De val van de DSB bank houdt ook de supporters van AZ flink bezig. Op de tribune van het AZ-stadion in Alkmaar hangen diverse spandoeken die Dirk Scheringa een hart onder de riem steken. ‘Dirk je blijft onze topper’, ‘Dirk blijft bij AZ’, ‘Ook zonder geld is Dirk onze held’ en ‘Dirk: we’ll never surrender’. AZ speelt dinsdagavond het Champions Leagueduel tegen Arsenal.

Voor aanvang van het duel scanderden de supporters massaal de naam van Scheringa en gaven de gevallen bankdirecteur, die overigens niet in het stadion aanwezig is, een staande ovatie. Nadat ‘You’ll never walk alone’ uit de stadionluidsprekers schalde, klonk het luidkeels ‘Dirk bedankt’ vanaf de tribunes.

In overleg met het bestuur en de directie van de Alkmaarders hebben de curatoren van de DSB Bank bepaald dat AZ tegen Arsenal in ‘blanco’ shirts speelt zonder de naam van DSB erop.

Tja, dit zegt weer genoeg over de voetbal supporters van AZ, alleen het voetbal en het succes van deze club zijn belangrijk. Dat dit gepaard gaat met een hoop ellende van gedupeerde DSB klanten zal hun zorg zijn. Dit is net zo schandelijk als de graaiende bankiers waar we met zijn alle slachtoffer van geworden zijn.

Auteur: Maarten Verheyen

Weinigen weten hoe het financieel systeem werkelijk in mekaar steekt. Zelfs de meeste bankiers hebben geen idee van hetgeen ik je zo meteen ga vertellen. Helaas zal je ook leren dat het systeem zoals we dat vandaag kennen zeer instabiel is en leidt tot een boom-bust model.

Het moderne bankieren kent eigenlijk zijn oorsprong bij de goudsmeden. Geld bestond toen nog gewoon uit munten van goud en zilver en deze werden vaak uit veiligheidsoverwegingen in bewaring gegeven bij een goudsmid.

De goudsmid gaf deze mensen een ticket dat als bewijs diende voor het goud dat in bewaring werd gegeven. Met dit ticket kon men steeds terugkeren naar de goudsmid en het goud weer ophalen.

Maar al snel gingen mensen deze tickets gebruiken als betaalmiddel. Ieder ticket was een perfect alternatief voor goud, dus waarom niet? Het papiergeld was geboren.

Onze goudsmid zag het allemaal gebeuren en kreeg een geniaal idee. Hij merkte dat mensen zelden hun tickets kwamen omruilen voor goud. Het was dus voldoende om een bepaalde hoeveelheid goud in “reserve” te houden. De rest was beschikbaar om tegen rente uit te lenen.

De goudsmid schreef nu tickets uit als lening en hij deed goede zaken. Maar voor ieder lening werd er eigenlijk een ticket gecreëerd zonder dat de tegenwaarde aan goud aanwezig was.

Hoe meer er geleend werd, hoe meer “geld” er in omloop kwam. Maar de hoeveelheid goud was niet veranderd. Het geld dat op deze manier in omloop kwam was eerder virtueel geld. Schuldpapier en geld waren plots hetzelfde.

Maar een aantal aandachtige en kritische burgers zagen meer en meer “geld” circuleren en werden wantrouwig. Zou de goudsmid wel voldoende goud in de kluis hebben liggen voor al die extra biljetten die circuleren? Ze namen het zekere voor het onzekere en ruilden hun eigen tickets om naar goud.

Hier had de goudsmid niet op gerekend. Een groot aantal mensen kwamen op hetzelfde moment hun goud ophalen waardoor hij door zijn reserves goud heen dreigde te raken. Er ontstond een bankrun. De eerste in de geschiedenis. Maar helaas niet de laatste.

De goudsmid moest met schaamrood op de wangen toegeven dat hij veel meer biljetten had uitgeschreven dan er als tegenwaarde goud aanwezig was bij hem.

Mensen die met biljetten in handen zaten, beseften plots dat deze biljetten waardeloos waren. Hun rijkdom was een illusie.

