Natuurlijk blijft een kalfje het liefst bij zijn moeder in de wei. Om elke dag melk te drinken en op te groeien in gezonde, frisse lucht. Maar voor veel kalfjes is de werkelijkheid anders. Ze worden al snel weggehaald bij hun moeder. Ze staan in een kaal hok, op een gladde vloer met spleten. Stro, om comfortabel op te liggen is er niet. Na zes maanden worden ze geslacht. Veel kalfjes in Nederland komen van ver, bijvoorbeeld uit Polen of Ierland. Ze zijn heel jong en kwetsbaar. De kans dat ze onderweg ziek worden is groot. Toch worden ze in volle veewagens naar een ver land gestuurd….

Schuldigen
Wie zijn schuldig aan dit soort wanpraktijken? Wij zijn allen schuldig, we willen zo goedkoop mogelijk kalfsvlees. Schijnbaar zijn kwaliteit van het vlees en dierenwelzijn van ondergeschikt belang. Als we nu massaal overstappen op biologisch vlees, kunnen we in ieder geval in Nederland een einde maken aan deze wanpraktijken.

Meer informatie: Compassion in World Farming

Dit artikel werd aangemaakt op zaterdag 27 juni 2009 om 14:32 en werd geplaatst in Dierenleed. U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt naar het einde gaan en een reactie plaatsen. Pingen is op dit moment niet toegestaan.