Hier weer een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag: welk water is dit??

Waterrad heeft weer het goede antwoord: Het Abcoudermeer.

Abcoude met het Abcoudermeer zijn gesitueerd aan de rand van het Utrechts – Hollandse veengebied, op het punt waar de rivieren de Angstel, het Gein en de Holendrecht samenkomen. De waterlopen bepalen in belangrijke mate het ruimtelijke karakteristiek van het dorp. Het landschap rondom Abcoude is een oud laagveen – ontginningslandschap, dat wordt gekenmerkt door uitgestrekte polders en enkele kleine rivieren. Het landschap wordt doorsneden door gevarieerd begroeide groene linten. Deze linten zijn vaak gesitueerd naast boezemwater met oeverlanden.

De historische kern van Abcoude is ontstaan op de stroomruggen van de rivier de Angstel en het Gein. In de oude kern van Abcoude komen de 2 waterlopen bij elkaar.De Angstel en het Gein vormen samen de westelijke takken van de Vecht. De Holendrecht is een afwateringsstroom van het veengebied en loopt via een open verbinding in het Abcoudermeer en komt uit op de Angstel. In Abcoude slingert de Angstel met een scherpe bocht in oostelijke richting, waarbij de Angstel zich in de kern vertakt in het Gein.

Hier weer een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag: welk water is dit??

Waterrad had het goed! Burgumer Mar.

Het Bergumermeer (officieel, Fries: Burgumer Mar) is een meer in de provincie Friesland (Nederland), ten oosten van Bergum. Het is een populair watersportgebied met verschillende jachthavens. Het Prinses Margrietkanaal verdeelt het meer in een noordelijk en een zuidelijk deel. Dit kanaal volgt deels de route van het oude Kolonelsdiep, dat het Bergumermeer met Briltil en zo Groningen met Leeuwarden verbond over het water.

Het vaarwater in zuidelijke richting sluit aan op het kanaal De Lits dat naar De Leijen voert.

Naar het Bergumermeer is het zeilboottype BM (bergumermeerklasse) genoemd.

Een dagje later dan normaal maar hier weer een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag: welk water is dit??

Dirk had het weer goed, het is Diependal.

Het vogelreservaat Diependal vormt een onderdeel van het natuurgebied Hijkerveld. Het voormalig vloeimeer van de aardappelmeelfabriek is door de jaren heen een trekpleister geweest voor stelt lopers. Na de sluiting van de fabriek is de afvoer van de eiwitrijk water gestopt en het aantal vogels kleiner geworden. Desondanks is er nog een groot aantal vogels dat hier broedt en verblijft. Alle soorten futen van Nederland zijn hier te spotten. In het hart van het reservaat is er een vogelkijkhut via een tunnel van 162 meter te bereiken is.

De geschiedenis van Diependal gaat niet zo ver in het verleden. Het is een product van de industriële revolutie. Het vogelreservaat Diependal werd gebruikt om het afvalwater van de aardappelfabriek schoon te maken voordat het het Oranjekanaal in ging. Het schoonmaakproces leverde een bijzondere situatie op. Het eiwitrijke afvalwater werd in Diependal geloosd, waar dan veel steltvogels kwamen foerageren. Het gebrek aan voedsel op de schrale heidevelden van het nabij gelegen natuurgebied Hijkerveld hebben ook hieraan bijgedragen. Diependal stond bekend als een stinkend vogelparadijs, door de stank van het afvalwater.

Helaas moest de fabriek sluiten en het schoonmaakproces stopte. Het aantal vogels nam af. Dit tot grote verontrusting van de vogelaars. Tegenwoordig wordt onder beheer van het Drents Landschap het vogelparadijs een handje geholpen. Door het rondpompen en regelen van het waterniveau. Op deze manier ontstaat er een ideale situatie voor verschillende vogels.

Elke woensdag een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag: welk water is dit??

Yep, Dirk heeft het weer gevonden, moet toegeven dat deze ook niet echt moeilijk was.

De Muy op Texel

De Muy is genoemd naar het duinmeer dat ontstaan is doordat in 1851 de zee op deze plek een gat sloeg door de buitenste duinenrij. Dit is de oudste broedplaats van lepelaars op Texel. Het aantal is in de jaren negentig teruggelopen terwijl het aantal broedende Aalscholvers uitbreidde. Ook hoort bij dit terrein de duinvallei de Buitenste Muy en het weidegebied de Nederlanden. Dit weidegebied tussen de Zanddijk en het duinmeertje De Muy was ooit ontgonnen voor de landbouw. Het wordt nu extensief beheerd. Hier groeit onder meer harlekijn.

Elke woensdag een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag, welk water is dit??

Samson had het goed: Tjeukermeer

Tjeukermeer
Het Tjeukemeer (officieel, Fries: Tsjûkemar) is het grootste binnenmeer van de Nederlandse provincie Friesland. Het ligt in de Zuidwesthoek, op de grens van de gemeentes Lemsterland en Scharsterland. Het meest westelijke deel van het meer wordt doorsneden door de snelweg A6. Aan de noordzijde ligt het kanaal de Scharsterrijn en aan de oostzijde de Broeresloot. De oppervlakte van het meer is ca. 22 km².

