Guy Fawkes, ook wel Guido Fawkes, (York, 13 april 1570 – Londen, 31 januari 1606) was een Engels militair. Hij is bekend geworden wegens zijn rol in de samenzwering om koning Jacobus I te vermoorden.

Fawkes werd geboren in York, waar hij gedoopt werd in de kerk van St. Michael-le-Belfry en waar hij naar school ging. Hij diende verschillende jaren als soldaat, waarbij hij ervaring met explosieven opdeed. Fawkes diende onder de Spanjaarden tijdens de Tachtigjarige Oorlog, en hielp onder andere om Calais in te nemen (1596).

De aanslag tegen de protestantse koning Jacobus I werd in mei 1604 beraamd door de Engelse katholieken Robert Catesby, Thomas Percy, John Wright, Robert Keyes, Thomas Wintour en Robert Wintour. Fawkes, die over aanzienlijke militaire kennis en ervaring met explosieven beschikte, kwam al snel in aanraking met Catesby.

Op 5 november 1605 werd Fawkes in een kelder onder het Hogerhuis betrapt, met lonten, lucifers en buskruit in zijn bezit. Het complot staat daarom bekend als het Buskruitverraad. Fawkes en zes andere schuldigen werden opgepakt en wegens hoogverraad ter dood veroordeeld. Het complot was ontdekt door een katholieke Lord, een vriend van Fawkes, die een waarschuwingsbrief had ontvangen om niet naar het parlement te komen.

Fawkes werd veroordeeld tot ophanging en vierendeling. Toen Fawkes voor zijn executie werd gevraagd waarom hij de koning wilde vermoorden, zei hij dat hij alleen maar de bevelen van de toenmalige paus opvolgde, die de koning had geëxcommuniceerd. Dat Fawkes niet overal als schurk wordt beschouwd, blijkt uit het feit dat één van de Galápagoseilanden naar hem is genoemd: Isla Guy Fawkes, en een natuurpark in New South Wales: Nationaal park Guy Fawkes River

Elk jaar wordt op 5 november, ook wel bekend als Guy Fawkes day, in het Verenigd Koninkrijk het Buskruitverraad herdacht, zij het in de vorm van een kinderfeest, waarbij poppen van stro, die Guy Fawkes voorstellen, in brand worden gestoken en grote hoeveelheden vuurwerk worden afgestoken. Een van de tradities van het Britse parlement is, dat op die dag een inspectie in de kelders wordt gehouden om te zien of er niet weer een aanslag wordt beraamd.

De gebeurtenissen rond het Buskruitverraad vormen de basis voor het verhaal van de graphic novel ‘V for Vendetta’, waar in 2005 ook een Amerikaanse speelfilm V for Vendetta van is gemaakt.

V for Vendetta

De film gaat over V, gespeeld door Hugo Weaving, een geheimzinnige man met een Guy Fawkes-masker. Hij is een vrijheidsstrijder. De film begint dan ook met Guy Fawkes die probeert het Palace of Westminster op te blazen en met de tekst uit een lied van het “Buskruitverraad”. De hele film blijft V anoniem, iemand van het volk, zonder zelf als persoon bekend te zijn.

In de nabije toekomst wordt Groot-Brittannië geregeerd door een totalitaire regering onder leiding van de fascistische Norsefire-partij. Evey Hammond (Natalie Portman) is een jonge vrouw die werkzaam is bij het door de staat gerunde Britse Television Network en wordt van een poging tot verkrachting door de leden van de geheime politie gered door een persoon met een Guy Fawkes-masker die bekend staat als “V”.

Hij leidt haar naar een dak om de vernietiging van Old Bailey te zien. Norsefire probeert het incident als zogenaamde gecontroleerde sloop goed te praten, omdat het gebouw niet langer structureel gezond was, maar de volgende dag neemt V de staatstelevisie over en meldt dat het een leugen was.

Hij dringt er bij de mensen van Groot-Brittannië op aan om zich te verzetten tegen het onderdrukkende regime en hem over een jaar op 5 november te ontmoeten buiten het parlementsgebouw waarvan hij belooft het te zullen vernietigen.

V zegt in de film: “People shouldn’t be afraid of their government, the government should be afraid of its people.”

De film heeft een duidelijke antifascistische ondertoon: fascisme leidt tot racisme en de beperking van de vrije meningsuiting. Een goed voorbeeld hiervan is Deitrich: die heeft onder zijn huis een geheime kelder, gevuld met verboden kunstvoorwerpen als God save the queen, een kalligrafische koran en homo-erotische foto’s. Wanneer de Fingermen deze kelder ontdekken, wordt hij zonder pardon geëxecuteerd.

