TAIPEH (ANP) – Een onbekende man heeft op Taiwan 10.000 mensen voor een gratis vegetarische maaltijd uitgenodigd.

Hsu Min-long, eigenaar van een restaurant in de buurt van de hoofdstad Taipeh, zei zaterdag in een krant dat een motorrijder langs zijn eetgelegenheid reed en hem een zak geld overhandigde. Er zat 480.000 Taiwanese dollar (12.000 euro) in. De man zei dat Hsu het geld moest gebruiken voor gratis vegetarische maaltijden voor Taiwanezen.

Het geld is voldoende om 10.000 mensen een maaltijd aan te bieden. De restauranthouder nodigde arme gezinnen en weeskinderen uit, maar hij heeft dat aantal nog niet bereikt. Daarom wendde hij zich tot de krant.

Hsu wil de komende acht zondagen een vegetarische maaltijd bereiden. De gulle gever wilde zijn naam niet noemen en maakte ook niet duidelijk waarom hij tot zijn geste heeft besloten.

Op Taiwan bieden mensen onbekenden soms een vegetarische maaltijd aan om Boeddha te bedanken. Ook hopen zij op die manier de kans op innerlijke rust of een lang leven te vergroten.

Bron: Gelderlander.nl

De oliewinning door Shell in de Nigeriaanse regio Nigerdelta leidt tot schendingen van het recht van de lokale gemeenschappen op inkomen, water, voedsel en gezondheid. De Nigerdelta wordt geplaagd door vuile rivieren, giftige grond, ongezond drinkwater, conflict en verlies van inkomsten als gevolg van de oliewinning.

Waarschijnlijk ken je ze wel van Whale Wars op Discovery channel en/of Animal Planet, De Sea Shepherd Conservation Society (SSCS). Stomverbaasd steunt vanaf Juli 2010 maandelijks deze organisatie middels een kleine donatie, namelijk 60 euro per jaar. Deze donatie is mogelijk gemaakt door de reclame opbrengsten van de website. Eerder was WAR Child al aan de beurt. Zie: http://www.stomverbaasd.com/doelstelling/

De missie van Sea Shepherd

Sea Shepherd Conservation Society (SSCS) is opgericht in 1977 en is een internationale liefdadige organisatie met als doelstelling de conservatie van al het leven in zee. Onze missie is om de afslachting van het leven in zee en de vernietiging van hun leefomgeving te stoppen om zo ecosystemen en soorten te beschermen en te behouden.

Sea Shepherd gebruikt direkte aktie op een innovatieve manier om te documenteren en te onderzoeken en waar nodig aktie te ondernemen om illegale activiteiten bloot te leggen en de confrontatie aan te gaan op volle zee. Door het wankele evenwicht van de biodiversiteit van onze ecosystemen te waarborgen, werkt Sea Shepherd om het overleven van deze ecosystemen zeker te stellen voor toekomstige generaties.

Voor meer informatie over deze organisatie: http://www.seashepherd.nl/

Een leven zonder mobiele telefoon is voor velen gewoonweg onvoorstelbaar geworden. Voor bepaalde onderdelen in deze mobieltjes, maar ook voor laptops, wordt de stof ‘tantalium’ gebruikt. Deze stof wordt als ertsverbinding met de naam ‘coltan’ uit de grond gedolven. Hoewel coltan in meerdere landen te vinden is, wordt het voornamelijk in het oostelijk deel van de Democratische Republiek Congo gedolven. Daar is de voorraad groot en de arbeidskrachten zijn spotgoedkoop. De bossen zijn echter het enige verspreidingsgebied van de oostelijk laagland gorilla.

Gevolgen
Voor de aanleg van mijnen en wegen is veel bos gekapt. Bovendien hebben zich in Nationaal Park Kahuzi-Biega – opgericht voor de bescherming van gorilla’s – alleen al ruim tienduizend mijnwerkers gevestigd. Zij voeden zich onder andere met ‘Bushmeat’, het vlees van gorilla’s en andere bosdieren. De populatie oostelijk laagland gorilla’s is door deze activiteiten de afgelopen tien jaar met 80% verminderd! Naar schatting leven er nog maar 4.000 individuen in het wild. Bovendien hebben verschillende rebellengroepen hun oog laten vallen op de lucratieve mijnen, waardoor er veel gevochten wordt in de – politiek instabiele – regio.

Hoe is het haalbaar om gorilla’s een toekomst te geven én toch mobieltjes te gebruiken?

Oplossing 1
De meeste producenten van mobieltjes en laptops erkennen het probleem, maar schuiven de verantwoordelijkheid af op de leveranciers van onderdelen. Gelukkig trekken sommigen zich meer aan van de coltan-crisis dan anderen. Bedrijven die mobiele telefoons produceren, kunnen gewoon weigeren om coltan uit de Democratische Republiek Congo te gebruiken. Maar op dit moment kan geen enkele producent van mobieltjes garanderen dat er in zijn toestellen geen coltan uit de Democratische Republiek Congo verwerkt is. Hier is dus nog een hoop werk aan de winkel!

Oplossing 2
In Nederland zijn er ongeveer meer mobiele telefoons dan inwoners. Het is een rage om elk jaar een nieuw mobieltje aan te schaffen; het oude model belandt dan ongebruikt in de keukenla. Zonde, want de meeste mobieltjes kunnen hergebruikt worden! Lever ze in, dan is minder nieuw coltan nodig. Recyclebedrijven stellen voor elk ingeleverd werkend mobieltje nog een kleine financiële vergoeding ter beschikking, dat naar een goed doel gaat. Op die manier doet u zelfs twee keer iets goeds!