Indien je geschokt bent door de roekeloosheid van de goudsmid, heb ik slecht nieuws voor je. Het huidige banksysteem is identiek hetzelfde.

Het werkt zo:

Er is een beperkte hoeveelheid basisgeld, bestaande uit biljetten en munten uit omloop en de reserves die banken plaatsen bij de centrale bank. Dit is de “monetary base”.

Ik kan dit best verduidelijken met een voorbeeld. Je zit op een eiland met 100 andere bewoners en iedereen bezit 1.000 euro aan biljetten.

Er is ook een bank op het eiland met 10.000 euro eigen vermogen. Inwoners hebben de mogelijkheid om hun biljetten naar de bank te brengen. In ruil krijgen zij jaarlijks interest en blijft hun geld veilig.

Negentig inwoners brengen hun 1.000 euro naar de bank en parkeren het op een spaarrekening. De bank heeft nu 90.000 euro in bewaring. Men houdt 10% van het bedrag liquide voor het geval spaarders een deel van hun tegoeden opnemen. De rest (81.000 euro) is beschikbaar voor leningen.

De 81.000 euro wordt uitgeleend aan 9 inwoners van het eiland. Zij zijn actief in de landbouw en kopen er werktuigen mee om het land te bewerken.

Deze 81.000 euro komt in handen van andere bewoners van het eiland die deze werktuigen produceren. Zij brengen het geld dat ze verdiend hebben opnieuw naar de bank.

De bank heeft nu 171.000 euro aan deposito’s uitstaan. De initiële 90.000 euro die inwoners deponeerden en de 81.000 euro die zopas verdiend werd met de productie van werktuigen.

Op het eiland is de geldhoeveelheid nu gestegen naar 190.000 euro. Dit bestaat uit 10.000 euro eigen vermogen van de bank, 9.000 uit reserves en 171.000 euro aan spaardeposito’s.

De inwoners rekenen zich rijk. Zij bezitten plots 171.000 euro. Tenminste dat is het geld dat zij op spaarrekeningen hebben staan bij de bank.

De bank heeft nu echter 81.000 euro vers geld binnen gekregen waarvan men opnieuw 10% in reserve zal houden. De overige 72.900 euro kan weer worden uitgeleend. Dit bedrag zal uiteindelijk weer in handen komen van andere inwoners van het eiland.

Deze 72.900 euro zal uiteindelijk weer terechtkomen bij de bank … die 10% reserveert … en de rest weer uitleent.

En zo gaat het maar door en door. Uiteindelijk zal er voor iedere euro basisgeld voor ongeveer 10 euro aan leningen verstrekt worden.

Banken creëren eigenlijk geld door het verstrekken van leningen. Iedere keer dat er een lening wordt uitgeschreven, stijgt de geldhoeveelheid.

Het geld dat mensen op spaarrekeningen hebben staan zwelt aan maar de hoeveelheid basisgeld is nog altijd dezelfde. Je kan je afvragen of geld op een spaarrekening eigenlijk wel geld is? Strikt genomen niet. Het is een lening aan de bank. Net zoals in de tijd van de goudsmid “tickets” geen alternatief waren voor goud.

De lijn tussen geld en schulden is heel dun in het financieel systeem zoals we dat vandaag kennen. Het is systeem van het fractioneel bankieren waarbij banken slechts verplicht zijn om een beperkt deel van de tegoeden liquide te houden.

Mensen denken dat ze hun geld altijd weer kunnen ophalen bij de bank maar de waarheid is dat de bank hun geld heeft uitgeleend. Wanneer teveel mensen gelijktijdig hun geld ophalen, ontstaat er een bankrun waarbij niemand meer aan zijn geld kan.

Bron: Beurs.com

Hier een repost van het stomverbaasd artikel uit februari 2009 over Scheringa en DSB

Wat hebben deze 3 mannen gemeen?

