Bewijs voor Leven na de Dood, zegt Radiotherapeut-Oncoloog

leven na de doodBijna-dood Ervaringen: Bewijs voor Leven na de Dood, Zegt Radiotherapeut-Oncoloog

Wat gebeurt er als een persoon overlijdt?

Het is een vraag waarover men heeft gepeinsd sinds het begin van het menselijk ras, en wetenschappers, theologen, en iedereen daar tussenin hebben hun eigen overtuigingen en theorieën over het onderwerp aangedragen. Maar voor Jeffrey Long, arts, radiotherapeut-oncoloog in Houma, Louisiana, is het antwoord op die vraag steeds duidelijker geworden.

Op basis van zijn eigen onderzoek en dat van vele andere onderzoekers, is hij ervan overtuigd geraakt dat het fenomeen dat bekend is als een bijna-dood ervaring (BDE) de realiteit van een leven na de dood weergeeft.

Al meer dan 10 jaar heeft Dr. Long duizenden gevallen van BDE’s bestudeerd en de BDE Onderzoeksstichting [Near Death Experience Research Foundation (NDERF)] opgericht, die de grootste onderzoeksdatabase naar BDE in de wereld is geworden. Dr. Long’s nieuwe boek, Bewijs van Leven na de Dood [Evidence of the Afterlife], dat gebaseerd is op meer dan 1.300 gevallen van BDE’s die gedeeld werden met het NDERF, werd een New York Times bestseller bijna meteen nadat het uigegeven was.

“Mensen uit alle lagen van de bevolking hebben bijna-dood ervaringen gehad, waaronder ook sommige artsen,” zei Dr. Long tegen Medscape Oncology in een interview. “Het zet hun wereld op zijn kop, en het maakt het moeilijk omdat zij geneigd zijn niet publiekelijk bekend te maken dat zij deze ervaring hadden.”

Alhoewel er enige variatie bestaat, kunnen BDE’s losjes gedefinieerd worden als mystieke of transcendente ervaringen die worden gemeld door individuen die of stervende zijn of klinisch dood. Algemene ervaringen die gemeld worden aan Dr. Long en andere onderzoekers zijn vreedzame gevoelens, de gewaarwording dat men uit zijn lichaam treedt, het besef van beweging door een donkere tunnel naar een helder licht, een overzicht van je leven zien, en het contact met andere “spirituele” wezens. Sommige mensen hebben duidelijk hun eigen reanimatie beschreven met opmerkelijke accuraatheid, tot aan de gesprekken toe die plaatsvonden buiten de kamer en die buiten normale gehoorafstand waren.

Dr. Long raakte in eerste instantie geďnteresseerd in BDE’s in 1984, toen hij een artikel over het onderwerp las dat werd gepubliceerd in een medisch journaal. Verschillende jaren later, vertelde de echtgenote van een college vriend haar eigen ervaring hiermee, nadat zij bijna overleed na een allergische reactie toen ze onder narcose was. 10 jaar later startte hij de NDERF om het beter te kunnen bestuderen.

Over het algemeen is het onderwerp zeer controversieel, zeker de conclusie dat BDE’s het bewijs laten zien voor leven na de dood. Echter, Dr. Long wees erop dat feedback van zijn medische collega’s voor het grootste gedeelte positief was. “Iedereen respecteert het succes van het boek en velen van hen hebben er over nagedacht en zijn bij zichzelf te rade gegaan,” zei hij. “Al mijn collega’s die het boek gelezen hebben waren onder de indruk, omdat het wetenschappelijk bedoeld was.

Hij erkent dat niet iedereen het eens is met zijn conclusies, maar alhoewel “zij het er niet mee eens zijn, vinden zij dat dit een significant standpunt is,” legt hij uit. “Als zij het er niet mee eens zijn, zou dat kunnen liggen aan factoren als hun persoonlijke religieuze kijk op de zaak of het wetenschappelijke bewijs. Ik kan hen dat niet kwalijk nemen, omdat als iemand mij hier 20 jaar geleden mee had benaderd, ik hetzelfde had gevonden.”