De film verwijst ook naar het heden: zo spreekt men tijdens een tv-programma op BTN van de USA… Ulcered Sphincter of Ass-erica. In dit programma zegt men dat de grote ramp de schuld is van de VS en hun oorlog tegen het terrorisme. In de film worden beelden getoond van terroristische aanslagen die in het verleden van de film gebeurd zijn. Zo zijn er beelden van een aanslag in een metrostation. Deze beelden zijn extra pijnlijk omdat deze scènes gefilmd zijn voor de echte aanslagen in Londen.

Anonymous, dat zich afspeelt in de politieke slangenkuil ten tijde van het Elizabethaanse Engeland, speculeert over een kwestie waarover academici en briljante geesten zoals Mark Twain, Charles Dickens en Sigmund Freud eeuwenlang hun hoofd gebroken hebben, namelijk: wie heeft echt het werk geschreven dat toegeschreven wordt aan William Shakespeare?

Experts hebben erover gedebatteerd, er zijn boeken over geschreven en geleerden hebben hun leven gewijd aan het beschermen of ontmaskeren van theorieën rond het auteurschap van de meest vermaarde werken uit de Engelse literatuur. Anonymous legt één mogelijk antwoord waarbij de nadruk ligt op een tijd waarin scandaleuze politieke intrige, onwettige romances in het Koninklijk Hof en de snode plannen van hebzuchtige edelen die streefden naar de macht van de troon aan het licht gebracht werden op de meest onwaarschijnlijke plek: de London stage.

Mario Feil kreeg van Canon Duitsland een weekend de Canon EOS C300 te leen en maakte de korte film 13:59 en deelde zijn ervaring met de nieuw camera.

Zie verder http://vimeo.com/33425317

Forensisch onderzoek heeft de afgelopen jaren een enorme vlucht doorgemaakt. Wat vroeger gezien werd als een stoffige bezigheid van saaie mannen in vaalwitte jassen in forensische laboratoria is nu het speelveld van hoog gehakte sexy detectives en soepele rechercheurs in modieuze designer kleding. Ouderwets recherchewerk werd zo een beetje naar de achtergrond verdrongen, uitzonderingen daargelaten. Een van die uitzonderingen is “Criminal Minds”.

De leden van het Behavioural Analysis Unit (BAU) maken profielen van ongrijpbare misdadigers die verantwoordelijk zijn voor afschuwelijke misdaden. Teamleider Aaron Hotchner (Thomas Gibson) en de beroemde profielexpert David Rossi (Joe Mantegna) staan voor een dodelijke uitdaging als een nieuwe zaak het leven van een van hun teamleden in gevaar brengt.

Speciaal agent Emily Prentiss (Paget Brewster) gaat in een kat-en-muisspel de strijd aan met een vijand uit het verleden – en niets zal meer hetzelfde zijn. Maar dr. Spencer Reid (Matthew Gray Gubler), Derek Morgan (Shemar Moore), Jennifer “JJ” Jareau (A.J. Cook), technisch analist Penelope Garcia (Kirsten Vangsness) en aspirant FBI-offi cier Ashley Seaver (Rachel Nichols) zitten bovenop de zaak, dus gerechtigheid is altijd onderdeel van het profiel.

Dat dit natuurlijk op televisie altijd goed afloopt mag voor zichzelf spreken, het is tenslotte entertainment. In de kille buitenwereld is het echter niet ongebruikelijk dat moord- en verdwijningzaken jarenlang onopgelost blijven, of soms zelfs helemaal niet worden opgelost.

Top 3 Nederlandse moordzaken

Dossier: Victor ‘t Hooft
Op 7 november 2007 wordt vastgoedmagnaat Victor ‘t Hooft neergeschoten. De vorige dag reed de 47 jaar oude ‘t Hooft nog van Zwitserland naar Den Haag. Victor die in 2001 naar Zwitserland emigreerde reed regelmatig voor zaken op en neer naar de hofstad. Het is woensdag 7 november, bijna 6 uur, en op weg naar zijn huis aan de Bezuidenhoutseweg belt Victor nog even met zijn mobiel. Zijn vrouw Emmy is thuis en wacht op hem.

Als Victor de sleutel in het slot steekt wordt hij belaagd door een man met een bivakmuts. Emmy, aangetrokken door het tumult, probeert de met een pistool zwaaiende man tevergeefs van Victor af te trekken. Dan vuurt de gemaskerde man voor de ogen van Emmy 4 schoten af en Victor zakt levensloos in elkaar. Ze ontsnapt en van de dader ontbreekt ieder spoor.

