Bijna-dood Ervaringen: Bewijs voor Leven na de Dood, Zegt Radiotherapeut-Oncoloog

Wat gebeurt er als een persoon overlijdt?

Het is een vraag waarover men heeft gepeinsd sinds het begin van het menselijk ras, en wetenschappers, theologen, en iedereen daar tussenin hebben hun eigen overtuigingen en theorieën over het onderwerp aangedragen. Maar voor Jeffrey Long, arts, radiotherapeut-oncoloog in Houma, Louisiana, is het antwoord op die vraag steeds duidelijker geworden.

Op basis van zijn eigen onderzoek en dat van vele andere onderzoekers, is hij ervan overtuigd geraakt dat het fenomeen dat bekend is als een bijna-dood ervaring (BDE) de realiteit van een leven na de dood weergeeft.

Al meer dan 10 jaar heeft Dr. Long duizenden gevallen van BDE’s bestudeerd en de BDE Onderzoeksstichting [Near Death Experience Research Foundation (NDERF)] opgericht, die de grootste onderzoeksdatabase naar BDE in de wereld is geworden. Dr. Long’s nieuwe boek, Bewijs van Leven na de Dood [Evidence of the Afterlife], dat gebaseerd is op meer dan 1.300 gevallen van BDE’s die gedeeld werden met het NDERF, werd een New York Times bestseller bijna meteen nadat het uigegeven was.

“Mensen uit alle lagen van de bevolking hebben bijna-dood ervaringen gehad, waaronder ook sommige artsen,” zei Dr. Long tegen Medscape Oncology in een interview. “Het zet hun wereld op zijn kop, en het maakt het moeilijk omdat zij geneigd zijn niet publiekelijk bekend te maken dat zij deze ervaring hadden.”

Alhoewel er enige variatie bestaat, kunnen BDE’s losjes gedefinieerd worden als mystieke of transcendente ervaringen die worden gemeld door individuen die of stervende zijn of klinisch dood. Algemene ervaringen die gemeld worden aan Dr. Long en andere onderzoekers zijn vreedzame gevoelens, de gewaarwording dat men uit zijn lichaam treedt, het besef van beweging door een donkere tunnel naar een helder licht, een overzicht van je leven zien, en het contact met andere “spirituele” wezens. Sommige mensen hebben duidelijk hun eigen reanimatie beschreven met opmerkelijke accuraatheid, tot aan de gesprekken toe die plaatsvonden buiten de kamer en die buiten normale gehoorafstand waren.

Dr. Long raakte in eerste instantie geïnteresseerd in BDE’s in 1984, toen hij een artikel over het onderwerp las dat werd gepubliceerd in een medisch journaal. Verschillende jaren later, vertelde de echtgenote van een college vriend haar eigen ervaring hiermee, nadat zij bijna overleed na een allergische reactie toen ze onder narcose was. 10 jaar later startte hij de NDERF om het beter te kunnen bestuderen.

Over het algemeen is het onderwerp zeer controversieel, zeker de conclusie dat BDE’s het bewijs laten zien voor leven na de dood. Echter, Dr. Long wees erop dat feedback van zijn medische collega’s voor het grootste gedeelte positief was. “Iedereen respecteert het succes van het boek en velen van hen hebben er over nagedacht en zijn bij zichzelf te rade gegaan,” zei hij. “Al mijn collega’s die het boek gelezen hebben waren onder de indruk, omdat het wetenschappelijk bedoeld was.

Hij erkent dat niet iedereen het eens is met zijn conclusies, maar alhoewel “zij het er niet mee eens zijn, vinden zij dat dit een significant standpunt is,” legt hij uit. “Als zij het er niet mee eens zijn, zou dat kunnen liggen aan factoren als hun persoonlijke religieuze kijk op de zaak of het wetenschappelijke bewijs. Ik kan hen dat niet kwalijk nemen, omdat als iemand mij hier 20 jaar geleden mee had benaderd, ik hetzelfde had gevonden.”

Dr. Long gelooft dat BDE’s krachtig wetenschappelijk bewijs bieden dat “het bestaan van een leven na de dood redelijk te accepteren lijkt.” Specifiek benoemd hij “9 punten van bewijs” die hij uit zijn onderzoek heeft gehaald.