Dr. Long gelooft dat BDE’s krachtig wetenschappelijk bewijs bieden dat “het bestaan van een leven na de dood redelijk te accepteren lijkt.” Specifiek benoemd hij “9 punten van bewijs” die hij uit zijn onderzoek heeft gehaald.

“Ik vind 1 van hen zeer sterk bewijs dat er een leven na de dood bestaat,” legt Dr. Long uit. “Maar als je ze allemaal samenvat, denk ik dat de combinatie – naar mijn mening – overtuigend wordt.”

De 9 Punten van Bewijs Van Evidence of the Afterlife

  1. Zeer helder bewustzijn. Het niveau van bewustzijn en alertheid gedurende BDE’s is meestal groter dan dat wat wordt ervaren in het dagelijks leven, zelfs terwijl BDE’s meestal plaatsvinden wanneer een persoon bewusteloos is of klinisch dood. Ter aanvulling, volgen de elementen in BDE’s over het algemeen dezelfde vaste en logische orde in alle leeftijdsgroepen en culturen.
  2. Realistische ervaringen van het uit het lichaam getreden zijn. Ervaringen van uit het lichaam treden vormen de meest voorkomende elementen van BDE’s, en wat werd gezien en gehoord is bijna altijd realistisch. Zelfs als de observaties van deze ervaring gebeurtenissen bevatten die ver van het fysieke lichaam plaatsvinden, en ver van enige mogelijke gevoelsgewaarwording van de patiënt, worden zij bijna altijd bevestigd compleet accuraat te zijn.
  3. Verhoogde zintuigen. Verhoogde zintuigen worden gemeld door de meeste mensen die een BDE hebben ervaren, en normale of super-visie vond plaats in diegenen met een significant mindere visie, en zelfs echte blindheid. Verschillende mensen die totaal blind waren sinds de geboorte hebben verhoogde visie tijdens BDE’s gemeld.
  4. Bewustzijn tijdens narcose. Veel BDE’s vinden plaats terwijl een persoon onder algehele narcose is, op een tijdstip dat enige bewuste ervaring onmogelijk zou moeten zijn. Alhoewel er speculatie is dat deze BDE’s het resultaat zijn van te weinig narcosemiddel, resulteren sommige uit een overdosis narcosemiddel.
  5. Perfecte terugkijk. Teruggeziene levens in BDE’s bevatten echte gebeurtenissen die in de levens die deze mensen hebben ervaren hebben plaatsgevonden, zelfs als de gebeurtenissen waren vergeten of gebeurden voordat de persoon oud genoeg was om het zich te herinneren.
  6. Familie reünies. Tijdens een BDE, zijn de mensen die men tegenkomt bijna altijd overleden, en het zijn meestal familieleden van de persoon die de BDE heeft; soms zijn het zelfs familieleden die overleden waren voordat de patiënt geboren was.
  7. Ervaringen van kinderen. De BDE’s van kinderen, inclusief kinderen die te jong waren om concepten te ontwikkelen over de dood, of BDE’s, zijn in essentie identiek aan die van oudere kinderen en volwassenen.
  8. Wereldwijde samenhang. BDE’s lijken opvallend samenhangend over de wereld, en binnen vele verschillende religies en culturen. BDE’s in niet-westerse landen zijn ongelofelijk gelijk aan die ervaringen die plaatsvinden in Westerse landen.
  9. Na-effecten. Het is gebruikelijk voor mensen om grote levensveranderingen te ervaren na het hebben van een BDE. Deze na-effecten zijn vaak krachtig, voortdurend en de levenskwaliteit verhogend, en de veranderingen volgen over het algemeen een vast patroon.

Onderzoek en Verschillende Standpunten
De term “bijna-dood ervaring ” werd bedacht door Ralph Moody, Arts, Wetenschapsarts, in 1975 in zijn klassieke boek Leven na Leven [Life After Life]. Onderzoekers hebben BDE’s al decennia lang bestudeerd, en alhoewel het meeste onderzoek aantoont dat BDE’s echt zijn en onverklaarbaar, wordt het idee van bewustzijn na de dood nog niet breed geaccepteerd.