Dan begint een jarenlang politieonderzoek. Tijdens de schermutseling wist Emmy gedeeltelijk de bivakmuts van belager’s gezicht te trekken en kon er een signalement gemaakt worden. In de woning vindt de politie o.a. het achtergelaten moordwapen, een geluiddemper en munitie van verschillend kaliber. Forensisch onderzoek wijst uit dat het gaat om kalibers 6.25 en 9 mm. De sporen worden door het Nederlands Forensisch Instituut onderzocht op DNA en leveren tien verschillende sporen op met DNA-profiel van één man: Remond P.

Deze 40 jarige Voorburger is geen onbekende van de Politie. In juli 2005 zit Remond vast voor verdenking van moord, maar wordt wederom door gebrek aan bewijs vrijgesproken. De recherche plaatst P. onder observatie en tapt zijn telefoon af en het materiaal tegen Remond stapelt zich langzaam op. Beeldmateriaal van bewakingscamera’s brengt hem op nog geen 300 meter van plaatsdelict, 35 minuten voor de moord. Wanneer in 2008 vriend Leslie S. en hoofdverdachte Remond P. worden aangehouden voor de moord, herkent Emmy P. niet. Pas wanneer zij Remond op foto’s van een oud familiefeestje ziet, herkent zij in hem de moordenaar van Victor. Voor de politie en justitie is het duidelijk: Remond P. voerde de liquidatie uit en Leslie S. stond op de uitkijk.

Onderzoek naar de opdrachtgever loopt niet zo vlotjes. Het onderzoeksteam gaat vier scenario’s af. Maar wanneer Remond en Leslie door de rechtbank worden vrijgesproken loopt het onderzoek moervast. De verklaring van Remond waarmee hij zijn DNA op plaatsdelict verdedigt is op zijn zachtst gezegd krankzinnig maar de rechtbank sluit het net zo krankzinnig niet uit:
Emmy moet zijn spoor hebben opgepikt van de balie van het benzinestation waar zij beiden kort voor de moord hebben getankt. Tijdens het afrekenen had Remond zo hard geniest, dat Emmy het DNA een aantal minuten later van de balie moet hebben opgepikt en overbracht naar de jas van Victor. Het DNA op het wapen, munitie, handschoenen en bivakmuts werd verklaard door diefstal uit zijn huis in 2006. Diezelfde spullen zijn gebruikt door de dieven bij de moord op Victor ’t Hooft en hebben zo DNA van Remond achtergelaten op plaatsdelict. Onwaarschijnlijk, zegt de rechtbank, maar niet uitgesloten. Dan gebeurt er iets wat Remonds verhaal lijkt te ondersteunen. Bij een gewelddadige overval in Bloemendaal wordt opnieuw Remond’s DNA aangetroffen op een stuk touw dat daarbij is gebruikt. Maar P. zat op het moment van de overval in voorarrest voor de moord op Victor. Remond en Leslie komen in april 2009 vrij maar het Openbaar Ministerie gaat in hoger beroep.

Uiteindelijk doet de advocaat-generaal het verhaal van P. af als een sprookje. Onderzoek toonde aan dat het in Victor’s huis achtergelaten wapen pas in 2007 is geproduceerd. Dit zaagt alle poten onder P.’s verhaal vandaan want een wapen uit 2007 kan niet in 2006 zijn gestolen. Leslie krijgt 12 jaar en Remond 20 jaar maar blijft op vrije voeten en wordt op de nationale opsporingslijst geplaatst. Pas in mei dit jaar wordt P. na een achtervolging op de A12 bij Nootdorp in de kraag gevat. P. verloor de macht over het stuur, ramde een andere auto en probeerde te ontvluchten. Daarbij schoot de politie hem in zijn onderlichaam en kon de man ingerekend worden.

Dossier: De Zaak Holloway
Een ander niet minder spraakmakende zaak is die rondom de verdwijning van Natalee Ann Holloway. In de nacht van 30 mei 2005 verdween Natalee tijdens haar vakantie op Aruba spoorloos na een avondje uit. Wanneer Natalee met haar vrienden op stap gaat, ontmoet zij Joran van der Sloot. Joran, een jonge man uit Nederland, verblijft op Aruba waar zijn vader werkzaam is als rechter in opleiding. Na een met alcohol gelardeerde avond stappen Natalee, Joran en zijn vrienden Deepak en Satish Kalpoe in een auto en rijden naar het strand. Tenminste, dit zeggen de verklaringen van Joran van der Sloot en zijn vrienden.