“Ik vind 1 van hen zeer sterk bewijs dat er een leven na de dood bestaat,” legt Dr. Long uit. “Maar als je ze allemaal samenvat, denk ik dat de combinatie – naar mijn mening – overtuigend wordt.”

De 9 Punten van Bewijs Van Evidence of the Afterlife

1. Zeer helder bewustzijn. Het niveau van bewustzijn en alertheid gedurende BDE’s is meestal groter dan dat wat wordt ervaren in het dagelijks leven, zelfs terwijl BDE’s meestal plaatsvinden wanneer een persoon bewusteloos is of klinisch dood. Ter aanvulling, volgen de elementen in BDE’s over het algemeen dezelfde vaste en logische orde in alle leeftijdsgroepen en culturen.
2. Realistische ervaringen van het uit het lichaam getreden zijn. Ervaringen van uit het lichaam treden vormen de meest voorkomende elementen van BDE’s, en wat werd gezien en gehoord is bijna altijd realistisch. Zelfs als de observaties van deze ervaring gebeurtenissen bevatten die ver van het fysieke lichaam plaatsvinden, en ver van enige mogelijke gevoelsgewaarwording van de patiënt, worden zij bijna altijd bevestigd compleet accuraat te zijn.
3. Verhoogde zintuigen. Verhoogde zintuigen worden gemeld door de meeste mensen die een BDE hebben ervaren, en normale of super-visie vond plaats in diegenen met een significant mindere visie, en zelfs echte blindheid. Verschillende mensen die totaal blind waren sinds de geboorte hebben verhoogde visie tijdens BDE’s gemeld.
4. Bewustzijn tijdens narcose. Veel BDE’s vinden plaats terwijl een persoon onder algehele narcose is, op een tijdstip dat enige bewuste ervaring onmogelijk zou moeten zijn. Alhoewel er speculatie is dat deze BDE’s het resultaat zijn van te weinig narcosemiddel, resulteren sommige uit een overdosis narcosemiddel.
5. Perfecte terugkijk. Teruggeziene levens in BDE’s bevatten echte gebeurtenissen die in de levens die deze mensen hebben ervaren hebben plaatsgevonden, zelfs als de gebeurtenissen waren vergeten of gebeurden voordat de persoon oud genoeg was om het zich te herinneren.
6. Familie reünies. Tijdens een BDE, zijn de mensen die men tegenkomt bijna altijd overleden, en het zijn meestal familieleden van de persoon die de BDE heeft; soms zijn het zelfs familieleden die overleden waren voordat de patiënt geboren was.
7. Ervaringen van kinderen. De BDE’s van kinderen, inclusief kinderen die te jong waren om concepten te ontwikkelen over de dood, of BDE’s, zijn in essentie identiek aan die van oudere kinderen en volwassenen.
8. Wereldwijde samenhang. BDE’s lijken opvallend samenhangend over de wereld, en binnen vele verschillende religies en culturen. BDE’s in niet-westerse landen zijn ongelofelijk gelijk aan die ervaringen die plaatsvinden in Westerse landen.
9. Na-effecten. Het is gebruikelijk voor mensen om grote levensveranderingen te ervaren na het hebben van een BDE. Deze na-effecten zijn vaak krachtig, voortdurend en de levenskwaliteit verhogend, en de veranderingen volgen over het algemeen een vast patroon.

Onderzoek en Verschillende Standpunten
De term “bijna-dood ervaring ” werd bedacht door Ralph Moody, Arts, Wetenschapsarts, in 1975 in zijn klassieke boek Leven na Leven [Life After Life]. Onderzoekers hebben BDE’s al decennia lang bestudeerd, en alhoewel het meeste onderzoek aantoont dat BDE’s echt zijn en onverklaarbaar, wordt het idee van bewustzijn na de dood nog niet breed geaccepteerd.

“Er zijn meer dan 20 verschillende verklaringen voor BDE’s, en zij omvatten alle aannemelijke fysiologische, biologische, culturele en psychologische verklaringen die je maar kunt bedenken,” zei Dr. Long. “Maar de waarheid is dat niet één van hen ook maar enigszins juist lijkt, zelfs niet voor sceptici, en dat is waarom er zo veel zijn. Niet een ervan is geaccepteerd als waarschijnlijk, zelfs niet door sceptici.”

