Film: V for Vendetta (video)

Guy Fawkes, ook wel Guido Fawkes, (York, 13 april 1570 – Londen, 31 januari 1606) was een Engels militair. Hij is bekend geworden wegens zijn rol in de samenzwering om koning Jacobus I te vermoorden.

Fawkes werd geboren in York, waar hij gedoopt werd in de kerk van St. Michael-le-Belfry en waar hij naar school ging. Hij diende verschillende jaren als soldaat, waarbij hij ervaring met explosieven opdeed. Fawkes diende onder de Spanjaarden tijdens de Tachtigjarige Oorlog, en hielp onder andere om Calais in te nemen (1596).

De aanslag tegen de protestantse koning Jacobus I werd in mei 1604 beraamd door de Engelse katholieken Robert Catesby, Thomas Percy, John Wright, Robert Keyes, Thomas Wintour en Robert Wintour. Fawkes, die over aanzienlijke militaire kennis en ervaring met explosieven beschikte, kwam al snel in aanraking met Catesby.

Op 5 november 1605 werd Fawkes in een kelder onder het Hogerhuis betrapt, met lonten, lucifers en buskruit in zijn bezit. Het complot staat daarom bekend als het Buskruitverraad. Fawkes en zes andere schuldigen werden opgepakt en wegens hoogverraad ter dood veroordeeld. Het complot was ontdekt door een katholieke Lord, een vriend van Fawkes, die een waarschuwingsbrief had ontvangen om niet naar het parlement te komen.

Fawkes werd veroordeeld tot ophanging en vierendeling. Toen Fawkes voor zijn executie werd gevraagd waarom hij de koning wilde vermoorden, zei hij dat hij alleen maar de bevelen van de toenmalige paus opvolgde, die de koning had geëxcommuniceerd. Dat Fawkes niet overal als schurk wordt beschouwd, blijkt uit het feit dat één van de Galápagoseilanden naar hem is genoemd: Isla Guy Fawkes, en een natuurpark in New South Wales: Nationaal park Guy Fawkes River

Elk jaar wordt op 5 november, ook wel bekend als Guy Fawkes day, in het Verenigd Koninkrijk het Buskruitverraad herdacht, zij het in de vorm van een kinderfeest, waarbij poppen van stro, die Guy Fawkes voorstellen, in brand worden gestoken en grote hoeveelheden vuurwerk worden afgestoken. Een van de tradities van het Britse parlement is, dat op die dag een inspectie in de kelders wordt gehouden om te zien of er niet weer een aanslag wordt beraamd.

De gebeurtenissen rond het Buskruitverraad vormen de basis voor het verhaal van de graphic novel ‘V for Vendetta’, waar in 2005 ook een Amerikaanse speelfilm V for Vendetta van is gemaakt.

V for Vendetta

De film gaat over V, gespeeld door Hugo Weaving, een geheimzinnige man met een Guy Fawkes-masker. Hij is een vrijheidsstrijder. De film begint dan ook met Guy Fawkes die probeert het Palace of Westminster op te blazen en met de tekst uit een lied van het “Buskruitverraad”. De hele film blijft V anoniem, iemand van het volk, zonder zelf als persoon bekend te zijn.

In de nabije toekomst wordt Groot-Brittannië geregeerd door een totalitaire regering onder leiding van de fascistische Norsefire-partij. Evey Hammond (Natalie Portman) is een jonge vrouw die werkzaam is bij het door de staat gerunde Britse Television Network en wordt van een poging tot verkrachting door de leden van de geheime politie gered door een persoon met een Guy Fawkes-masker die bekend staat als “V”.

Hij leidt haar naar een dak om de vernietiging van Old Bailey te zien. Norsefire probeert het incident als zogenaamde gecontroleerde sloop goed te praten, omdat het gebouw niet langer structureel gezond was, maar de volgende dag neemt V de staatstelevisie over en meldt dat het een leugen was.

Hij dringt er bij de mensen van Groot-Brittannië op aan om zich te verzetten tegen het onderdrukkende regime en hem over een jaar op 5 november te ontmoeten buiten het parlementsgebouw waarvan hij belooft het te zullen vernietigen.