Aan het Tsjûkemar (Tjeukemeer), bij het gemaal van Echten, staat het standbeeld van Tsjûke en March. Bij dat standbeeld wordt een tekst vermeld, dat het ontstaan van het Tsjûkemar verklaart. Deze kleine legende is genaamd De held en de draek.

De held en de draek, door Ype Poortinga
Heel lang geleden moet het meer gewoon land geweest zijn, waar hier en daar behoorlijk wat bos voorkwam. Op een dag liepen er net buiten de kleine polder twee boerinnen. Ze hadden koeien en kwamen net terug van het melken. De ene boerin had twee emmers melk en de ander droeg geen melk. Opeens ontdekten ze een brandje waarvan het ontstaan nooit is achterhaald. De boerin zonder melk riep naar de andere: “Je moet je melk erin gooien, zodat het vuur niet harder gaat branden!”. Maar de andere boerin zei: “Je bent niet wijs, dan ben ik mijn melk kwijt! Laat maar branden, het is toch ons land niet”.

Omdat deze boerin het vertikte om haar melk als blusmiddel te gebruiken, wakkerde het vuur snel aan. De andere boerin keek het anstig aan, maar riep vervolgens:

“O Tsjûke, o Tsjûke, dit zal je berouwen!”

Daarmee schold ze de boerin ernstig uit, want Tsjûke was destijds een hondennaam. Wie Tsjûke riep tegen een vrouw, maakte haar uit voor een teef!

Volgens deze legende is met de naam Tsjûke uit dit verhaal, de naam van het huidige meer ontstaan. Anderen houden het erop, dat het i.p.v. boerinnen twee zusters betrof: Tsjûke en March genaamd. Dit verhaal vertelt dat deze twee zusters elkaar door de rook tijdens de brand kwijtraakten. Toen zij elkaar tijdens deze brand riepen, is dit de mensen uit de omgeving tot op de dag van vandaag bijgebleven. “Dat is Tsjûkemar,” zeggen ze dan.

Elke woensdag een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag, welk water is dit??

Ook deze week had Gerrit het weer goed: Gerritsflesch

Gerritsflesch is een gehucht in de Nederlandse gemeente Apeldoorn. Het vlek maakte tot 1966 deel uit van de gemeente Barneveld en ligt op een uitgestrekte heidevlakte in de omgeving van het voormalige zendstation Radio Kootwijk. Het gehucht ligt aan de Gerritsflesweg ten zuiden van de plaats Radio Kootwijk.

In Gerritsflesch wonen 29 mensen waarvan de meeste de achternaam Bos dragen. Deze inwoners zijn vrijwel allemaal met elkaar verwant. Vroeger bezat het gehucht nog twee boerderijen en een molen maar deze zijn in de loop der tijden verdwenen.

De naam van het plaatsje is ontleend aan een nabijgelegen ven dat “Gerritsflesch” wordt genoemd (een oudere naam was “Gardersche Flesch”; inwoners van Radio Kootwijk spraken wel van ‘het meertje’) en dat bekend staat om zijn bijzondere waterflora en -fauna. Het ven kon als natuurmonument jarenlang recreatief gebruikt worden, tot Staatsbosbeheer in 1929 genoeg had van de talloze vernielingen van de omliggende vegetatie en het rondslingerende afval, en besloot het af te sluiten. Tegenwoordig is het meer Gerritsflesch slechts bij hoge uitzondering toegankelijk voor publiek, alleen voor excursies. De Gerritsflesch valt binnen het militaire oefenterrein Harskamp.

De meeste huizen in Gerritsflesch zijn zonder vergunning gebouwd. De overheid heeft de bouw achteraf gelegaliseerd. Tot begin 21e eeuw was er ook een camping, die moest verdwijnen toen het gebied door Staatsbosbeheer als beschermd natuurgebied in ere werd hersteld. In 2002, het laatste jaar waarin de camping bestond, was er een onopgehelderde reeks caravanbranden.

In 1980 ontstonden berichten over een mogelijk verhoogd kanker-risico in Gerritsflesch als gevolg van gebruik van het bestrijdingsmiddel 2.4.5.T-ester dat in de jaren ’70 tegen de Amerikaanse vogelkers was ingezet. Deze berichten leidden tot Kamervragen van de P.P.R.. Minister Ginjaar antwoordde dat het middel maar beperkt was ingezet en dat er geen verhoogd risico was gebleken.

Elke woensdag een Goochelmap met een locatie in Nederland, deze week de vraag, welk water is dit??

Dirk heeft het goed geraden: Het is het Gat van Joosten bij Gramsbergen een voormalige zandwinput, tegenwoordig heel erg gewild bij sportvissers en dagrecreanten.