Eén voorgestelde theorie voor de oorsprong van BDE’s is fysiologische veranderingen in het brein, zoals hallucinaties die veroorzaakt worden door zuurstofgebrek. Andere theorieën zijn psychologisch, zoals een reactie op de naderende dood, of zijn verbonden aan een veranderende staat van bewustzijn en cognitief functioneren.

Kevin Nelson, Arts, Neurologisch professor van de Universiteit van Kentucky in Lexington, heeft de hypothese opgeworpen dat ‘rapid eye movement’ (REM) opwekking bijdraagt aan BDE’s. “De REM-staat van bewustzijn is, in zijn natuurlijke staat en definitie, activering van het visuele systeem,” zei hij tegen Medscape Oncology. “Het allereerste fysiologische teken REM is dat ‘pontogeniculoocciptal’ golven alle niveaus van het visuele systeem opwinden.”

“Omdat slaap-gerelateerde hallucinaties meestal visueel zijn, kan het REM-systeem niet verantwoordelijk zijn voor het “hemelse” licht dat zo vaak wordt gemeld in de BDE,” legde hij uit.

Dr. Nelson en collega’s onderzochten de levenslange algemeenheid van REM opwekking bij 55 mensen die een BDE hadden ervaren, en vergeleken hen met leeftijds- en sekse-verbonden controleobjecten. Zij ontdekten dat slaapverlamming en slaap-gerelateerde visuele en gehoor hallucinaties substantieel meer algemeen zijn onder mensen met een BDE. Alhoewel het voorlopige resultaten zijn, suggereren zij dat REM opwekking subjectieve aspecten van de BDE en de vaak geassocieerde flauwte zou kunnen bevorderen. (Neurology. 2006;66;1003-1009).

“Het gevoel van aanwezigheid in een tunnel en beweging naar het licht kan verklaard worden door het wegvallen van druk in het oog, dat eerst blindheid veroorzaakt in de periferie en onze centrale visie behoudt,” zei Dr. Nelson; “daarom, de tunnel.”

Dr. Nelson legde uit dat de gelijkenissen tussen vele BDE gevallen bestaan omdat alle mensen gelijkwaardige breinbiologie hebben. Over het gevoel van je lichaam verlaten, geeft hij aan dat ervaringen van “uit het lichaam treden” illusies zijn die voorkomen wanneer ons brein niet al onze sensaties kan integreren. Zij kunnen worden veroorzaakt door een stroompje elektriciteit in het temporale-pariëtale gebied.”

Volgens Dr. Nelson, verklaart breinfysiologie alle ervaringen van BDE’s. “Dat wil niet zeggen dat er geen realiteit is achter het brein,” zei hij. “Het is gewoon dat het brein wetenschappelijk is en alles daar voorbij is geloof.”

Geen Medisch Verklaarbare Uitleg
In 2001, publiceerde de Lancet de resultaten van een 13-jaar durende studie naar BDE’s die was uitgevoerd in 10 verschillende centra in Nederland (Lancet.2001;358:2039-2045). De studie, een van de weinige die vooruitkijkend werd uitgevoerd, traceerde 344 hartpatiënten die succesvol werden gereanimeerd na een hartstilstand.

De onderzoekers, geleid door de Nederlandse cardioloog Pim van Lommel, Arts, die was aangesloten bij het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem ten tijde van de studie, ontdekten dat 62 patiënten (18%) BDE’s gemeld hadden. Van die groep hadden 41 mensen (12%) dat waaraan gerefereerd wordt als kern (of diepe) BDE’s.

Toen zij na 2 en 8 jaar het onderzoek opvolgden, herinnerden alle overlevende patiënten hun BDE ervaring bijna precies zo als zij die oorspronkelijk beschreven hadden. De onderzoekers vonden weinig verschil tussen patiënten die de BDE hadden ervaren en zij die deze niet hadden ervaren. Zij merkten ook op dat hun ontdekkingen geen psychologische, neurofysiologische of fysiologische factoren liet zien die deze ervaringen na een hartstilstand hadden kunnen veroorzaken.