V zegt in de film: “People shouldn’t be afraid of their government, the government should be afraid of its people.”

De film heeft een duidelijke antifascistische ondertoon: fascisme leidt tot racisme en de beperking van de vrije meningsuiting. Een goed voorbeeld hiervan is Deitrich: die heeft onder zijn huis een geheime kelder, gevuld met verboden kunstvoorwerpen als God save the queen, een kalligrafische koran en homo-erotische foto’s. Wanneer de Fingermen deze kelder ontdekken, wordt hij zonder pardon geëxecuteerd.

De film verwijst ook naar het heden: zo spreekt men tijdens een tv-programma op BTN van de USA… Ulcered Sphincter of Ass-erica. In dit programma zegt men dat de grote ramp de schuld is van de VS en hun oorlog tegen het terrorisme. In de film worden beelden getoond van terroristische aanslagen die in het verleden van de film gebeurd zijn. Zo zijn er beelden van een aanslag in een metrostation. Deze beelden zijn extra pijnlijk omdat deze scènes gefilmd zijn voor de echte aanslagen in Londen.

 

 

Canon EOS C300 gebruikt voor korte film

Mario Feil kreeg van Canon Duitsland een weekend de Canon EOS C300 te leen en maakte de korte film 13:59 en deelde zijn ervaring met de nieuw camera.

Zie verder //vimeo.com/33425317

Roemruchte Nederlandse Moordzaken

Forensisch onderzoek heeft de afgelopen jaren een enorme vlucht doorgemaakt. Wat vroeger gezien werd als een stoffige bezigheid van saaie mannen in vaalwitte jassen in forensische laboratoria is nu het speelveld van hoog gehakte sexy detectives en soepele rechercheurs in modieuze designer kleding. Ouderwets recherchewerk werd zo een beetje naar de achtergrond verdrongen, uitzonderingen daargelaten. Een van die uitzonderingen is “Criminal Minds”.

De leden van het Behavioural Analysis Unit (BAU) maken profielen van ongrijpbare misdadigers die verantwoordelijk zijn voor afschuwelijke misdaden. Teamleider Aaron Hotchner (Thomas Gibson) en de beroemde profielexpert David Rossi (Joe Mantegna) staan voor een dodelijke uitdaging als een nieuwe zaak het leven van een van hun teamleden in gevaar brengt.

Speciaal agent Emily Prentiss (Paget Brewster) gaat in een kat-en-muisspel de strijd aan met een vijand uit het verleden – en niets zal meer hetzelfde zijn. Maar dr. Spencer Reid (Matthew Gray Gubler), Derek Morgan (Shemar Moore), Jennifer “JJ” Jareau (A.J. Cook), technisch analist Penelope Garcia (Kirsten Vangsness) en aspirant FBI-offi cier Ashley Seaver (Rachel Nichols) zitten bovenop de zaak, dus gerechtigheid is altijd onderdeel van het profiel.

Dat dit natuurlijk op televisie altijd goed afloopt mag voor zichzelf spreken, het is tenslotte entertainment. In de kille buitenwereld is het echter niet ongebruikelijk dat moord- en verdwijningzaken jarenlang onopgelost blijven, of soms zelfs helemaal niet worden opgelost.

Top 3 Nederlandse moordzaken

Dossier: Victor ‘t Hooft
Op 7 november 2007 wordt vastgoedmagnaat Victor ‘t Hooft neergeschoten. De vorige dag reed de 47 jaar oude ‘t Hooft nog van Zwitserland naar Den Haag. Victor die in 2001 naar Zwitserland emigreerde reed regelmatig voor zaken op en neer naar de hofstad. Het is woensdag 7 november, bijna 6 uur, en op weg naar zijn huis aan de Bezuidenhoutseweg belt Victor nog even met zijn mobiel. Zijn vrouw Emmy is thuis en wacht op hem.

Als Victor de sleutel in het slot steekt wordt hij belaagd door een man met een bivakmuts. Emmy, aangetrokken door het tumult, probeert de met een pistool zwaaiende man tevergeefs van Victor af te trekken. Dan vuurt de gemaskerde man voor de ogen van Emmy 4 schoten af en Victor zakt levensloos in elkaar. Ze ontsnapt en van de dader ontbreekt ieder spoor.