In 2010 vertelt Joran in het programma “Joran Spreekt” dat hij inderdaad betrokken was bij de verdwijning van Natalee Holloway. Hij doet verhaal van de avond en herinnert zich dat hij en Natalee na het stappen langs zijn geweest bij een vriend van hem en waar ze op het balkon alcohol en cocaïne gebruikt hebben. Toen Natalee begon te dansen, liep Joran op haar af om haar vast te pakken. Daarbij zou ze van het balkon gevallen zijn, volgens Van der Sloot de ware doodsoorzaak van Holloway.

Missing White Woman Syndrome
Sindsdien is Natalee Holloway spoorloos en wat er die avond precies is gebeurd is in dichte nevel gehuld. De zaak heeft in Nederlandse en Amerikaanse media flink aandacht gekregen. Met name Dr Phil heeft de gemoederen flink aangewakkerd. De hoeveelheid aandacht leverde flinke kritiek op. In de VS verdwijnen namelijk jaarlijks duizenden (jonge) mensen zonder dat er ook maar een seconde zendtijd aan wordt geschonken. De zaak Holloway werd het stereotype voorbeeld van het z.g. “Missing White Woman Syndrome.” Volgens critici krijgen vermissingen van aantrekkelijk blanke jonge vrouwen relatief veel aandacht in de media.

Dossier: de moord op Christel Ambrosius of De Puttense moordzaak
Christel Ambrosius werd in 1994 op 23-jarige leeftijd verkracht en vermoord gevonden in het huis van haar oma. Onderzoek leidde al gauw naar Herman du Bois en Wilco Viets en beiden werden onterecht tot 10 jaar cel veroordeeld. In 2002 werden zij na 7 jaar uiteindelijk vrijgesproken.

Het onderzoek werd opnieuw geopend en in 2008, na een DNA-match, kwam de 36-jarige Ron P. naar voren als verdachte van de moord op Christel. In 2009 werd hij door de rechtbank in Zutphen tot vijftien jaar cel veroordeeld. Op 12 oktober 2011 jl., na bijna 17 jaar, werd tegen P. in hoger beroep achttien jaar geëist en door het gerechtshof bekrachtigd. Het hoger beroep nam in totaal twee jaar in beslag. Inmiddels wordt Ron P. ook verdacht van de moord op de 22-jarige Anneke van der Stap uit Rijswijk. De Puttense moordzaak is zeker de beruchtste zaak van Nederland.

Criminal Minds Seizoen 6 met alle 24 afleveringen is uit op DVD op 30 november.

Collin Farrel zet zijn tanden in Fright Night
Move Over Edward Cullen want vanaf deze week draait Fright Night 3D in de bioscoop – een intelligente en bloedstollende nieuwe versie van een vampier-horror cultklassieker, met in de hoofdrol Colin Farrell en Anton Yelchin. Vampiers zijn al ‘hot’ sinds de zeventiende eeuw. Zak onderuit in je stoel en laat je verbazen over vampiermythes over monden gevuld met bloed, vampierstatistieken, vampierfictiegesproken met gepleten tongen en vampierfeiten waar de ondoden geen bloed van lusten…

Jerry Dandridge (Colin Farrell), is een asociale buurman, tenminste volgens Charley Brewster (Anton Yelchin). Wanneer Jerry’s komst in het stadje blijkt samen te vallen met allerlei vreemde gebeurtenissen en de verdwijning van één van Charleys beste vrienden weet hij het zeker, zijn nieuwe buurman een vampier is. Maar omdat niemand zijn argwaan deelt zal hij Jerry op eigen kracht moeten bestrijden.

Vampiers van weleer
Demonen en geesten die mensenvlees eten en bloed drinken komen voor in de mythologie van zowat iedere cultuur ter wereld en gaan duizenden jaren terug. Het woord “vampier” is alleen wel nieuwer. De vampiers uit boeken en films kunnen worden herleid naar de 17e en 18e eeuw toen de eerste sensationele berichten ons bereikten uit Oost-Europa over lijken die ’s nachts uit hun graven kropen om het bloed van de levenden te drinken. Verhalen over zogenaamde echte vampieraanvallen veroorzaakten massahysterie in grote delen van Europa. Het werd zelfs zo erg dat doodsbange dorpelingen en zelfs regeringsafgevaardigden graven heropende om zo een speer door de lijken te doorboren en buren werden van vampirisme beschuldigd.