Zelfs alhoewel de onderzoekers geen medische verklaringsuitleg voor de BDE’s konden geven, erkenden zij dat neurofysiologische processen enige rol moeten spelen. Maar als BDE’s puur fysiologisch zijn – bijvoorbeeld veroorzaakt door zuurstoftekort in de hersenen – dan zouden de meeste patiënten die klinisch dood waren een BDE moeten melden, schreven zij.

Dr. Van Lommel en collega’s merkten op dat er gelijkenissen tussen BDE’s en verschillende andere fenomenen bestaan, zoals elektrische stimulatie van de temporaalkwab in de hersenen, maar dat die ervaringen meestal bestaan uit gefragmenteerde en toevallige herinneringen. In tegenstelling is de herinnering na een BDE duidelijk en in volgorde.

“Hoe zou een duidelijk bewustzijn buiten iemands lichaam kunnen worden ervaren op het moment dat het brein niet langer functioneert gedurende een periode van klinische dood met een vlak EEG?” vragen de auteurs zich af, daaraan toevoegend dat “BDE tegen de grens zit van de medische ideeën over de breedte van menselijk bewustzijn en de geest-brein relatie.”

De laatste paar jaar heeft Dr. Van Lommel lezingen gegeven over de hele wereld over BDE’s en de relatie tussen bewustzijn en het brein. “Het is een uitdaging om aan artsen en medisch studenten te verklaren, in de vele lezingen die ik geef, waarom ik tot de conclusie kwam dat bewustzijn kan worden ervaren tijdens een periode van een niet functionerend brein,” vertelde Dr. Van Lommel tegen Medscape Oncology.

“De hypothese dat bewustzijn een product is van het functioneren van het brein is nooit als zodanig bewezen,” zei hij. “De meeste artsen zijn zich niet bewust van de medische literatuur over wat er gebeurt in het brein tijdens een hartstilstand, en wat er echt precies bekend is over hoe het brein functioneert.”

Hij legde uit dat, in Nederland, meer en meer artsen lijken “open te staan voor de mogelijkheid van een faciliterende functie van ons brein om bewustzijn te ervaren, en dat ons bewustzijn geen locatie heeft – niet vastgeketend is in plaats of tijd.”

“Maar, natuurlijk, hebben vele neurowetenschappers grote moeite met het veranderen van hun basisconcepten,” voegde Dr. Van Lommel toe.

Op persoonlijke titel gaf Dr. Van Lommel toe dat er geen hard wetenschappelijk bewijs is van een leven na de dood, en dat dat er nooit zal zijn. “Maar voor mij, is het zeer waarschijnlijk omdat het wetenschappelijk bewezen is dat patiënten, paradoxaal genoeg, een verhoogd bewustzijn ervaren tijdens een hartstilstand en tijdens een periode van een tijdelijk niet functionerend brein.”

Erkennen van BDE’s
Artsen moeten zich bewust zijn van BDE’s betoogt Dr. Long, speciaal oncologen en anderen die zorgen voor patiënten met levensbedreigende ziekten. “Ik zou willen aanbevelen dat als patiënten het ter sprake brengen, artsen klaar zijn om erover te praten,” zei hij. “Maar patiënten aarzelen vaak, dus het beste is om te wachten tot zij klaar zijn om [hun ervaringen] te delen.”

Patiënten zouden hints kunnen geven over hun ervaring; onder die omstandigheden moeten doctoren klaar zijn om vragen te stellen en de juiste reactie te weten. “Deze ervaringen zijn medisch onverklaarbaar, en zij kunnen sterk levensveranderend zijn,” zei Dr. Long. “Als artsen de ervaring niet hebben of zich niet op hun gemak voelen hierover te praten, moeten zij patiënten doorverwijzen naar bronnen en organisaties die hen wel kunnen helpen.”

Dr. Long denkt dat het vergroten van zijn begrip van BDE’s hem heeft geholpen een betere arts te worden voor zijn kankerpatiënten. Individuen die BDE’s ervaren worden vriendelijker, liefdevoller, en accepteren anderen makkelijker, en hij is begonnen deze zelfde effecten in zijn eigen leven in te voeren. Hij legde uit dat hij nu “het leven met meer moed en vertrouwen tegemoet treedt.”