Dan begint een jarenlang politieonderzoek. Tijdens de schermutseling wist Emmy gedeeltelijk de bivakmuts van belager’s gezicht te trekken en kon er een signalement gemaakt worden. In de woning vindt de politie o.a. het achtergelaten moordwapen, een geluiddemper en munitie van verschillend kaliber. Forensisch onderzoek wijst uit dat het gaat om kalibers 6.25 en 9 mm. De sporen worden door het Nederlands Forensisch Instituut onderzocht op DNA en leveren tien verschillende sporen op met DNA-profiel van één man: Remond P.

Deze 40 jarige Voorburger is geen onbekende van de Politie. In juli 2005 zit Remond vast voor verdenking van moord, maar wordt wederom door gebrek aan bewijs vrijgesproken. De recherche plaatst P. onder observatie en tapt zijn telefoon af en het materiaal tegen Remond stapelt zich langzaam op. Beeldmateriaal van bewakingscamera’s brengt hem op nog geen 300 meter van plaatsdelict, 35 minuten voor de moord. Wanneer in 2008 vriend Leslie S. en hoofdverdachte Remond P. worden aangehouden voor de moord, herkent Emmy P. niet. Pas wanneer zij Remond op foto’s van een oud familiefeestje ziet, herkent zij in hem de moordenaar van Victor. Voor de politie en justitie is het duidelijk: Remond P. voerde de liquidatie uit en Leslie S. stond op de uitkijk.

Onderzoek naar de opdrachtgever loopt niet zo vlotjes. Het onderzoeksteam gaat vier scenario’s af. Maar wanneer Remond en Leslie door de rechtbank worden vrijgesproken loopt het onderzoek moervast. De verklaring van Remond waarmee hij zijn DNA op plaatsdelict verdedigt is op zijn zachtst gezegd krankzinnig maar de rechtbank sluit het net zo krankzinnig niet uit:
Emmy moet zijn spoor hebben opgepikt van de balie van het benzinestation waar zij beiden kort voor de moord hebben getankt. Tijdens het afrekenen had Remond zo hard geniest, dat Emmy het DNA een aantal minuten later van de balie moet hebben opgepikt en overbracht naar de jas van Victor. Het DNA op het wapen, munitie, handschoenen en bivakmuts werd verklaard door diefstal uit zijn huis in 2006. Diezelfde spullen zijn gebruikt door de dieven bij de moord op Victor ’t Hooft en hebben zo DNA van Remond achtergelaten op plaatsdelict. Onwaarschijnlijk, zegt de rechtbank, maar niet uitgesloten. Dan gebeurt er iets wat Remonds verhaal lijkt te ondersteunen. Bij een gewelddadige overval in Bloemendaal wordt opnieuw Remond’s DNA aangetroffen op een stuk touw dat daarbij is gebruikt. Maar P. zat op het moment van de overval in voorarrest voor de moord op Victor. Remond en Leslie komen in april 2009 vrij maar het Openbaar Ministerie gaat in hoger beroep.

Uiteindelijk doet de advocaat-generaal het verhaal van P. af als een sprookje. Onderzoek toonde aan dat het in Victor’s huis achtergelaten wapen pas in 2007 is geproduceerd. Dit zaagt alle poten onder P.’s verhaal vandaan want een wapen uit 2007 kan niet in 2006 zijn gestolen. Leslie krijgt 12 jaar en Remond 20 jaar maar blijft op vrije voeten en wordt op de nationale opsporingslijst geplaatst. Pas in mei dit jaar wordt P. na een achtervolging op de A12 bij Nootdorp in de kraag gevat. P. verloor de macht over het stuur, ramde een andere auto en probeerde te ontvluchten. Daarbij schoot de politie hem in zijn onderlichaam en kon de man ingerekend worden.