“Er zijn meer dan 20 verschillende verklaringen voor BDE’s, en zij omvatten alle aannemelijke fysiologische, biologische, culturele en psychologische verklaringen die je maar kunt bedenken,” zei Dr. Long. “Maar de waarheid is dat niet één van hen ook maar enigszins juist lijkt, zelfs niet voor sceptici, en dat is waarom er zo veel zijn. Niet een ervan is geaccepteerd als waarschijnlijk, zelfs niet door sceptici.”

Eén voorgestelde theorie voor de oorsprong van BDE’s is fysiologische veranderingen in het brein, zoals hallucinaties die veroorzaakt worden door zuurstofgebrek. Andere theorieën zijn psychologisch, zoals een reactie op de naderende dood, of zijn verbonden aan een veranderende staat van bewustzijn en cognitief functioneren.

Kevin Nelson, Arts, Neurologisch professor van de Universiteit van Kentucky in Lexington, heeft de hypothese opgeworpen dat ‘rapid eye movement’ (REM) opwekking bijdraagt aan BDE’s. “De REM-staat van bewustzijn is, in zijn natuurlijke staat en definitie, activering van het visuele systeem,” zei hij tegen Medscape Oncology. “Het allereerste fysiologische teken REM is dat ‘pontogeniculoocciptal’ golven alle niveaus van het visuele systeem opwinden.”

“Omdat slaap-gerelateerde hallucinaties meestal visueel zijn, kan het REM-systeem niet verantwoordelijk zijn voor het “hemelse” licht dat zo vaak wordt gemeld in de BDE,” legde hij uit.

Dr. Nelson en collega’s onderzochten de levenslange algemeenheid van REM opwekking bij 55 mensen die een BDE hadden ervaren, en vergeleken hen met leeftijds- en sekse-verbonden controleobjecten. Zij ontdekten dat slaapverlamming en slaap-gerelateerde visuele en gehoor hallucinaties substantieel meer algemeen zijn onder mensen met een BDE. Alhoewel het voorlopige resultaten zijn, suggereren zij dat REM opwekking subjectieve aspecten van de BDE en de vaak geassocieerde flauwte zou kunnen bevorderen. (Neurology. 2006;66;1003-1009).

“Het gevoel van aanwezigheid in een tunnel en beweging naar het licht kan verklaard worden door het wegvallen van druk in het oog, dat eerst blindheid veroorzaakt in de periferie en onze centrale visie behoudt,” zei Dr. Nelson; “daarom, de tunnel.”

Dr. Nelson legde uit dat de gelijkenissen tussen vele BDE gevallen bestaan omdat alle mensen gelijkwaardige breinbiologie hebben. Over het gevoel van je lichaam verlaten, geeft hij aan dat ervaringen van “uit het lichaam treden” illusies zijn die voorkomen wanneer ons brein niet al onze sensaties kan integreren. Zij kunnen worden veroorzaakt door een stroompje elektriciteit in het temporale-pariëtale gebied.”

Volgens Dr. Nelson, verklaart breinfysiologie alle ervaringen van BDE’s. “Dat wil niet zeggen dat er geen realiteit is achter het brein,” zei hij. “Het is gewoon dat het brein wetenschappelijk is en alles daar voorbij is geloof.”

Geen Medisch Verklaarbare Uitleg
In 2001, publiceerde de Lancet de resultaten van een 13-jaar durende studie naar BDE’s die was uitgevoerd in 10 verschillende centra in Nederland (Lancet.2001;358:2039-2045). De studie, een van de weinige die vooruitkijkend werd uitgevoerd, traceerde 344 hartpatiënten die succesvol werden gereanimeerd na een hartstilstand.

De onderzoekers, geleid door de Nederlandse cardioloog Pim van Lommel, Arts, die was aangesloten bij het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem ten tijde van de studie, ontdekten dat 62 patiënten (18%) BDE’s gemeld hadden. Van die groep hadden 41 mensen (12%) dat waaraan gerefereerd wordt als kern (of diepe) BDE’s.