Dr. Long benadrukt dat zijn jaren van onderzoek hem op een punt hebben gebracht waarop zijn eigen persoonlijke conclusie is dat er leven na de dood is, maar niet iedereen zal daarvan overtuigd zijn. In plaats daarvan, spoort hij mensen aan om het bewijs in overweging te nemen en “tot hun eigen conclusie te komen.”

Bron: Medscape.com

Hoewel je het wel gaat denken als je de kranten leest en de economische actualiteiten volgt, gaat economie niet primair om geld. Economie gaat over het vermogen en de middelen om iets te produceren en de behoefte van anderen om dit af te nemen. Iedereen is in staat om op zijn of haar manier iets unieks te creëren. Dit vermogen om te creëren, om iets toe te voegen aan de wereld, is een hoger menselijk voorrecht. De Maya’s duiden dit als het hoogste niveau van bewustzijn: het bewustzijn dat je als mens scheppende/creatieve vermogens hebt meegekregen.

Economie is het systeem waarin creativiteit wordt gedeeld met anderen. Een handig middel om creaties met elkaar te ruilen is geld. Geld maakt het mogelijk de waarde van creaties onafhankelijk uit te drukken en creaties van verschillende waarde toch met elkaar te kunnen ruilen. Geld is niets meer dan het smeermiddel van de ruilmotor. Geld speelt in de economie net zo’n grote rol als motorolie bij het autorijden.

Hoe de rol van het geld in de geschiedenis veranderde
In de geschiedenis van de mensheid heeft geld een andere rol gekregen dan waarvoor deze diende. Geld is zelf een product geworden. In plaats van het creëren van geld louter ter bevordering van de ruilhandel, werd geld misbruikt om afhankelijkheden en schulden te creëren. De primaire economie van vraag en aanbod van echte producten werd ondergeschikt gemaakt aan het middel om het te ondersteunen.

Elke grotere rol en macht die aan geld wordt gegeven anders dan het faciliteren van de economie, keert zich uiteindelijk tegen deze economie.

De banken die het geld maakten, gingen dit geld als hun eigendom beschouwen en eisten dat zij dit geld terug zouden krijgen. Bovendien gingen zij rente vragen over het geld dat men had ‘uitgeleend’. Om dit geld en de rente te ontvangen, werden belastingen in het leven geroepen.

Hier is het probleem ontstaan met het geld in de economie. In een gezonde economie is het maken van geld strikt beperkt tot het doel: het mogelijk maken van ruilhandel. Diegene die belast is met het maken van geld, heeft een belangrijke rol. Er moet in principe precies zoveel geld gemaakt zijn als er nodig is om alle handel te faciliteren. Niet meer en niet minder. Het besturen van de geldhoeveelheid is een publieke en maatschappelijke taak die met grote zorgvuldigheid dient te worden uitgevoerd.
In de geschiedenis van de mensheid hebben particulieren deze taak echter naar zich toegetrokken, niet om de gemeenschappelijke economie te dienen maar om er zelf rijk van te worden.

Door het geld terug te vragen van de samenleving terwijl het juist voor en in opdracht van de samenleving was gemaakt, alsook het vragen van rente, werd de behoefte aan geld steeds groter. Er was immers niet alleen geld nodig om de ruilhandel te faciliteren maar ook geld om de rente en de aflossing te betalen. De bankiers maakten elk jaar net niet voldoende geld om zowel de handel te faciliteren als de aflossing en de rente te kunnen betalen. Hierdoor moest er elk jaar geld bij en werd de schuld aan de bankiers steeds groter. Dit wordt de staatsschuld genoemd. De publieke taak van de bankiers om ruilhandel te faciliteren veranderde in een meedogenloos systeem van toenemende schuld en afhankelijkheden.

De mensen moesten steeds harder werken om naast hun eigen inkomen ook het geld te verdienen om de banken door middel van belastingen te betalen. Dit leidde uiteindelijk tot de situatie dat de zogenaamde schuld aan de bankiers veel groter was geworden dan het vermogen van de mensen om te creëren en te verhandelen. Het had dus geen zin meer voor de mensen om nog te creëren want het was toch nooit genoeg om van te leven en ook nog uit de schulden te komen. De banken konden wel meer geld maken maar daarmee zou de schuld alleen maar nog groter worden. Het mechanisme had haar grens en rek bereikt. Dit is thans in de wereld het geval.

