik buitengesloten en gehoond omdat ik te ‘sip’ was. Nauwelijks had ik de kracht om door te gaan en ik kon niet meer meekomen op school. Ik ging bij mijn vader wonen en vaak praatten we uren. Hij had echte aandacht voor mijn verhaal en voelde met me mee. Ook de humor hielden we erin. Ik kikkerde op en had weer zin in het leven.

De meest waardevolle ‘hulpverleners’ waren degenen die van mens tot mens met me praatten, in plaats van over me praatten. Die naar mijn verhaal luisterde, in plaats van zelf een ‘professioneel’ verhaal op papier te zetten.

In het echt ben ik een ander iemand dan op papier.

Woorden hebben mij zowel vernederd, afgebroken als geholpen in mijn persoonlijke ontwikkeling.

De intentie bepaalt of woorden angst creëren of liefde.

Dus! de-macht-van-woorden

De bezuinigingsplannen van het kabinet zijn voor veel mensen met een arbeidsbeperking een hard gelag. Zoals u kunt zien in deze commercial:

Onderteken dan nu de petitie. Klik op het plaatje.

Koningin Beatrix vindt dat we zorgeloos omspringen met onze kostbare planeet en dat wat zij ons geeft slecht verdeeld wordt.

Ook vindt ze dat zelfzucht en de hang naar overdaad blind maken voor de schade aan onze natuurlijke omgeving en gemeenschapszin ondermijnen. Dat zei de vorstin tijdens haar jaarlijkse kersttoespraak.

De koningin vindt dat mensen niet alleen gericht moeten zijn op eigen gewin en voegde toe dat geldzucht en zich verrijken het doel van de economie vervormen. Ze meent juist dat in elke besluitvorming de kwaliteit van de toekomst moet meetellen.

Beatrix noemt het wel bemoedigend dat er vele initiatieven zijn gestart om bewust om te gaan met de Aarde. Ze vindt echter dat deze ondergesneeuwd raken door de constante focus op economische groei. De vorstin roept mensen op zich in te zetten voor de natuur en de leefomgeving.

De koningin citeerde de Indiase onafhankelijkheidsstrijder Mahatma Gandhi die eens zei dat de Aarde wel genoeg heeft voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.

Verschillende Kamerleden reageerden op twitter met instemming op de tekst van de koningin. “Precies de juiste boodschap van onze Koningin: “Meer laten gelden dan geld alleen…” Duurzaamheid als centraal thema. #kersttoespraak,” twitterde GroenLinks-Kamerlid Liesbeth van Tongeren.

Diederik Samsom (PvdA) twitterde: “De Koningin laat even onomwonden weten wat ze van 130-km-per-uur-weg-met-de-natuur vindt. Hele Kerstboodschap over milieu en natuur #mooi.”

Ook vanuit de regeringspartijen kwam goedkeuring. “Kerstboodschap koningin: oproep tot duurzaamheid. Niet als bijzin, maar als centraal thema. Indrukwekkend,” stelde CDA-Kamerlid Marieke van der Werf.

Dat Beatrix een lans brak voor duurzaamheid en milieu viel niet goed bij de PVV. Geert Wilders maakte zich opnieuw kwaad over de kersttoespraak en twitterde zondag “Mijn hemel is de Majesteit stiekum lid geworden van GroenLinks?”. In september presenteerde hij nog een wetsvoorstel waarin hij pleit voor het beperken van de bestuurlijke taken van het staatshoofd. Dat zou hij willen doen door in de grondwet vast te laten leggen dat de koningin uit de regering stapt.

Bronnen: Depers.nl en Telegraaf.nl

Stichting AAP roept iedereen op te reageren op het rampzalige wetsontwerp Wet Natuur van het ministerie van EL&I. In de nieuwe Wet Natuur worden alleen nog de met acuut uitsterven bedreigde diersoorten beschermd. Alle andere diersoorten raken hun bescherming kwijt, ook kwetsbare soorten. AAP is van oordeel dat nieuwe wetgeving ten aanzien van het beschermen van dieren en/of natuur op een maatschappelijk verantwoord niveau moet zijn. Bovendien zou deze afgestemd moeten zijn op de positie die dieren in de 21e eeuw in onze maatschappij innemen.