Apenheul
Apenheul onderneemt, samen met zusterdierentuin GaiaPark Kerkrade Zoo, sinds 2006 actie om bij het publiek bekend te maken dat mobiele telefoons een bedreiging zijn voor Oostelijk laagland gorilla’s. Tijdens de gorillavoedering worden jaarlijks zo’n 200.000 bezoekers op de hoogte gebracht van deze nog vrij onbekende bedreiging voor gorilla’s. De beide parken zamelen mobiele telefoons – zo’n 3.500 per jaar – in en laten deze hergebruiken of recyclen door Eeko®. Het ingezamelde bedrag wordt via het Apenheul Primate Conservation Trust (APCT) besteed aan het behoud van apensoorten en hun leefgebieden overal ter wereld.

Dat kunt u doen?
Dring bij de producenten aan op een strenger beleid omtrent coltangebruik. Wees kritisch bij de koop van een nieuwe mobiele telefoon. En schenk uw werkloze mobieltje een tweede leven: laat het recyclen in plaats van het in de keukenla te leggen! Kijk ook eens op www.eeko.nl.

Bron: Apenheul

De laatste tijd is misbruik van kinderen door priesters en andere geestelijken overvloedig in de media geweest. Wat minder in de media komt is het sekstoerisme waar ook zeer veel kinderen het slachtoffer worden van misbruik. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de arrestatie van een 65-jarige Nederlandse verdachte van seksueel misbruik in Cambodja, vorige maand.

Medewerkers binnen een project tegen seksuele kinderuitbuiting van Terre des Hommes hadden, mede dankzij de inzet van lokale politie en justitie, na vier jaar voldoende bewijs verzameld om de man te laten oppakken. Een geweldig resultaat en dat deze man maar lang in een Cambodjaanse gevangenis mag creperen.

Natuurlijk is dit maar een topje van de ijsberg. Wereldwijd worden kinderen dagelijks het slachtoffer van kinderuitbuiting.

Er zijn ook verhalen bekend van pedofielen die naar afgelegen Boliviaanse bergdorpjes afreizen om daar tegen betaling kleine kinderen te misbruiken, en dit vastleggen op video om het materiaal te verhandelen.

Zeg NEE tegen deze uitbuiting en steun Terre des Hommes.

Terre des Hommes heeft jouw hulp hard nodig om deze mensonterende vorm van kinderuitbuiting te stoppen. Verander ook een leven en geef de kinderen kans op een betere toekomst.

Zeg ook STOP tegen seksuele uitbuiting van Kinderen! Kinderhulporganisatie Terre des Hommes stopt uitbuiting van kinderen in ontwikkelingslanden.

Help mee kinderprostitutie te stoppen, doneer via SMS

SMS UITBUITING NEE naar 3669 of ga naar Terre des Hommes website.

Stad van Vrede streeft naar een samenleving waarbij er vrede heerst in elke stad in elk land. Stad van Vrede voelt zich dan ook geroepen om de vrede onder de aandacht te brengen bij de jongeren. Jong geleerd is oud gedaan!

n 2010  richten wij ons geheel in het kader van de jongeren die affiniteit met muziek hebben. Doormiddel van leuke eigentijdse en leerzame vrijetijdsactiviteiten, creëert Stad van Vrede een platform voor de jongeren en streven we ernaar om tegemoet te komen aan de behoefte van de jongeren. Daarnaast bieden we de jongeren de gelegenheid, om zich bezig te houden en om zichzelf te ontwikkelen op sociaal gebied, door middel van trainingen en workshops.

Meer informatie: www.stadvanvrede.nl

In front of the presidential palace, its roof folded in like a collapsed soufflé, Marcellus Samuel, a Haitian preacher, grabs my notebook and scribbles frantically on to the page.

“There is no help. Everybody is sleeping in the streets. We need food, water and clothes,” he writes. “URGENTLY!”

Around him, hundreds of Haitians left homeless by the recent earthquake crowd into a rag-tag refugee camp cobbled together from black tarpaulins, filthy carpets and branches, and erected in the square in front of the palace’s wreckage.

Even before the earthquake, life was seldom easy in the slums of Port-au-Prince, some of the poorest areas of the poorest country in the Americas. World Bank statistics show that life expectancy here is 57, against an average of 69 in Latin and Central America. More than 80% of the population of Haiti survives on less than the equivalent of £2 a day, while HIV and unemployment rates are staggeringly high.

The latest catastrophe, however, has taken the city to a new level of hellishness.

Perhaps nowhere are the scenes more ghoulish than in Bel-Air, a dirt-poor hillside slum that was one of the areas worst hit by the quake. Virtually every building here has been reduced to a mangle of iron and concrete; electricity cables dangle over the debris like dishevelled dreadlocks. The stench of putrefying flesh is so strong that rescue workers and journalists wear surgical masks or smear Vicks VapoRub into their nostrils. Locals clutch pieces of orange peel or tatty facecloths to their noses in order to fight off the smell.

On Boulevard JJ Dessalines, one of the neighbourhood’s main thoroughfares, the maggot-infested corpse of a man lies on the pavement, his feet bound together with a piece of rope. “He’s a crook so they killed him,” explains Sergeant Felipe de Bastos, a Brazilian soldier, who was patrolling the area.

“It looks like a stoning. His face is pretty deformed,” said the UN soldier, adding: “It might have been the population – or the local police.”

If Port-au-Prince’s streets now resemble a set from a Hollywood action movie, its hospitals are something straight out of a horror film. Step through the iron gates of the capital’s main public hospital – the Hôpital de l’Université, or HUEH – and you are confronted with the sight of about 1,500 earthquake victims crowded into an improvised emergency ward in the hospital’s car park.

Here you can read the complete story