Dossier: De Zaak Holloway
Een ander niet minder spraakmakende zaak is die rondom de verdwijning van Natalee Ann Holloway. In de nacht van 30 mei 2005 verdween Natalee tijdens haar vakantie op Aruba spoorloos na een avondje uit. Wanneer Natalee met haar vrienden op stap gaat, ontmoet zij Joran van der Sloot. Joran, een jonge man uit Nederland, verblijft op Aruba waar zijn vader werkzaam is als rechter in opleiding. Na een met alcohol gelardeerde avond stappen Natalee, Joran en zijn vrienden Deepak en Satish Kalpoe in een auto en rijden naar het strand. Tenminste, dit zeggen de verklaringen van Joran van der Sloot en zijn vrienden.

In 2010 vertelt Joran in het programma “Joran Spreekt” dat hij inderdaad betrokken was bij de verdwijning van Natalee Holloway. Hij doet verhaal van de avond en herinnert zich dat hij en Natalee na het stappen langs zijn geweest bij een vriend van hem en waar ze op het balkon alcohol en cocaïne gebruikt hebben. Toen Natalee begon te dansen, liep Joran op haar af om haar vast te pakken. Daarbij zou ze van het balkon gevallen zijn, volgens Van der Sloot de ware doodsoorzaak van Holloway.

Missing White Woman Syndrome
Sindsdien is Natalee Holloway spoorloos en wat er die avond precies is gebeurd is in dichte nevel gehuld. De zaak heeft in Nederlandse en Amerikaanse media flink aandacht gekregen. Met name Dr Phil heeft de gemoederen flink aangewakkerd. De hoeveelheid aandacht leverde flinke kritiek op. In de VS verdwijnen namelijk jaarlijks duizenden (jonge) mensen zonder dat er ook maar een seconde zendtijd aan wordt geschonken. De zaak Holloway werd het stereotype voorbeeld van het z.g. “Missing White Woman Syndrome.” Volgens critici krijgen vermissingen van aantrekkelijk blanke jonge vrouwen relatief veel aandacht in de media.

Dossier: de moord op Christel Ambrosius of De Puttense moordzaak
Christel Ambrosius werd in 1994 op 23-jarige leeftijd verkracht en vermoord gevonden in het huis van haar oma. Onderzoek leidde al gauw naar Herman du Bois en Wilco Viets en beiden werden onterecht tot 10 jaar cel veroordeeld. In 2002 werden zij na 7 jaar uiteindelijk vrijgesproken.

Het onderzoek werd opnieuw geopend en in 2008, na een DNA-match, kwam de 36-jarige Ron P. naar voren als verdachte van de moord op Christel. In 2009 werd hij door de rechtbank in Zutphen tot vijftien jaar cel veroordeeld. Op 12 oktober 2011 jl., na bijna 17 jaar, werd tegen P. in hoger beroep achttien jaar geëist en door het gerechtshof bekrachtigd. Het hoger beroep nam in totaal twee jaar in beslag. Inmiddels wordt Ron P. ook verdacht van de moord op de 22-jarige Anneke van der Stap uit Rijswijk. De Puttense moordzaak is zeker de beruchtste zaak van Nederland.

Criminal Minds Seizoen 6 met alle 24 afleveringen is uit op DVD op 30 november.

Wat je altijd al wilde weten over vampiers

Collin Farrel zet zijn tanden in Fright Night
Move Over Edward Cullen want vanaf deze week draait Fright Night 3D in de bioscoop – een intelligente en bloedstollende nieuwe versie van een vampier-horror cultklassieker, met in de hoofdrol Colin Farrell en Anton Yelchin. Vampiers zijn al ‘hot’ sinds de zeventiende eeuw. Zak onderuit in je stoel en laat je verbazen over vampiermythes over monden gevuld met bloed, vampierstatistieken, vampierfictiegesproken met gepleten tongen en vampierfeiten waar de ondoden geen bloed van lusten…

Jerry Dandridge (Colin Farrell), is een asociale buurman, tenminste volgens Charley Brewster (Anton Yelchin). Wanneer Jerry’s komst in het stadje blijkt samen te vallen met allerlei vreemde gebeurtenissen en de verdwijning van één van Charleys beste vrienden weet hij het zeker, zijn nieuwe buurman een vampier is. Maar omdat niemand zijn argwaan deelt zal hij Jerry op eigen kracht moeten bestrijden.