AAP heeft dan ook grote bezwaren tegen deze wet om onder meer de volgende redenen:

•     De nieuwe Wet Natuur verplicht provincies om invasieve exoten

(soorten die van oorsprong niet in Nederland thuis horen) volledig uit te roeien. Hierbij wordt er gemakshalve vanuit gegaan dat deze dieren altijd en overal schadelijk zijn. Het welzijn van de dieren speelt hierbij geen enkele rol. Er wordt ook niet gekeken naar mogelijke alternatieven, zoals het opvangen van deze dieren in gespecialiseerde opvangcentra (zoals Stichting AAP), of het vangen, onvruchtbaar maken en weer terugplaatsen van deze dieren. Tot nu toe heeft AAP veel invasieve exoten liefdevol kunnen opvangen, zoals Pallas’ eekhoorn Titaan. Titaan kwam uit een kolonie Pallas’ eekhoorns die in de buurt van Weert in het wild leven. Volgens de nieuwe wet mag deze gehele kolonie – tussen de 100 en 300 dieren – zonder pardon worden uitgeroeid.

•     Ook verwilderde huisdiersoorten worden vogelvrij verklaard. Daarbij

maakt het niet uit of het om een ontsnapte huiskat of een verwilderde exoot gaat. Ook deze dieren mogen zomaar afgeknald worden. Stelt u zich eens voor wat dat zou betekenen voor ontsnapte dieren als wallaby Rufo, die zwervend in de buurt van Putten aangetroffen werd en die ondertussen door AAP opgeknapt en herplaatst is. Of wasbeer Tonkawa, die zwemmend in de grachten van Amsterdam gesignaleerd werd en vervolgens bij AAP gebracht.

•     Volgens de nieuwe wet moet in de toekomst, als economische belangen

en het belang van het dier botsen, een afweging gemaakt worden. Het belang van dieren wordt in de praktijk volledig ondergeschikt gemaakt aan allerlei economische belangen, hoe groot of klein ook. Juist levende wezens die niet voor zichzelf kunnen opkomen, verdienen bescherming. Immers, de kwaliteit van een samenleving is af te leiden uit de manier waarop ze met de zwaksten in de samenleving omgaat…

•     In de nieuwe Wet Natuur wordt nergens de intrinsieke waarde van

dieren erkend. Er is dan ook nauwelijks sprake van terughoudendheid ten aanzien van het verstoren of doden van dieren.

•     AAP vindt het onbegrijpelijk dat juist de handel in exotische

dieren buiten schot blijft in de nieuwe Wet Natuur. Er worden dagelijks duizenden exoten ons land ingevoerd, met alle risico´s van dien. Doordat er nauwelijks zicht is op de handel en deze onvoldoende wordt ingeperkt, is het risico op zoönosen -door dieren op mensen overdraagbare ziekten– groter dan noodzakelijk. Zeker bij uit het wild gevangen dieren weet je niet wat je onbedoeld in huis haalt, dus AAP pleit ervoor deze dieren met rust te laten en hen in het wild te laten leven. En dan hebben we het nog niet eens over het gigantische leed dat deze dieren wordt aangedaan als ze worden losgerukt uit hun natuurlijke omgeving, weg van hun familie en soortgenoten, om hun verdere leven meestal in eenzaamheid in een hok of kooi in een huiskamer of kelder te moeten doorbrengen. Voorbeeld hiervan is groene meerkat Moussa, die ruim 20 jaar in een veel te kleine vogelkooi opgesloten zat.

Stichting AAP zal uiteraard krachtig protesteren tegen implementatie van deze wet en roept ook haar achterban op om te reageren op de consulatie op www.internetconsultatie.nl/wetnatuur. Dit kan tot vrijdag 18 november 2011. AAP biedt hulp bij het beantwoorden van de vragen via haar website www.aap.nl.

Dieren- en natuurliefhebbers worden tevens opgeroepen de petitie te tekenen op laatdedierennietschieten.petities.nl.

AAP laat de dieren niet schieten, en u?

David van Gennep

Directeur/bestuurder Stichting AAP

Occupy Amsterdam is een actie in samenwerking met de #globalchange en #occupywallstreet demonstraties.

Wij willen door een vreedzame demonstratie de aandacht op een lijst onderwerpen vestigen. We nodigen iedereen uit om met ons naar oplossingen te zoeken en met ons een verbetering te bewerkstelligen! Vooruitgang, vooruitstreven, samenwerken en bewustwording zijn de sleutelwoorden van deze demonstraties.