Het is onderzoekers gelukt om psoriasis patiënten (psoriasis is een chronische huidziekte) met succes te behandelen, terwijl ze maar een kwart tot de helft van de normale gebruikelijke dosis steroïde medicatie kregen. De patiënten kregen een placebo medicijn dat slechts gedeeltelijk de normale medicatie bevatte. Hiermee willen de onderzoekers aantonen dat het placebo effect in de geneeskunde te gebruiken is.

Door een behandelmethode te ontwerpen die bestaat uit deels de echte medicatie en deels een placebo hopen de onderzoekers de voordelen van drugs te optimaliseren, bijwerkingen te verminderen, het aantal mensen dat hun medicijn neemt te vergroten, en het gevaar van drugsverslaving of vergiftiging te verkleinen. Bovendien zou het gebruik van slechts een deel van de normale medicatiedosis met hetzelfde effect een vermindering in kosten voor de gezondheidszorg kunnen opleveren.

Dit onderzoek is een product van tientallen jaren studie in het opkomende wetenschapsgebied “psychoneuroimmunologie”. Dit gebied gaat er van uit dat het menselijke immuunsysteem nauw verbonden is met de menselijke geest. Gedachten en stemmingen zijn het gevolg van neurochemicaliën die ervoor zorgen dat hormonen worden vrijgelaten in het lichaam die op hun beurt communiceren met ziektebestrijdingscellen.

Ondanks dat placebo’s (neppillen) die op zichzelf geen effect hebben als behandelwijze toch ook vandaag de dag regelmatig worden voorgeschreven door artsen, hebben ze een negatieve reputatie in de geneeskunde. Het is alsof een pil waar geen medicatie in zit niet echt is, deels magie, deels misleiding.

Het onderzoek, echter, onderkent het effect van een placebo. Het effect is te vergelijken met de Pavlov reactie, oftewel de geconditioneerde reactie. De negentiende eeuwse fysioloog Pavlov was de eerste die het fenomeen conditionering bestudeerde. Hij liet telkens een bel horen wanneer hij eten ging geven aan honden. Na verloop van tijd begonnen de honden al speeksel aan te maken wanneer hij alleen de bel liet horen en terwijl het eten nog niet werd uitgedeeld. De bel is een geconditioneerde stimulus, het voedsel is een ongeconditioneerde stimulus. Dat de honden speeksel gingen aanmaken als ze alleen al de bel hoorden is een geconditioneerde reactie.

In het onderzoek wilden de wetenschappers bestuderen of een therapeutisch effect van drugs opgewekt kon worden door bepaalde associaties met de drugs, zoals vorm, kleur, geur en verpakking van de medicijnen, en ook het feit dat de drugs werd uitgedeeld door een autoritair persoon in een laboratoriumjas. Deze herhaaldelijke associaties veroorzaakten geconditioneerde reacties die, volgens de onderzoekers, een therapeutisch effect hadden dat niet alleen werd veroorzaakt door de aanwezige actieve drugs, maar ook door de stimuli geassocieerd met de effecten van die drugs.

De wetenschappers kozen voor hun onderzoek patiënten met de ziekte psoriasis. Tijdens de studie werden patiënten doseringen van medicatie gegeven die normaal gesproken te weinig zouden zijn. De rest van de dosering werd aangevuld met een placebo. Uit de resultaten blijkt dat het placebo effect wel degelijk helpt.

Er moet wel vermeld worden dat deze behandelmethode niet werkt bij mensen die bewusteloos zijn. Ook als het gaat om stoffen die het lichaam niet in staat is zelf aan te maken werkt de behandelmethode niet. De behandelmethode gaat er namelijk van uit dat het lichaam onder invloed van het placebo door de opgewekte neurochemicaliën lichaamseigen antistoffen gaat aanmaken.

Ofschoon de resultaten nieuw zijn en nader onderzocht moeten worden, geloven de wetenschappers dat de medische wereld de reactie van de menselijke geest moet erkennen als een belangrijk deel van veel van de medicatie effecten en dat ze hier gebruik van moeten maken. De farmaceutische industrie kan ervoor kiezen het psychologische effect van medicijninname te negeren. Aan de andere kant kunnen ze er ook voor kiezen te proberen het effect uit te buiten. Deze behandelmethode is veiliger voor het lichaam en de productiekosten zullen lager zijn.

Bron: Science Daily en tiouw.com

Bijna niemand heeft vertrouwen in de politiek, maar als het om onze gezondheid gaat lopen we als makke schapen achter de politici aan.
Dit kun je vergelijken met een kudde prooidieren, sommige dieren gaan wel eens weg van de kudde maar dreigt er gevaar, dan sluiten ze zich snel weer aan.
Bij de griepvaccinatie zie je dit gedrag nu ook, de media speelt een grote rol om de mensen bang te maken, immers bange mensen gaan achter hun leiders staan.

Neo Xirtam

Ondanks toezeggingen dat het Mexicaanse-griepvaccin veilig is, is het niet getest op de doelgroep die nu wordt geprikt. De testfase is ingegaan op het moment dat het middel voor het eerst beschikbaar was en werd toegediend. Het is eerder wel getest, maar op een kleine groep gezonde mensen. Dit is gedaan gedurende een zeer korte periode. Lange-termijneffecten zijn voor alle betrokkenen ongewis.

Door Daan de Wit

Minister Klink zegt dat het H1N1-vaccin veilig is. De Telegraaf schrijft: ‘Hij baseert zich daarbij op het oordeel van alle instanties die naar de samenstelling van het vaccin kijken en over de registratie gaan. ‘Iets dat niet geregistreerd wordt, wat dus niet veilig is, komt niet op de markt’, zei Klink’. Maar Klink weet ook dat op deze regel een uitzondering is gemaakt voor de vaccins tegen de Mexciaanse griep.

H1N1-vaccin vooraf nauwelijks getest
Het Europees bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) is de instantie die in Europa toeziet op de veiligheid van de vaccins. Wie een vaccin op de markt brengt moet dit gedurende 18 tot 24 maanden laten testen en kan het pas na goedkeuring van het EMEA op de markt brengen. Maar in het geval van een pandemie gelden er andere regels wat de meeste mensen niet weten. Omdat een nieuw vaccin tegen een nieuw pandemisch virus snel beschikbaar moet komen, is een oplossing bedacht in de vorm van een noodprocedure. In de voorbereiding van een vaccin tegen een pandemisch virus moet de fabrikant een basisvaccin ter beoordeling voorleggen aan het Europees bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling.

Dit vaccin, een zogenoemde ‘mock up’, mag na goedkeuring op het laatste moment door de fabrikant worden aangepast voor het nieuwe virus. Dit betekent in het geval van de Mexicaanse griep dat in het recept van het vogelgriep-vaccin, de H5N1 wordt vervangen door een geïnactiveerd H1N1-virus. Na die handeling mag het nieuwe produkt worden gefabriceerd: het Mexicaanse-griepvaccin. Voorafgaand aan de verspreiding ervan wordt het korte tijd getest op kleine groepen gezonde mensen en op dieren. Om die reden schrijft het EMEA dan ook: ‘There is currently no clinical experience with Focetria (H1N1) in adults, including the elderly, children or adolescents. [...] There are currently no data available on the use of Focetria in pregnancy’. Over het andere merk vaccin dat in Nederland wordt gebruikt, Pandemrix, schrijft het EMEA precies hetzelfde.

Lees verder op Deepjournal.com