Één neusgat en een gespleten tong
Hoewel deze van oorsprong Oost-Europese vampiers allemaal een voorliefde voor bloed hadden, was een vampier per streek toch anders. Van Beierse vampiers bijvoorbeeld, werd gezegd dat ze met één oog open sliepen, terwijl Poolse vampiers het liefst om middernacht naar bed gingen om dan weer om twaalf uur ’s middags op te staan. Bulgaarse vampiers daarentegen, hadden slechts één neusgat en een gespleten tong in plaats van lange, scherpe hoektanden. En het meest bizarre van allemaal: Albanese vampiers schenen graag hoge hakken te dragen.

Krassend vampierfeit nr. 1
Experts zijn op de proppen gekomen met een veel eenvoudigere, maar nog altijd afschuwelijke verklaring voor veel historische gevallen die verdacht werden vampirisme. Wanneer er vreemde geluiden uit een doodkist opstegen en na opgraving bleek dat er krassen aan de binnenkant van het deksel zaten, dan was het misschien toch geen vampier die zich eruit probeerde te klauwen, maar een of ander arme stakker die per ongeluk levend begraven was.

Met een wilde roos in de aanval
Roemenen geloofden van oudsher dat zaterdag de enige dag van de week was waarop een vampier de levenden niets aan zou kunnen doen. Op alle andere dagen moesten de Roemenen dezelfde voorzorgsmaatregelen treffen als ieder ander en de vampiers afweren met behulp van traditionele methodes zoals het besprenkelen met wijwater, of het rondzwaaien met een kruisbeeld. Volgens sommige experts konden ook slingers knoflook die hier en daar in huis opgehangen waren vampiers op afstand houden, evenals maan- en mosterdzaad, of een tak van een wilde roos of een hagendoorn. Het werd algemeen verondersteld dat vampiers een huis niet binnen konden zonder eerst door de bewoners gevraagd te zijn, maar de bloedzuigers hadden allerlei trucjes en vermommingen om de drempel over te geraken, en wanneer ze eenmaal een uitnodiging op zak hadden, konden ze gaan en staan waar ze maar wilden.

Dracula en Vlad de Spietser
Terwijl het geloof in echte vampiers langzaam wegebde, kregen de ‘ondoden’ een tweede kans toen ze een populair onderwerp werden voor schrijvers en schilders in de 19e eeuw en later een vast onderdeel van horrorfilms. Bram Stokers romanklassieker “Dracula,” voor het eerst gepubliceerd in 1897, was een razend succes en is sindsdien altijd verkrijgbaar geweest. Het is interessant om te weten dat de fictieve Graaf Dracula misschien wel gebaseerd is op de echt-bestaande Vlad de Spietser, een Roemeense prins met de akelige gewoonte om de hoeden van mensen aan hun hoofden te nagelen en het bloed van zijn vijanden te drinken. Vlad werd in 1476 vermoord, maar het schijnt dat zijn grafmonument enkele jaren later leeg is aangetroffen.

Bizar vampierfeit nr. 2
Volgens tenminste één historicus is Prins Charles een directe afstammeling van Vlad de Spietser.

Vampiernonnen en vampierpompoenen
In de meeste Hollywoodversies word je een vampier door een beet in je nek van een vampier. In de Europese folklore daarentegen waren er allerlei manieren waarop vampieren zich konden verdubbelen van aantal. Je kon bijvoorbeeld een vampier worden door het vlees te eten van een schaap dat door een wolf was gedood. Nonnen die over een onbegraven lijk stapten konden ook vampiers worden terwijl een onbegraven lijk waarop een kat gesprongen was hetzelfde risico liep. In sommige delen van Europa bestond zelfs het geloof dat pompoenen en watermeloenen in vampiers konden veranderen wanneer ze te lang in de zon hadden gelegen.

Bloedstollend vampierfeit nr. 3
Volgens hedendaagse dokters en begrafenisondernemers kan er door het normale ontbindingsproces bloed in de mond van een lijk terechtkomen. Diegenen die in de 17e eeuw graven openden op zoek naar vampiers zullen dit als een bewijs gezien hebben dat een dood lichaam zonet nog bloed gedronken had.

Rillingen?
Een Amerikaanse professor heeft onlangs “bewezen” dat volgens de logica van de wiskunde vampiers helemaal niet kunnen bestaan. Hoezo dan? Hij beweert dat als de eerste vampier in 1600 opdook en eens per maand een vers slachtoffer verorberde en ieder slachtoffer op zijn beurt een vampier werd, de hele mensheid binnen drie jaar uit vampiers had bestaan. Strikt genomen betekent dat dus dat er óf geen vampiers bestaan óf dat we allemaal vampiers zijn…

Wil je alles over vampiers weten, ga dan naar FRIGHT NIGHT!

Vanaf 29 september in de bioscoop.