Dirk Scheringa
Er is veel kritiek op Scheringa. Kredieten voor particulieren uitgegeven door zijn bedrijven die vallen onder de DSB Groep zouden gunstiger voorgesteld worden dan ze in werkelijkheid zijn. Scheringa ontkent dit. Ook de reclame van zijn bedrijven, waaronder Frisia, Postkrediet, Becam, Lenen.nl, vallen niet altijd in de smaak bij het grote publiek. Twee achtereenvolgende jaren, 2003 en 2004, hebben deze bedrijven de Loden Leeuw van TROS Radar ‘gewonnen’ voor de ‘meest irritante TV-commercial’.

Daarnaast heeft Scheringa een vermogen verdiend aan de verkoop van aandelenlease-producten onder de naam Hollands Welvaren Select. Consumenten die eind jaren negentig aan dit product hebben deelgenomen zijn hierdoor zwaar gedupeerd. Scheringa is in november 2005 door het Dutch Securities Institute veroordeeld tot het terugbetalen van een deel van de opgelopen schulden van de getroffen consumenten.

In 2001 is Dirk Scheringa onderwerp geweest van het KRO-programma Reporter. Deze reportage genaamd “Kleine lettertjes – Het ware gezicht van Dirk Scheringa” geeft in een kritische weergave een beeld van Scheringa’s bedrijf en sponsoringsbeleid. Scheringa wordt ook wel de Nederlandse Roman Abramovitsj genoemd.

Zalm
In juni 2007 is Zalm gaan werken voor de DSB Bank, het financiële concern van ondernemer Dirk Scheringa. Zalm werkte daar als financieel directeur en maakt deel uit van de Raad van Bestuur. Daarnaast is hij voorzitter van de International Accounting Standards Committee Foundation (IASCF) en adviseur bij het private equity fund Permira. Op 21 november 2008 werd bekend dat Zalm topman wordt van de Fortis Bank Nederland en ABN Amro, welke worden samengevoegd.

Frank de Grave
Is per 15 maart 2009 de financiële topman (CFO) van DSB Bank. Hij volgt hiermee Gerrit Zalm op. Hij was wethouder in de gemeente Amsterdam en minister van Defensie in het Kabinet-Kok II. Ook maakte hij deel uit van het zogeheten Des Indes-beraad (achterkamertjes politiek).

Kortom deze drie mannen zijn betrokken bij een bank met een slechte reputatie, de DSB bank. Deze bank probeert zoveel mogelijk mensen over te halen tot het sluiten van leningen met behulp van dubieuze producten. Verder voert deze Bank op Amerikaanse wijze reclame door concurrenten, zoals de Rabobank, slechter af te schilderen dan deze werkelijk zijn. Verder heeft de VVD, waar Zalm en De Grave toebehoren, zich altijd sterk gemaakt voor verdere deregulering, iets wat de hoofdoorzaak is van de Financiële crisis. Ik reken Scheringa, Zalm en De Grave tot de club van normen- en waardeloze Graaiers. Als we wijs zijn, gaan we (als je er geld hebt staan natuurlijk) met zijn alle ons geld van deze bank halen, geheid dat ie omvalt, en met recht.

Scheringa gaat mogelijk ten onder, naar Zalm wordt een onderzoek gestart, nu ook de Grave nog….

Zie ook: http://www.stomverbaasd.com/lakeman-richt-pijlen-nu-ook-op-wellink/

The myth that capitalism works conveniently ignores reality. In this video, political scientist and activist Michael Parenti debunks this popular myth.

Bedrijfsfraudejager Pieter Lakeman bereidt een massaclaim voor tegen De Nederlandsche Bank (DNB). De voorman van de Stichting Hypotheekleed vindt dat DNB tekort is geschoten in het toezicht op DSB Bank. De bedoeling is dat er dit najaar nog een dagvaarding voor DNB de deur uitgaat.

Lakeman wil een schadeclaim van een miljard euro indienen tegen DSB. Volgens hem zal de bank van AZ-voorzitter Dirk Scheringa bij lange na niet in staat zijn om dat bedrag op tafel leggen. ”DSB beschikt nauwelijks over eigen vermogen. Technisch is de bank failliet.” Wat Lakeman niet bij DSB kan claimen, zal hij van DNB gaan eisen, zo kondigde hij aan.