Toen zij na 2 en 8 jaar het onderzoek opvolgden, herinnerden alle overlevende patiënten hun BDE ervaring bijna precies zo als zij die oorspronkelijk beschreven hadden. De onderzoekers vonden weinig verschil tussen patiënten die de BDE hadden ervaren en zij die deze niet hadden ervaren. Zij merkten ook op dat hun ontdekkingen geen psychologische, neurofysiologische of fysiologische factoren liet zien die deze ervaringen na een hartstilstand hadden kunnen veroorzaken.

Zelfs alhoewel de onderzoekers geen medische verklaringsuitleg voor de BDE’s konden geven, erkenden zij dat neurofysiologische processen enige rol moeten spelen. Maar als BDE’s puur fysiologisch zijn – bijvoorbeeld veroorzaakt door zuurstoftekort in de hersenen – dan zouden de meeste patiënten die klinisch dood waren een BDE moeten melden, schreven zij.

Dr. Van Lommel en collega’s merkten op dat er gelijkenissen tussen BDE’s en verschillende andere fenomenen bestaan, zoals elektrische stimulatie van de temporaalkwab in de hersenen, maar dat die ervaringen meestal bestaan uit gefragmenteerde en toevallige herinneringen. In tegenstelling is de herinnering na een BDE duidelijk en in volgorde.

“Hoe zou een duidelijk bewustzijn buiten iemands lichaam kunnen worden ervaren op het moment dat het brein niet langer functioneert gedurende een periode van klinische dood met een vlak EEG?” vragen de auteurs zich af, daaraan toevoegend dat “BDE tegen de grens zit van de medische ideeën over de breedte van menselijk bewustzijn en de geest-brein relatie.”

De laatste paar jaar heeft Dr. Van Lommel lezingen gegeven over de hele wereld over BDE’s en de relatie tussen bewustzijn en het brein. “Het is een uitdaging om aan artsen en medisch studenten te verklaren, in de vele lezingen die ik geef, waarom ik tot de conclusie kwam dat bewustzijn kan worden ervaren tijdens een periode van een niet functionerend brein,” vertelde Dr. Van Lommel tegen Medscape Oncology.

“De hypothese dat bewustzijn een product is van het functioneren van het brein is nooit als zodanig bewezen,” zei hij. “De meeste artsen zijn zich niet bewust van de medische literatuur over wat er gebeurt in het brein tijdens een hartstilstand, en wat er echt precies bekend is over hoe het brein functioneert.”

Hij legde uit dat, in Nederland, meer en meer artsen lijken “open te staan voor de mogelijkheid van een faciliterende functie van ons brein om bewustzijn te ervaren, en dat ons bewustzijn geen locatie heeft – niet vastgeketend is in plaats of tijd.”

“Maar, natuurlijk, hebben vele neurowetenschappers grote moeite met het veranderen van hun basisconcepten,” voegde Dr. Van Lommel toe.

Op persoonlijke titel gaf Dr. Van Lommel toe dat er geen hard wetenschappelijk bewijs is van een leven na de dood, en dat dat er nooit zal zijn. “Maar voor mij, is het zeer waarschijnlijk omdat het wetenschappelijk bewezen is dat patiënten, paradoxaal genoeg, een verhoogd bewustzijn ervaren tijdens een hartstilstand en tijdens een periode van een tijdelijk niet functionerend brein.”

Erkennen van BDE’s

Artsen moeten zich bewust zijn van BDE’s betoogt Dr. Long, speciaal oncologen en anderen die zorgen voor patiënten met levensbedreigende ziekten. “Ik zou willen aanbevelen dat als patiënten het ter sprake brengen, artsen klaar zijn om erover te praten,” zei hij. “Maar patiënten aarzelen vaak, dus het beste is om te wachten tot zij klaar zijn om [hun ervaringen] te delen.”