Vampiers van weleer
Demonen en geesten die mensenvlees eten en bloed drinken komen voor in de mythologie van zowat iedere cultuur ter wereld en gaan duizenden jaren terug. Het woord “vampier” is alleen wel nieuwer. De vampiers uit boeken en films kunnen worden herleid naar de 17e en 18e eeuw toen de eerste sensationele berichten ons bereikten uit Oost-Europa over lijken die ’s nachts uit hun graven kropen om het bloed van de levenden te drinken. Verhalen over zogenaamde echte vampieraanvallen veroorzaakten massahysterie in grote delen van Europa. Het werd zelfs zo erg dat doodsbange dorpelingen en zelfs regeringsafgevaardigden graven heropende om zo een speer door de lijken te doorboren en buren werden van vampirisme beschuldigd.

Één neusgat en een gespleten tong
Hoewel deze van oorsprong Oost-Europese vampiers allemaal een voorliefde voor bloed hadden, was een vampier per streek toch anders. Van Beierse vampiers bijvoorbeeld, werd gezegd dat ze met één oog open sliepen, terwijl Poolse vampiers het liefst om middernacht naar bed gingen om dan weer om twaalf uur ’s middags op te staan. Bulgaarse vampiers daarentegen, hadden slechts één neusgat en een gespleten tong in plaats van lange, scherpe hoektanden. En het meest bizarre van allemaal: Albanese vampiers schenen graag hoge hakken te dragen.

Krassend vampierfeit nr. 1
Experts zijn op de proppen gekomen met een veel eenvoudigere, maar nog altijd afschuwelijke verklaring voor veel historische gevallen die verdacht werden vampirisme. Wanneer er vreemde geluiden uit een doodkist opstegen en na opgraving bleek dat er krassen aan de binnenkant van het deksel zaten, dan was het misschien toch geen vampier die zich eruit probeerde te klauwen, maar een of ander arme stakker die per ongeluk levend begraven was.

Met een wilde roos in de aanval
Roemenen geloofden van oudsher dat zaterdag de enige dag van de week was waarop een vampier de levenden niets aan zou kunnen doen. Op alle andere dagen moesten de Roemenen dezelfde voorzorgsmaatregelen treffen als ieder ander en de vampiers afweren met behulp van traditionele methodes zoals het besprenkelen met wijwater, of het rondzwaaien met een kruisbeeld. Volgens sommige experts konden ook slingers knoflook die hier en daar in huis opgehangen waren vampiers op afstand houden, evenals maan- en mosterdzaad, of een tak van een wilde roos of een hagendoorn. Het werd algemeen verondersteld dat vampiers een huis niet binnen konden zonder eerst door de bewoners gevraagd te zijn, maar de bloedzuigers hadden allerlei trucjes en vermommingen om de drempel over te geraken, en wanneer ze eenmaal een uitnodiging op zak hadden, konden ze gaan en staan waar ze maar wilden.

Dracula en Vlad de Spietser
Terwijl het geloof in echte vampiers langzaam wegebde, kregen de ‘ondoden’ een tweede kans toen ze een populair onderwerp werden voor schrijvers en schilders in de 19e eeuw en later een vast onderdeel van horrorfilms. Bram Stokers romanklassieker “Dracula,” voor het eerst gepubliceerd in 1897, was een razend succes en is sindsdien altijd verkrijgbaar geweest. Het is interessant om te weten dat de fictieve Graaf Dracula misschien wel gebaseerd is op de echt-bestaande Vlad de Spietser, een Roemeense prins met de akelige gewoonte om de hoeden van mensen aan hun hoofden te nagelen en het bloed van zijn vijanden te drinken. Vlad werd in 1476 vermoord, maar het schijnt dat zijn grafmonument enkele jaren later leeg is aangetroffen.

Bizar vampierfeit nr. 2
Volgens tenminste één historicus is Prins Charles een directe afstammeling van Vlad de Spietser.

Vampiernonnen en vampierpompoenen
In de meeste Hollywoodversies word je een vampier door een beet in je nek van een vampier. In de Europese folklore daarentegen waren er allerlei manieren waarop vampieren zich konden verdubbelen van aantal. Je kon bijvoorbeeld een vampier worden door het vlees te eten van een schaap dat door een wolf was gedood. Nonnen die over een onbegraven lijk stapten konden ook vampiers worden terwijl een onbegraven lijk waarop een kat gesprongen was hetzelfde risico liep. In sommige delen van Europa bestond zelfs het geloof dat pompoenen en watermeloenen in vampiers konden veranderen wanneer ze te lang in de zon hadden gelegen.