Volgens Lakeman heeft DNB als toezichthouder bewust de ogen gesloten toen DSB koopsompolissen aan de man bracht met provisies van soms wel 80 procent. Het geld dat DSB daarmee verdiende vormde verreweg de belangrijkste inkomstenbron. Aan rente verdiende de bank veel minder.

Lakeman ziet in DNB-president Nout Wellink een bondgenoot van Scheringa. Hij baseert dat op een uitspraak van Wellink van afgelopen weekeinde. De bankpresident vroeg zich toen af of de oproep van Lakeman om DSB failliet te laten gaan strafbaar is. Een woordvoerder van DNB wil geen commentaar geven.

Lees het volledige artikel op: Parool

Zie ook het stomverbaasd artikel van 16 februari waar ik al opriep het geld van de DSB bank te halen.

ING heeft onlangs de grootste overheidssteun gekregen in de Nederlandse geschiedenis: 43 miljard euro. Aan de vooravond van de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering vraagt ZEMBLA aan een aantal topmensen van ING wat er de afgelopen jaren mis is gegaan. Hoe heeft ING zo kunnen groeien zonder dat de gevaren daarvan waren afgedekt?

‘ING is te groot geworden om failliet te laten gaan. Als ING failliet gaat, staan we drie dagen later stenen door de ruiten van bakkers te gooien om aan brood te komen. Het is net zo belangrijk als water uit de kraan’, zegt Hans Maarten Slagter, directeur van de Vereniging van Effectenbezitters. Het gevolg is dat de overheid keer op keer moet bijspringen om te zorgen dat ING niet omvalt.

Risico
‘We zijn op een punt gekomen waar we nooit hadden moeten komen’, aldus Harald Benink, hoogleraar Banking en Finance. ‘Banken durven meer risico te nemen. Men weet dat als het goed gaat we veel geld verdienen en als het verkeerd gaat, dan is de overheid altijd aanwezig om de bank te redden.’
‘Dat is onzin’, zegt Koos Timmermans, Hoofd Risico van ING. ‘Het is niet zo dat de ING risico’s neemt, omdat we weten dat de overheid er wel achter staat.’

ZEMBLA spreekt met drie topbestuurders van ING: twee leden van de Raad van Bestuur, Koos Timmerman (Hoofd Risico) en Eli Leenaars en met Hans Verkoren, oud-directeur ING Direct, de internetspaarbank van ING.

Met een balanstotaal van 1332 miljard euro, meer dan het Nationaal Inkomen van Nederland, België en Luxemburg samen, is ING het grootste financiële bedrijf ter wereld.

Wouter Bos
Maar het vertrouwen in ING zakte volledig in tijdens het begin van de kredietcrisis. Dit was de reden waarom minister van Financiën Wouter Bos ING te hulp schoot met garanties tot ruim veertig miljard euro, de grootste staatssteun uit de Nederlandse geschiedenis. Door garant te staan voor onder andere de hypotheekbeleggingen in de VS, wist Bos de spaarders gerust te stellen. ING, maar ook de Nederlandse Staat, had een run op ING niet overleefd.

Wim Kok
Toenmalig minister van Financiën Wim Kok bracht in 1989 de geprivatiseerde Postbank naar de beurs en maakte de megagroei mogelijk door de belemmeringen voor de fusie met verzekeringsbedrijf Nationale Nederlanden weg te nemen. Nadat Kok in 2003 tot commissaris van ING werd benoemd, effende hij het pad voor de hoge salarissen en bonussen. Die waren ‘marktconform’ en geen ‘excessieve zelfverrijking’, zoals hij als minister-president nog had beweerd.

Op maandag 27 april neemt Kok op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering afscheid als commissaris. Publiekelijk verantwoording afleggen vindt hij niet nodig, net als Michel Tilmant, de in januari teruggetreden voorzitter van de Raad van Bestuur. Eind 2007 dreigde hij het hoofdkantoor van ING te verplaatsen, omdat hij het ‘debat over de salarissen van managers’ zat was.