Patiënten zouden hints kunnen geven over hun ervaring; onder die omstandigheden moeten doctoren klaar zijn om vragen te stellen en de juiste reactie te weten. “Deze ervaringen zijn medisch onverklaarbaar, en zij kunnen sterk levensveranderend zijn,” zei Dr. Long. “Als artsen de ervaring niet hebben of zich niet op hun gemak voelen hierover te praten, moeten zij patiënten doorverwijzen naar bronnen en organisaties die hen wel kunnen helpen.”

Dr. Long denkt dat het vergroten van zijn begrip van BDE’s hem heeft geholpen een betere arts te worden voor zijn kankerpatiënten. Individuen die BDE’s ervaren worden vriendelijker, liefdevoller, en accepteren anderen makkelijker, en hij is begonnen deze zelfde effecten in zijn eigen leven in te voeren. Hij legde uit dat hij nu “het leven met meer moed en vertrouwen tegemoet treedt.”

Dr. Long benadrukt dat zijn jaren van onderzoek hem op een punt hebben gebracht waarop zijn eigen persoonlijke conclusie is dat er leven na de dood is, maar niet iedereen zal daarvan overtuigd zijn. In plaats daarvan, spoort hij mensen aan om het bewijs in overweging te nemen en “tot hun eigen conclusie te komen.”

 

103 comments

  • jdiesel

    Respect voor het verhaal van Lies , en nog meer respect voor een onvoorstelbare moeilijke keuze, echter moet je jezelf niet zo zwaar straffen daarmee, je hebt naar eer en geweten een besluit genomen, hoe kan deze fout zijn?

  • Beste Lies,
    Als je geen teken krijgt van boven, wil niet zeggen dat ze er niet zijn. Natuurlijk kijken ze naar jou en natuurlijk vinden zij het fijn als jij je best doet en ook nog iets bereikt. Dat laten ze niet merken, behalve als het nodig is. Het zou een mooie boel worden, dan beslis je nl niet meer alleen diep van uit je hart en daar moet je naar toe, dat vormt je persoonlijkheid en daar groei je geestelijk van.
    En maak je niet druk over de beslissing die je genomen hebt voor je kindje. Je zegt het zelf al; “ik had niet veel keus”
    Je kindje wist al, dat je die beslissing zou nemen. dus die heeft er rekening mee gehouden en die wist, gelijk de anderen van boven, die met je meeleefden, dat je niet veel keus had. Trouwens, later als je gaat hemelen en je leven uiteindelijk achter de rug is zal je dat kindje zeker een keer ontmoeten, want het is verwant aan je. En er was een diepe achterliggende reden waarom je die beslissing hebt genomen, alleen weet je dat nog niet, dat hoor je als je boven bent.
    Dus maak je niet ongerust, men heeft er volledig begrip voor. want men kent je redenen door en door en men leeft met je mee.
    Om nu tijdens je leven contact met haar/hem te maken lijkt mij erg moeilijk. gezien de jonge leeftijd. Misschien heb je over een aantal jaren, als die wens van je nog steeds dringend is, contact met het kindje tijdens een droom of zo.
    Dat komt vaker voor hoor! Maar ik zou het gewoon laten rusten. Ik hoop dat je die spierziekte de baas blijft., want dat valt niet mee denk ik.
    En sorry hoef je niet te zeggen hoor, dat weet het kindje allang, dus maak je daar maar verder niet druk over.
    Ga door met je leven en maak er het beste van, meer kun je niet doen.
    Als je nog vragen heb, laat het mij weten
    (Ps sorry dat ik zo laat reageer maar ik zag vanavond pas je bericht.)

  • ook ben ik met mijnheer Diesel eens. Een foute beslissing bestaat niet. Alles wat je in je leven doet heeft reden en daar leer je van. Door fouten leer je de juiste beslissingen nemen. En ‘Boven’ oordeelt niet en veroordeelt niet, dat ligt geheel aan je zelf, wat jij er van vindt, en of je vindt dat het beter kan. Dan heb je dat ook weer geleerd. Zo groeit je eigen persoonlijkheid……

Geef een reactie