Bloedstollend vampierfeit nr. 3
Volgens hedendaagse dokters en begrafenisondernemers kan er door het normale ontbindingsproces bloed in de mond van een lijk terechtkomen. Diegenen die in de 17e eeuw graven openden op zoek naar vampiers zullen dit als een bewijs gezien hebben dat een dood lichaam zonet nog bloed gedronken had.

Rillingen?
Een Amerikaanse professor heeft onlangs “bewezen” dat volgens de logica van de wiskunde vampiers helemaal niet kunnen bestaan. Hoezo dan? Hij beweert dat als de eerste vampier in 1600 opdook en eens per maand een vers slachtoffer verorberde en ieder slachtoffer op zijn beurt een vampier werd, de hele mensheid binnen drie jaar uit vampiers had bestaan. Strikt genomen betekent dat dus dat er óf geen vampiers bestaan óf dat we allemaal vampiers zijn…

Wil je alles over vampiers weten, ga dan naar FRIGHT NIGHT!

Vanaf 29 september in de bioscoop.

 

Vriendschap zorgt ervoor dat je langer en gelukkiger leeft

Uit recent onderzoek blijkt dat vriendschap goed is voor de gezondheid. Tijd doorbrengen met je beste vriendinnen heeft een fysiek effect op je – je maakt namelijk serotonine aan, een neurotransmitter die ervoor zorgt dat je depressies kunt bedwingen en waardoor je goed in je vel zit. Tijd doorbrengen met vrienden is volgens dr. Alan Schatzberg – hoogleraar psychiatrie aan de Stanford Universiteit – even belangrijk voor je algemene gezondheid als sporten. Volgens de Amerikaanse dokter is het zelfs zo belangrijk om te investeren in vriendschappen, dat als je dit niet doet – het even slecht voor je is als roken. Een goede vriendschap maakt je gezonder, minder gestrest en dat heeft weer tot gevolg dat je langer leeft.

Vriendschap tussen mens en dier kan je ook gelukkig maken. Dat de band tussen mens en dier enorm sterk kan zijn blijkt wel uit het feit dat in we in Nederland 3,3 miljoen katten, 1,8 miljoen honden, 4,5 miljoen siervogels en duiven, 1,7 miljoen konijn- en knaagdieren en  19 (!) miljoen aquarium- en vijvervissen houden. We zijn dol op dieren. In Nederland verzorgen we de dieren niet alleen goed, we strijden voor hun rechten en plaatsen updates van ze op Facebook. Wie het heeft meegemaakt weet het – een dier in je huis kan een echt gezinslid worden waar je zielsveel van houdt. Deze bijzondere band van vriendschap en liefde tussen mens en dier is ook vanaf 18 augustus op het witte doek te zien in het indrukwekkende Rise of the Planet of the Apes. Deze film vertelt het verhaal van Caesar (Andy Serkis), een chimpansee die in gevangenschap wordt geboren en liefdevol wordt opgevangen en opgevoed door Wil Rodman (James Franco) en zijn vader (John Lithgow).

Al met al reden te meer om de meest ontroerende verhalen over de sterke vriendschap tussen mens en dier met je te delen.

Christian de Leeuw


In 1969 werd Christian, een leeuwenwelpje,  door John Rendall en Anthony Bourke gekocht in het Britse warenhuis Harrods. Het warenhuis was opgelucht toen de welp werd verkocht aan de twee Australiers omdat hij ’s nachts al eens was uitgebroken en daarbij de vloerbedekking van de afdeling vernield had. De twee mannen verzorgden samen met hun vriendinnen de welp in hun huis in Londen. Maar op zijn eerste verjaardag was Christian te groot, en verplaatsten ze hem naar de kelder van hun meubelzaak waar hij genoeg ruimte had om te spelen. Rendall en Bourke zorgden goed voor Christian en regelde met een lokale pastoor dat hij op de plaatselijke begraafplaats buiten mocht rennen en dollen. Ook namen ze hem mee op tripjes naar de kust. Christian de welp werd langzamerhand een leeuw en Rendall en Bourke zagen in dat ze niet langer voor hem konden zorgen. Ze schakelden de hulp in van Kenia expert George Adamson, om hem opnieuw te introduceren in het wild. Het was een succes. Christian went snel in de vrije natuur en in 1971 besluiten de twee mannen om de leeuw op te zoeken. Van deze ontmoeting wordt een documentaire gemaakt -  Christian, The Lion at World’s End (in de V.S. uitgegeven als Christian the Lion). Adamson waarschuwde Rendall en Bourke dat er een grote kans was dat Christian hen niet meer zou herkennen. Niets was minder waar.

