Stomverbaasd: Jongste supernova in het melkwegstelsel gevonden

nasa ontdekt jongste supernovaIn het centrum van ons melkwegstelsel zijn restanten gevonden van de jongste supernova die tot nu toe is ontdekt. Dit heeft de ruimtevaartorganisatie NASA vanavond op een persconferentie bekendgemaakt. De restanten zijn gevonden op een afstand van ongeveer 28.000 lichtjaar van onze planeet. Men heeft deze supernova in de vorm van een ring al ontdekt in het begin van de jaren tachtig en de diameter van deze wolk gas is in de tussentijd ongeveer zestien procent vergroot.

Indien we aannemen dat de snelheid waarmee de restanten een toenemend volume aannemen constant is, moeten ze ongeveer honderdveertig jaar oud zijn. Hierdoor kunnen we stellen dat dit de jongste supernova in de Melkweg die ontdekt is. Zijn voorganger was een supernova die in 1680 plaatsvond. De supernova werd nog niet eerder waargenomen door astronomen, omdat het verscholen lag achter een gas en stof in het centrum van ons stelsel. De beste telescopen zouden nooit genoeg licht kunnen verzamelen om het te zien. Maar de restanten stralen ook radio- en röntgenstralen uit, die werden opgevangen door het Chandra X-ray Observatory.

In andere sterrenstelsels vinden ongeveer drie supernovae plaats per eeuw. Als dit ook het geval zou zijn in het onze, ‘missen’ we er ongeveer tien. Wetenschappers denken echter dat velen van dit aantal nooit ontdekt zullen worden. Ze vermoeden dat sommige sterren kunnen exploderen zonder enig spoor na te laten. Het zou op een of andere manier een lege ruimte creëren voor het explodeert en vervolgens zou de schokgolf van de uitbarsting zich verplaatsen met zo’n lage dichtheid dat de supernova onzichtbaar aan de hemel verschijnt. Daarom heerst er door deze ontdekking zo’n grote opwinding onder astronomen.

—————————————– 8< ------------------------------------------------- Misschien moeten we ook even stil staan bij het feit dat er een aantal beschavingen, door dit astronomisch geweld, verwoest kunnen zijn. We zullen het nooit weten, maar de kans is groot. Bron: Astroversum

Stomverbaasd: Herkomst zwart materiaal op manen Saturnus blijft een mysterie.

zwart materiaal op manen Saturnus blijft een mysterieOndanks de ongelofelijke diversiteit van Saturnus’ ijzige manen, bestaat er in ieder geval één grote overeenkomst tussen hen. Sommigen zijn pokdalig of lijken er vuil uit te zien, anderen zijn eerder onbevlekt, sponsachtig of hebben twee gezichten en enkelen zijn op dit moment zeer actief of lijken afkomstig te zijn uit het buitenste deel van ons zonnestelsel. Deze objecten hebben slechts één ding gemeen: ze zijn meestal bedekt met een zwarte substantie, waarvan de herkomst vooralsnog nog niet is achterhaald.

Wetenschappers vermoeden al langere tijd dat er bepaald materiaal getransporteerd wordt door het ringenstelsel van gasplaneet Saturnus. Ondanks het feit dat het momenteel nog niet precies duidelijk is wat dit transport precies inhoudt, suggereert oprijzend bewijs dat een bepaald mechanisme het mysterieuze zwarte materiaal verspreid heeft over verschillende manen, van de ene naar de andere. Deze substantie zou mogelijk afkomstig zijn van kometen. Een nieuwe studie heeft nu aangetoond dat het zwarte materiaal op manen zoals Hyperion, Iapetus, Phoebe en Iapetus veel overeenkomsten heeft.

Een team van onderzoekers, dat onder leiding stond van Roger Clark van de National Geological Survey in de Verenigde Staten, heeft met behulp van waarnemingen aan het spectrum van de manen ontdekt dat het donkere materiaal erg fijnkorrelig is, waardoor de substantie slechts een vrij dunne laag vormt op de ijzige objecten. Uit observaties van de ruimtesonde Cassini kon het team tevens concluderen dat de 1120 kilometer grote maan Dione nog steeds geologisch actief is. De infrarode spectrometer van het vaartuig bracht namelijk een wolk van methaan en waterijs in kaart dat de maan omcirkelt in het buitenste deel van Saturnus’ E-ring.

Terug naar het donkere materiaal. Waar deze mysterieuze substantie vandaan komt en waar het uit bestaat is nog steeds een raadsel, zei Clark. “Het is vooralsnog een compleet mysterie, en dat maakt het zo fascinerend. We proberen hier nog steeds meer te weten te komen.” De visuele en infrarode spectrometer van Cassini detecteerde unieke absorberende lijnen in het zwarte materiaal, iets wat wetenschappers nog niet eerder hebben gezien in het zonnestelsel. “De gegevens blijven maar binnenstromen,” aldus Clark. Tot nu toe heeft het team in ieder geval de aanwezigheid van water en mogelijk ammonia in de substantie aan kunnen tonen.

bron: Science Daily

1 14 15 16