Opnieuw beginnen
In de Bijbel wordt gesproken over jubeljaren. In een samenleving verwerft de ene persoon meer dan de ander. Soms rechtmatig omdat deze hard werkt en ambitieus is, soms onrechtmatig door stelselmatig anderen afhankelijk te maken. Zo kon het gebeuren dat een slimme familie van boeren steeds meer grond ging bezitten. De mogelijkheden van andere boeren om zelfstandig hun bedrijf te runnen, werden daardoor steeds geringer. In een jubeljaar werd de grond weer evenredig verdeeld en kon het proces opnieuw beginnen. Uiteraard waren de bezitters (veelal een minderheid) niet blij met deze maatregel maar de meerderheid wel. Dat wordt democratie genoemd.

De wijze waarop de bankiers de samenleving in een uitzichtloze situatie van schuld en afhankelijkheid hebben gebracht, is niet rechtmatig. En al zou deze rechtmatig verworven zijn, deze is niet houdbaar.

De huidige rol van het geld en de gecreëerde schuld aan de banken, is niet houdbaar voor de samenleving.

Het geldsysteem van vandaag is ongeschikt geworden om de ruilhandel van creaties te faciliteren. Er zijn voldoende mensen die creatief zijn en er is voldoende vraag. Er zijn ideeën, er is energie, er zijn wegen en transportmiddelen. Alles is aanwezig voor een gezonde economie ware het niet dat het geldsysteem dat deze gezonde economie moet ondersteunen, is misbruikt en onbruikbaar is geworden. Ook de verdeling van de spreekwoordelijke grond is onhoudbaar geworden.

Het is tijd voor een jubeljaar.

De uitdaging
Je kunt mensen wel hun geld afnemen maar niet hun creativiteit. De basis van de economie is creativiteit en niet geld. Mensen zijn vergeten wat de kracht van hun creativiteit is. Ze zijn gaan geloven in de macht van het geld en verloren het zicht op de bron van alles: hun Goddelijke vermogen om te creëren.

Om uit deze situatie te komen, mogen mensen zich weer gaan herinneren wie en wat zij werkelijk zijn: scheppende wezens. Er is geen bank of overheid die dat de mens kan ontnemen, ook al lijkt dat vaak zo. Ieder mens mag zich weer herinneren dat het een onvervreemdbaar vermogen heeft om iets te creëren waar nog niets is. Zo groeit het universum, zo groeien samenlevingen, steden en ondernemingen. De samenleving wordt gevormd door een optelsom van alle percepties en ideeën daarover. We hebben geleerd dat geld belangrijker is dan wijzelf. Deze perceptie kunnen we verruilen voor een andere. Een die meer recht doet aan wie we zijn. Door onze perceptie van onszelf, wie we zijn en wat we kunnen, te veranderen, veranderen we de maatschappij.

Je kunt mensen niet hun kracht ontnemen maar wel hun zicht daarop. Mensen zijn nooit hun vermogen om te creëren verloren. Hooguit hun herinnering daaraan.

Ook lijkt het vaak niet zo, we leven in een jubeltijd. We dienen het jubeljaar echter wel zelf af te kondigen met onze intentie. Het is tijd voor een nieuwe economie gebaseerd op rechtvaardigheid en bewuste creativiteit.

Door: Bert-Jan Wiegeraad
Bron: Spiritueelondernemersnetwerk.ning.com

Sneak Preview: Global Kids Show, Season Two in Thailand from Filmzrus on Vimeo.

Global Kids Show

1. Some people are not spiritually in vibration with the rest of the planet.
2. Some people live in fear. We have two basic emotions: love and fear.
3. Some people place a high value on money.
4. Some people place a high value of materialistic items.
5. Some people are greedy.
6. Some people are control freaks.
7. Some people think the world revolves around them.
8. Some people are not consciously practicing unconditional love to one another.
9. Some people constantly think negative thoughts.
10. Some people are trapped inside the box.