Kwibi de Gorilla

Damian Aspignall werd geboren als oudste in een gezin met drie kinderen. Zijn vader dacht dat hij dom was, besteedde zo min mogelijk aandacht aan hem en stopte hem weg in een internaat. Damian is echter helemaal niet dom en jaren later stelt hij zich als eigenaar van het Howletts Wilde Dieren Park in Engeland tot doel om gorilla’s te fokken en daarna weer uit te zetten in de vrije natuur. Dit park was de eerste vijf jaar dan ook het thuis van Kwibi. Damian en Kwibi hechtten zich intens aan elkaar. Vriendschap, liefde en respect verbindt hen tot in het diepste van hun ziel. Na vijf jaar werd Kwibi volgens het plan, vrijgelaten in de bossen van Gabon, in een natuurreservaat in West-Afrika. Dit was een onderdeel van het programma en Damian wist dat op het moment dat hij voor het eerst Kwibi in de ogen keek het moment van afscheid zou komen. Opnieuw vijf jaar later besluit Damian dat hij zijn vriend Kwibi gaat opzoeken in de bossen van Afrika. De ondertussen tien jaar oude gorilla is een stuk groter geworden en er is geen garantie dat Kwibi Damian herkent, laat staan verwelkomt op zijn territorium. Maar niets is minder waar. Er volgt een intens ontroerende ontmoeting.

//www.youtube.com/watch?v=FZ-bJFVJ2P0

Caesar de Chimpansee

Het verhaal van Christian de leeuw en Kwibi de gorilla geven feilloos weer hoe bijzonder en intens een vriendschap tussen mens en dier kan zijn. Deze verhalen hebben zich in het ‘echt’ afgespeeld maar ook in de film kunnen we getuigen zijn van hoe bijzonder de vriendschapsband tussen mens en dier kan zijn. Zo kunnen we vanaf 18 augustus zien in Rise of the Planet of the Apes hoe Caesar de chimpansee, het dier dat genetisch gezien het dichtste bij de mens staat – wordt geboren in een onderzoekscentrum. Will Rodman (James Franco) neemt hem onder zijn hoede en verzorgt de jonge chimpansee in zijn eigen huis samen met zijn vader. Al snel zijn de drie onafscheidelijk en zien we een hartverwarmende vriendschap tussen Caesar, Will en zijn vader ontstaan. Caesar is echter geen ‘gewone’ chimpansee en al snel blijkt dat hij erg intelligent is en in staat om gevoelens te delen en uiten op een menselijke manier. Rise of the Planet of the Apes is mede gecreëerd door de mensen die ons ook de intrigerende werelden van Avatar en Lord of the Rings hebben gegeven. Je verwachtingen omtrent Caesar mogen dan ook hoog zijn. Ook in Rise of the Planet of the Apes breekt het moment aan dat de band tussen mens en (wild) dier onhoudbaar wordt en zien we hoe Caesar zich afvraagt of een mensen huis wel zijn thuis kan zijn. Laat je meeslepen in dit actie avontuur waarin vriendschap, liefde en respect voor mens en dier centraal staan. We moeten nog twee weken wachten maar neem hier onder alvast een kijkje in de wereld van deze bijzondere vriendschap en ga samen met je vriendinnen vanaf 18 augustus naar de bioscoop – want het is wetenschappelijk bewezen: van tijd doorbrengen met je vrienden word je gelukkig!

 

Super X-Men fan met mutant krachten?

1 2 3 4 11